GesjoeMel

door

SERIEUS!? / Ivan Cairo

Het is een aantal jaren een fascinerend fenomeen: de Surinaamse borrelpraat-expert die, gewapend met een smartphone en een chronisch gebrek aan dossierkennis, verkondigt dat de journalistiek in dit land morsdood is. “Onderzoeksjournalistiek? Dat kennen ze hier niet hoor!” roepen ze dan vooral op sociale media, terwijl ze veilig in het digitale spectrum driftig liken en delen.

Het zijn de papegaaien van de digitale jungle, die anderen napraten voor een vluchtig moment van online populariteit. Voor de likes. Maar als de pers echt zo lui was als men beweert, hadden deze critici vandaag de dag helemaal niets om zich over op te winden bij het koffiezetapparaat.

“Het is gemakkelijk om vanaf de zijlijn te roepen dat de media tekortschieten, maar het is de pers die de spiegel vasthoudt waarin de machthebbers en hoogvliegers liever niet kijken”

Zie de recente onthullingen rondom de salarissen bij de rechterlijke macht. Zonder die ‘niet-bestaande’ onderzoeksjournalisten hadden we nooit geweten hoe de vork werkelijk in de steel zat bij de bezoldiging van de top.

Terwijl een zeker ‘Fakebook-medium’ nog wanhopig probeerde de boel in diskrediet te brengen, werd het ijzingwekkend stil toen de feitelijke loonslip simpelweg op tafel werd gelegd. Dat is geen geluk, dat is graafwerk.

Nadat de pers de eerste kreten van Sjat’ Lont Sjenie oppakte en ging graven, werden beschuldigingen gelanceerd dat ze de pg willen beschadigen. De feiten die boven tafel zijn gehaald, deden er kennelijk niet toe.

En als de toestand rond de astronomische salarissen bij de rechterlijke macht waarmee Asis en Genevievre de samenleving hebben opgezadeld niet genoeg is, maakten de ‘onderzoeksjournalisten die er niet zijn’ overuren om de nieuwste culinaire ontdekking op de Surinaamse markt naar het grotere publiek te brengen. Naast een kleine partij ‘Monchémel’ is er blijkbaar ook een batch ‘GesjoeMel’ geproduceerd.

Dit romige goedje kost de belastingbetaler volgens een vijfjarig contract dat is ontdekt maandelijks ruim SRD 95.000, een bedrag waar je zes hardwerkende leerkrachten van kunt betalen. Althans, als de uitvoering van dit contract doorgaat.

Maar de creativiteit houdt daar niet op, want bij het Staatsziekenfonds lijken de perikelen inmiddels op een eindeloze soapserie, waarbij de scriptschrijvers de grip op de realiteit volledig hebben verloren. De verhalen over dubieuze declaraties en schimmige constructies vliegen ons om de oren. Het moet ons dus niet verbazen als de komende periode nog meer lijken uit verschillende kasten zullen vallen. De geur is niet langer te harden.

Ik begin oprecht medelijden te krijgen met president Simons. Tijdens haar optreden in het parlement gaf ze aan dat ze zou gaan huilen voor iedereen die naar de procureur-generaal wordt doorgestuurd. Als de huidige trend van onthullingen zich voortzet, adviseer ik het kabinet van de president om nu al een paar pallets extra tissues in te slaan bij de groothandel. Met elk nieuw schandaal dat dankzij de pers boven water komt, stevent de president af op een chronisch vochttekort door al dat huilen.

Het is gemakkelijk om vanaf de zijlijn te roepen dat de media tekortschieten, maar het is de pers die de spiegel vasthoudt waarin de machthebbers en hoogvliegers liever niet kijken. Tegen de journalisten die elke dag weer tegen blinde muren van geheimzinnigheid oplopen, die worden geïntimideerd of voor ‘leugenaar’ worden uitgemaakt terwijl ze de feiten presenteren, zeg ik: ‘houd vol. Jullie onverzettelijkheid is het fundament van onze democratie’. Terwijl de papegaaien blijven kwetteren, blijven jullie graven. En dat is precies wat dit land nodig heeft.

ivancairo@yahoo.com