Gorré : We moeten winnen van Ivoorkust, aan een gelijkspel hebben we niets

door

door Desney Romeo

Curaçao heeft tijdens zijn optreden op de wereldkampioenschappen vriend en vijand verrast. Weinigen hadden verwacht dat het kleinste land ooit dat aan een WK deelneemt, zou weten te scoren tegen grootmacht Duitsland. In hun tweede wedstrijd liet de ploeg de wereld en hun fans ook nog met ongeloof staan nadat zij gelijk speelden tegen een op papier sterkere Ecuador.

Ik sprak met Dean Gorré en vroeg hem of ooit gedacht had dat de ploeg na twee wedstrijden één punt zou hebben en ook nog zou hebben gescoord tegen Duitsland. Gorré antwoordde dat hij zonder verwachtingen naar het toernooi was afgereisd. “We weten allemaal dat Duitsland een topland is. Hetzelfde geldt voor Ecuador en Ivoorkust. Als je kijkt naar hun spelers, waar ze spelen en wat hun marktwaarde is, dan kunnen wij niet eens naast ze staan.”

“Curaçaoënaars zijn echte vechters. Als ik het vergelijk met wat ik in het verleden heb meegemaakt bij Surinaamse spelers, dan zie je daar soms arrogantie meer nadruk op mooi voetbal”

De bondscoach gaf toe dat vooral de reacties na de ruime nederlaag tegen Duitsland hem hebben verrast. “Wat ik niet had verwacht, en dat zeg ik heel eerlijk, is dat we met 7-1 zouden verliezen en dat mensen toch zo positief zouden reageren. Dat had ik niet zien aankomen. Die 1-1 was een moment van plezier. Het duurde helaas niet lang, maar dat is begrijpelijk. De 7-1 was pijnlijk, maar de manier waarop de wereld daarop heeft gereageerd, heeft mij wel verrast.”

Ik wees hem erop dat zelfs het grote Brazilië tijdens het WK van 2014 met 7-1 werd verslagen door Duitsland. Gorré gaf echter aan dat geen enkele voetballer graag met zulke cijfers verliest. “Naar mijn mening waren sommige tegendoelpunten onnodig. Als het 3-1 of 4-1 was geworden, had dat nog door de beugel gekund. Maar 7-1 blijft een pijnlijke uitslag. De supporters ontvingen de spelers alsof ze hadden gewonnen. Ook in de media werd met lof gesproken over Curaçao. Dat heeft voor veel rust en vertrouwen binnen de ploeg gezorgd. Daarna speel je 0-0 tegen Ecuador. Voor ons was dat een overwinning tegen een sterkere tegenstander. Dat is ongelooflijk en boven verwachting. Daarom zeggen wij niet dat we 0-0 hebben gelijkgespeeld, maar dat we met 0-0 hebben gewonnen.”

Binnen het Curaçaose kamp groeit het besef dat wonderen de wereld niet uit zijn en dat met positieve energie en strijdlust resultaten kunnen worden bereikt. Ik merkte tegenover Gorré op dat het mij was opgevallen hoe hard de spelers werkten en dat zij letterlijk en figuurlijk hun longen uit het lijf leken te lopen. Op de vraag hoe dat tot stand is gekomen, wees hij op de mentaliteit van zijn ploeg.

“Curaçaoënaars zijn echte vechters. Als ik het vergelijk met wat ik in het verleden heb meegemaakt bij Surinaamse spelers, dan zie je daar soms arrogantie meer nadruk op mooi voetbal. Bij Curaçao hebben we ook goede voetballers, maar als je iets wilt bereiken op dit niveau, is talent alleen niet genoeg.”

Volgens Gorré heeft ook bondscoach Dick Advocaat een belangrijke bijdrage geleverd aan die mentaliteit. Hij noemt de strijd die deze jongens leveren bijzonder. Advocaat is zelf een strijder en dat straalt af op zijn spelers. Als je een strijdlustige coach combineert met een strijdlustige groep spelers, dan is dat dubbel strijden.

“Daardoor zijn we ook een publiekslieveling geworden. Hoe kan het dat het stadion voor onze wedstrijden is uitverkocht? Zelfs de Amerikanen lijken voor ons te zijn. Zij houden van de underdog. Dat spreekt hen aan, hoewel ze niets van voetbal weten.”

Vandaag speelt Curaçao zijn laatste groepswedstrijd. Op de vraag wat de instelling zal zijn voor het duel tegen Ivoorkust, is Gorré duidelijk. “We moeten winnen. Aan een gelijkspel hebben we niets. Bij een overwinning kunnen we als tweede eindigen in de groep, maar dan hebben we ook de hulp van Duitsland nodig, die Ecuador moet verslaan. Voor ons telt er maar één resultaat en dat is winst”

Ik vroeg Gorré vervolgens wat de deelname aan het WK betekent voor de ontwikkeling van het voetbal op Curaçao. Gorré: “Het voetbal op Curaçao heeft een tijdlang stilgestaan en zelfs een dieptepunt gekend. Ik ben nu vier jaar actief bij de bond en ongeveer twee jaar geleden bevonden we ons op het laagste punt. Daar zijn we inmiddels volledig uitgegroeid.”

Mensen zijn nu enorm enthousiast. Curaçao stond lange tijd bekend als een baseballleiland, maar dat beeld verandert. Voetbal leeft meer dan ooit en de Blue Wave is overal zichtbaar. “We bevinden ons nu op een punt waarop we verder kunnen groeien en bouwen aan de toekomst van het Curaçaose voetbal.”