Gio bewijst dat hij nog lang niet is uitgezongen

door

De KKF-hal was zaterdagavond goed gevuld voor het eerste eigen concert van Gio in Suriname. Op papier was de show uitverkocht, maar bij binnenkomst was daar aanvankelijk weinig van te merken. Er was voldoende ruimte om een beetje te schuifelen, zonder tegen de buurman of buurvrouw aan te staan. Wie vroeg was gekomen, had bovendien alle ruimte en tijd om te genieten van de line-up die vanaf negen uur ’s avonds het publiek warm hield.

Tekst en beeld Shanavon Arsomedjo

Het grote moment stond gepland voor elf uur, maar bijna pas een uur later verscheen hij op het podium, maar dat mocht kennelijk de pret niet drukken. Met luid gejuich werd de artiest ontvangen. Op deze 8 augustus voegde hij een nieuw hoofdstuk toe aan zijn meer dan 20-jarige carrière: zijn allereerste eigen concert in Suriname.

“Even later verscheen de zanger weer, nu met een Surinaamse vlag over zijn schouder gedrapeerd”

Van teleurstelling naar opluchting

Vanaf het eerste nummer nam het publiek het eigenlijk een beetje van hem over. Er werd luidkeels meegezongen, meegeklapt en bewogen. Zelfs toen de zanger enkele nieuwe nummers inzette, hoefde hij niet lang alleen te zingen. Zijn trouwste fans bleken hun huiswerk te hebben gedaan en zongen ook die nummers enthousiast mee.

Daarna volgde een bekende naam uit Gio’s muzikale geschiedenis: Keizer. De twee werken al jaren samen en hebben in die periode verschillende hits op hun naam gezet. Ongeveer een half uur traden ze samen op. Het werd een compacte show, waarna dj Lorenzo, eveneens vanuit Nederland meegereisd, het publiek verder bezighield.

En toen gebeurde er iets wat de avond even een andere wending gaf. Sommige bezoekers dachten dat het concert er na een half uur op zat. Hoewel de sfeer goed bleef en het publiek bleef feesten, ontstond er hier en daar wat geklaag. ‘Hoe kan hij zo kort optreden?’ en ‘Waar zijn de andere hits?’ waren vragen die uit het publiek klonken. Een deel van de bezoekers was zichtbaar teleurgesteld. Maar wie dacht dat Gio zijn laatste noot al had gezongen, had het duidelijk mis. Want plotseling gingen de lichten uit.

De muziek verstomde en opnieuw werd alle aandacht naar het podium getrokken. Even later verscheen de zanger weer, nu met een Surinaamse vlag over zijn schouder gedrapeerd. Het gejuich zwol opnieuw aan en de eerder ontstane teleurstelling maakte plaats voor opluchting en enthousiasme.

Ode een grootouders

Vanaf dat moment werd duidelijk waarom zoveel mensen speciaal voor deze avond waren gekomen. Gio ging verder met de nummers waarop zijn publiek had gewacht. Daarbij bleek eens te meer dat een hit niet alleen in de muziek zit, maar ook in de herinnering die eraan vastzit.

Bij ‘Overkant’ werd het persoonlijk. De artiest droeg het nummer op aan zijn Surinaamse oma en opa, die niet lang geleden zijn overleden. Zijn vertolking kreeg daardoor een extra emotionele lading. Ook ‘Je hebt me’, een nummer dat inmiddels achttien jaar oud is, bracht zichtbaar gevoel naar boven. Ondanks de vele jaren die sindsdien zijn verstreken, leek de emotie van het nummer voor hem nog altijd even dichtbij. Hij zong niet alleen de tekst; hij beleefde hem opnieuw.

En omdat een concert van Gio blijkbaar niet compleet is zonder een beetje extra aandacht voor de dames, kregen ook zij hun moment. Een vrouwelijke fan werd naar het podium gehaald om voor even de ‘nummer één fan’ te vertegenwoordigen. Gio zette alles op alles om er een speels en verleidelijk moment van te maken. Hij zong voor haar, bracht rozen en had ook een cadeau voor haar meegenomen. Alleen: de fan zelf (b)leek niet helemaal op de hoogte te zijn van het script. Terwijl de artiest zijn best deed om haar mee te krijgen in het moment, bleef zij opvallend stil op haar stoel zitten. Geen dansje, nauwelijks interactie en vooral een blik die leek te vragen wanneer dit onderdeel voorbij zou zijn. Het leverde een enigszins ongemakkelijk tafereel op, dat Gio vervolgens maar niet te lang liet duren. Nadat hij de rozen en het cadeau had overhandigd, mocht de dame terug op haar plaats.

“Op sociale media mag dan een groepje regelmatig kritiek of zelfs haat richting de artiest uiten, de beelden en het geluid in de KKF-hal vertelden zaterdagavond een ander verhaal”

Dichtbij fans

Gio wist te geven waarvoor zijn fans waren gekomen: zijn muziek, zijn energie en vooral zijn hits. In ongeveer een uur tijd liet hij zien waarom hij na meer dan twee decennia nog altijd een trouw publiek heeft. Dat laatste benadrukte hij zelf ook meerdere keren. Samen met Big Entertainment had hij naar eigen zeggen lang toegewerkt naar een eigen concert in Suriname. Dat het hem iets deed, was duidelijk.

Op sociale media mag dan een groepje regelmatig kritiek of zelfs haat richting de artiest uiten, de beelden en het geluid in de KKF-hal vertelden zaterdagavond een ander verhaal. Een grote groep Surinamers bleek nog altijd een warme plek te hebben voor de zanger en zijn muziek. Dat werd een dag later nog eens bevestigd: ook zijn show op zondagavond in Ballroom Torarica was uitverkocht.

Ondanks zijn jarenlange carrière en zijn status als artiest lijkt hij weinig behoefte te hebben aan afstand tussen hem en zijn publiek. Aan het einde van zijn optreden besloot hij dan ook niet meteen achter de schermen te verdwijnen. “Normaal ga ik na een show meteen weg, maar voor jullie blijf ik. Als jullie ’s willen maken of een babbeltje willen maken, kom maar naar me toe.” Een simpele uitnodiging, maar wel een die perfect paste bij de avond. Want terwijl het publiek zich opmaakte voor de volgende artiesten, was één ding duidelijk: Gio was misschien laat begonnen, maar hij had zijn publiek uiteindelijk precies gegeven waarvoor het was gekomen.