Goksector

door

EEN LOTERIJBERDRIJF DAT illegaal blijkt te opereren, terwijl toezichthouders en politie jarenlang aanwezig waren bij trekkingen: dat is in essentie wat zich nu afspeelt rond ‘Take a Chance’, de aanbieder van de Straatcode Loterij.

De Gaming Control Board Suriname stelt vast dat het bedrijf geen rechtsgeldige vergunning heeft en toch mag het pas per 27 december sluiten. Deze zaak roept fundamentele vragen op over toezicht, handhaving en bestuurlijke geloofwaardigheid. Waarom pas op 27 december en niet onmiddellijk?

De centrale vraag is onthutsend eenvoudig: hoe is het mogelijk dat een toezichthoudende instantie en de politie, zonder zich vooraf te vergewissen dat alles juridisch in orde is, mensen afvaardigen om toezicht te houden op trekkingen van een bedrijf dat achteraf geen vergunning blijkt te hebben?

Toezicht houden op een illegale activiteit is geen toezicht, maar medeplichtige nalatigheid. Als de Gaming Control Board Suriname werkelijk de hoeder is van orde en transparantie in de kansspelsector, dan faalt ze hier in de uitvoering van haar haar kernopdracht.

Die vraag strekt verder dan ‘Take a Chance’ alleen. In vrijwel elke woonwijk zijn de afgelopen jaren ‘filiaaltjes’ van loterij- en gokbedrijven uit de grond geschoten. Hebben al deze verkooppunten daadwerkelijk de juiste vergunning(en)? Of is er sprake van wildgroei die jarenlang oogluikend is toegestaan? De huidige affaire doet vermoeden dat controle eerder reactief dan structureel is.

Wetgeving aanscherpen heeft weinig zin als bestaande wetten niet eens consequent worden gehandhaafd

Nog schrijnender is de beslissing om ‘Take a Chance’ niet per direct te sluiten. Als de Gaming Control Board Suriname zelf stelt dat er sprake is van een misdrijf, waarom mag het bedrijf dan nog dagen doorgaan met activiteiten die expliciet illegaal zijn?

Welke rechtsstatelijke logica rechtvaardigt het voortzetten van illegale operaties ‘om een administratieve procedure af te ronden?’ En wat gebeurt er met het geld dat in deze periode van klanten wordt afgenomen? Is dat opbrengst van een misdrijf, en zo ja, waar blijft de bescherming van de consument?

De positie van de Gaming Control Board Suriname verdient in dit geheel een kritisch onderzoek. Heeft ze niet de bevoegdheid – en de plicht – om onmiddellijk in te grijpen? Of is ze verworden tot een instantie die vooral aanwezig is, maar zelden optreedt?

De recente beschuldiging van manipulatie bij een trekking, waarbij een jackpot van miljoenen niet wordt uitgekeerd, onderstreept hoe kwetsbaar spelers zijn wanneer toezicht tekortschiet.

De samenleving heeft recht op antwoorden. Komt er een diepgaand, onafhankelijk onderzoek naar deze zaak, inclusief de rol van toezichthouders en handhavers? En hoe verhoudt dit alles zich tot de recente parlementaire voorstellen om online betting te verbieden?

Wetgeving aanscherpen heeft weinig zin als bestaande wetten niet eens consequent worden gehandhaafd. Deze affaire is niet alleen een probleem van één bedrijf, maar een stressproef voor het hele toezichtsysteem.