Granman Clemens weet het zeker: ‘Kwinti-gemeenschap heeft geen afspraken met Braganza Marketing Group’

door

PARAMARIBO – De granman van de Kwinti-gemeenschap, Remon Clemens, kan zich niet voorstellen dat Braganza Marketing Group heeft verklaard afspraken te hebben gemaakt met de Kwinti-gemeenschap over de inzet van mennonieten in het gebied. “Mi na a granman fu a liba; niemand anders kan tekenen namens de Kwinti-gemeenschap van Witagron en Kaaimanston. De vertegenwoordiger van Braganza, Ruud Soeverein, weet dat ook,” zegt Remon Clemens verontwaardigd.

Clemens vertelt dat Soeverein hem in een vroeg stadium heeft benaderd met het verzoek om toestemming te verlenen voor landbouwactiviteiten door mennonieten op het traditionele grondgebied van de Kwinti. “Ik heb toen duidelijk gemaakt dat het grondenrechtenvraagstuk speelt en dat de grond niet van mij is om weg te geven, aangezien het om domeingrond gaat. Ook heb ik laten weten dat wij als Kwinti in een schone omgeving leven en geen kaalkap en vervuiling van het water dulden,” aldus Clemens.

Een val

De delegatie vertrok daarop onverrichter zake. “Ze lieten me wel een kaart zien met de handtekening van de voormalige minister van Grondbeheer en Bosbeleid. Daarin zou een gebied in de buurt van Tibiti, verder van Witagron, zijn aangewezen, maar wat de exacte status daarvan was, weet ik niet,” voegt Clemens eraan toe.

Omdat grond in het binnenland zonder formele erkenning van de traditionele rechten van inheemsen en tribale volken volledig als domeingrond wordt beschouwd, vond Clemens het vreemd dat de toenmalige minister Albert Ramdin destijds stelde dat de mennonieten zelf afspraken zouden maken met de lokale bevolking over het grondgebruik. “Dat leek sterk op een val”.

Clemens legt tevens uit dat de Kwinti in diverse gesprekken met de huidige regering en via brieven aan president Jennifer Simons kenbaar hebben gemaakt dat zij geen brood zien in de activiteiten van de mennonieten in hun regio. Het verbaast hem dan ook dat er pas nu concrete actie wordt ondernomen.

Hoofdkapitein buiten functie

Op de vraag hoe het mogelijk is dat Soeverein beweert wel een overeenkomst te hebben gesloten met de Kwinti, verklaart de granman dat hoofdkapitein Harold Soevenier contact heeft gezocht met deze investeerders. “Nadat Soeverein bij mij langs was geweest, verscheen Soevenier met een grote delegatie van Kwinti-jongeren en jongeren uit andere gebieden met het verzoek om een samenwerkingsdocument te tekenen. Er werd een bedrag van 300.000 US dollar in het vooruitzicht gesteld, en mocht ik schulden hebben, dan konden ze daarvan alvast 50.000 US dollar uitkeren. Ik heb dat echter geweigerd,” aldus Clemens.

Omdat Soevenier hiermee handelde tegen het bevoegd gezag in, heeft de overige Kwinti-leiding hem in samenwerking met de granman per direct buiten functie gesteld. “Mocht er dus geld zijn overgemaakt, dan is dat in elk geval niet aan de Kwinti-gemeenschap toegekend en is het evenmin in de kas van de dorpen beland”.

Hierom roept de granman alle betrokken partijen op tot volledige transparantie. “Laat ze met de documenten komen om aan te tonen welke afspraken er precies zijn gemaakt, want ik heb persoonlijk niets toegezegd namens de Kwinti, en alleen ik ben daartoe bevoegd als granman”.

Respect voor traditie en natuur

Clemens benadrukt dat besluiten over het woon- en leefgebied uitsluitend genomen kunnen worden met respect voor de traditionele besluitvormingsstructuren van de Kwinti, inclusief de daadwerkelijke betrokkenheid en het principe van vrije, voorafgaande en geïnformeerde toestemming (FPIC) van de gemeenschap.

De Kwinti zijn geenszins tegen vooruitgang gekeerd. “Wij kiezen juist voor een vorm van ontwikkeling waarbij het behoud van het bos en economische vooruitgang hand in hand gaan”.

De gemeenschap zet zich al jaren actief in voor de bescherming en het duurzame beheer van haar bossen en natuurlijke hulpbronnen, en wil op termijn duurzame economische initiatieven ontplooien, zoals ecotoerisme en andere natuurvriendelijke bedrijvigheid die de bevolking op de langere termijn ten goede komt.

Voor de Kwinti is het bos veel meer dan louter een economische hulpbron; het vormt de fundamentele basis van hun cultuur, identiteit, voedselvoorziening, watervoorziening en toekomst. De gemeenschap heeft dit gebied generaties lang beschermd en wil dat waardevolle erfgoed behouden voor volgende generaties. Economische plannen die afhankelijk zijn van grootschalige bosvernietiging staan dan ook haaks op deze fundamentele visie.