GESCHIFT GUYANA-BELEID EIST ZIJN TOL

door

In onze relatie met onze westerburen, maakt regering na regering, zich schuldig aan poëzie. Een sentiment van hoe wij graag zouden willen dat het moet zijn. De realiteit waar politici voor wegrennen, is de volgende. Ten eerste zijn wij territoriaal gerechtigd tot de volledige Corantijnrivier, het gehele stroomgebied daarvan en de volledige hoogwaterlijn die vanuit de linkeroever door de maritieme zones loopt. Ten tweede hebben wij al jaren te maken met een staat van bezetting van ons grondgebied, provocaties en het bewust misbruiken en toe-eigenen van onze natuurlijke hulpbronnen door Guyanese staatsburgers en organisaties, buiten enig betwist gebied om.
Met weinig fanfare is de nieuwe regering begonnen met wat ordening en het innen van wat heffingen, die geen nieuwe wettelijke grondslag hebben, maar altijd al verschuldigd waren.
Vervolgens opent de Guyanese president de frontale sociale media-aanval op het wettige Surinaamse gezag, verdacht kort na een onderonsje met de president van de Verenigde Staten van Amerika, in een periode direct nadat het voorwendsel van drugshandel is aangevoerd voor een invasie in Guyana’s buurland. Het is schrikbarend dat de Surinaamse regering de tekenen aan de wand lijkt te missen. Guyana is niet alleen in flagrante schending van ieder diplomatiek gebruik, maar schendt via sociale media, ons nationaal beleid en onze souvereiniteit nog verder. President Ali is bezig met beeldvorming en isolatie van ons land in de regio en ten opzichte van een strijdlustige, militair hyperactieve grootmacht.
De perceptie van zowel de NDP als de ABOP met betrekking tot drugsveroordelingen en drugsveroordeelde politici, is niet nieuw en ook niet onbekend. De afwezigheid van de NDP-president in de Verenigde Staten tijdens de ‘Shield of the Americas’ in maart 2026 in Florida, en zijn appel tot inzet van militaire opties in de strijd tegen drugs, is onheilspellend in relatie tot president Ali’s openlijke aanval op sociale media.
Te meer als het gaat om iets legitiems en relatief onschuldigs, zoals leges betreffende riviervervoer. Dit alles is de tol van een geschift Guyana-beleid, waarbij wij uiteindelijk afgerekend zullen worden op een vriendschapsrelatie van de vorige regering, zonder standvastigheid in onze rechten en aanspraken.
Terwijl bloemrijke taal geuit werd over samenwerkingen, hebben wijlen Chan Santokhi en Albert Ramdin nooit simpele vragen kunnen beantwoorden, zoals welk voordeel Suriname had bij een brug naar deze bezettende vreemde mogendheid of bij visvergunningen voor hun bevolking. Ondertussen heeft dat duo de discriminatoire local content-bepalingen van Guyana als zoete koek geslikt, in plaats van die te laten toetsen aan de CARICOM-regels van een open markt. Nu staat een miljardenreus met een voet over onze westergrens ons verder te provoceren, als gevolg van dit geschift beleid.
De reactie vanuit onze huidige minister van Buitenlandse Zaken Internationale Handel en Samenwerking, is ook voorgekookt in een dikke pap van vriendschapsversjes. En zo worden wij als land slaapwandelend onder de voet gelopen, ingelijfd en leeggeplunderd.
The post GESCHIFT GUYANA-BELEID EIST ZIJN TOL ..