Het dossier rond de ratificatie van het grensprotocol met Frankrijk, legt een pijnlijk gebrek aan bestuurlijke volwassenheid en politieke wil bloot. Al in februari 2021 ondertekende de Surinaamse regering het protocol in Parijs, met de belofte de gezamenlijke controle op de Marowijne- en Lawarivier te effectueren en illegale activiteiten vastberaden aan te pakken. Nu, jaren later, ligt het akkoord nog altijd te verstoffen in De Nationale Assemblée. De scheidende Franse ambassadeur Nicolas de Lacoste, trok onlangs luidkeels aan de bel: zonder goedgekeurd grensakkoord wordt de strijd tegen illegale goudwinning, milieudestructie en grensoverschrijdende criminaliteit steeds gecompliceerder. De regering lijkt haar verantwoordelijkheid echter stelselmatig te ontlopen.
Het argument dat er “eerst lokaal draagvlak” moet worden gecreëerd alvorens het parlement tot ratificatie kan overgaan, is de wereld op zijn kop. Hoe kan een soevereine staat op het hoogste internationale niveau een verdrag ondertekenen om vervolgens thuis te concluderen dat men vergeten is de eigen gemeenschappen te raadplegen? Normale diplomatieke verhoudingen dicteren dat consultaties voorafgaan aan internationale verplichtingen. Het achteraf opwerpen van constitutionele en maatschappelijke bezwaren is een transparante vertragingstactiek die onze internationale geloofwaardigheid ernstig aantast. Achter deze bestuurlijke traagheid schuilt een serieuze en beklemmende verdenking: zijn het niet de belangen van de lokale gemeenschappen die de doorslag geven, maar de goudbelangen van degenen in en rond de regeringstop? Het geheim van de smid is dat de kleinschalige goudsector, die op papier wordt gepresenteerd als een sociaal opvangnet voor het binnenland, in werkelijkheid een netwerk is van invloedrijke politici, schaduwfiguren en geldschieters. Een effectief grensprotocol met Frankrijk betekent strenge milieueisen, het einde van de toxische kwikvervuiling en intensieve patrouilles tegen illegale goudwinning. Dat is precies wat de goudbaronnen in de schaduw van de macht willen voorkomen. Hierbij moeten we ons afvragen: hoe lang denken wij nog dat de steun van een bevriende natie als Frankrijk gegarandeerd is? Parijs doet bewezen meer dan haar gedeelte als het gaat om bilaterale samenwerking, grensbewaking en hulp bij rampen. Maar diplomatieke etiquette heeft haar grenzen wanneer een partner afspraken structureel saboteert. Is het behartigen van de illegale goudbelangen van een handjevol corruptievelingen het werkelijk waard om roet in het eten te gooien bij historische buitenlandse investeringen? We praten hier over een mogelijke uitstroom van meer dan vijf miljard Amerikaanse dollar aan investeringen in onze opkomende offshore olie- en gasindustrie, waar internationale stabiliteit en rechtszekerheid absolute voorwaarden zijn. Laat één ding helder zijn: er is alle sympathie en diepe waardering voor de krutu als een authentiek, traditioneel overlegorgaan van onze inheemse en tribale gemeenschappen. Consultatie is essentieel. Maar als de regering zoveel waarde hecht aan krutu’s dat zij de ratificatie uitstelt, daagt de burgerij haar uit om consequent te zijn. Waar blijven de krutu’s over de Financial Investment Decisions (FID) in de oliesector? Waar blijven de volksraadplegingen over de omstreden uitgifte van concessies, zoals te Maripaston? Het selectief inzetten van traditioneel overleg als schild voor politieke onwil is misbruik van cultuur.
Suriname staat op een historisch kruispunt. De keuze die nu voor ons ligt is cruciaal: kiezen we voor kortzichtige zelfverrijking door milieuvernietigende goudwinning ten koste van onze internationale betrekkingen, óf kiezen we voor een rechtmatige, duurzame toekomst ingebed in internationale rechtsregels? Het Surinaamse volk moet zich bewust worden van deze valse tegenstellingen. Het grensakkoord met Frankrijk is geen bedreiging voor onze soevereiniteit, maar een noodzakelijk instrument voor milieubescherming en rechtsorde. Het wordt tijd dat onze leiders leiderschap tonen, de kaarten op tafel leggen en het nationale belang stellen boven de zakken van een gecorrumpeerde elite.
The post GOUDBELANGEN ONZE ECONOMISCHE TOEKOMST OP HET SPEL ..
- De weg is een gevaarlijke en ongezonde plek..
- GRATIEKANS VOOR VAN TRIKT?..
- Lat’watra: Samson versus de vrouw..
- Goed bestuur begint met verantwoording afleggen..
- Koni Nanga Udu, strategische ommekeer voor bos- en houtsect…..
- Vermogensregistratie..
- Baasaron voert prijscontroles en toezicht op voedselveiligh…..
- Lau: ‘Maatregelen nodig tegen muskietenplaag, verkeersdoden…..
- Coalitievrouwen eisen strengere normen na uitspraken Van Sa…..
- VSB: Ratificatie grensprotocol mag geen blanco cheque zijn..
- Expositie ‘Samen staan wij Sterk’ benadrukt kracht van Suri…..
- Justitie en Veiligheid en WWF Guianas verkennen verdere sam…..
- DNA dringt aan op duidelijkheid over oorzaak massale visste…..
- OM eist 2,5 jaar cel tegen vader wegens mishandeling en ver…..
- Kans op zware onweersbuien in binnenland..
- Palmentuin maakt zich op voor kleurrijke viering Dag der In…..
- Aantal agrarische bedrijven met 41 procent gegroeid..
- Douanebond verzet zich tegen verlies ambtenarenstatus bij w…..
- Syndicaat zet druk op MinOWC om openheid over onderzoek IME…..
- Zonnige en warme zaterdag, lokaal kans op een bui..
- Ebola-uitbraak in Congo overschrijdt 4.000 gevallen..