GELIJKE MAAT VOOR STAATSBEDRIJVEN STOPT BIJ EBS

Wanneer er sprake is van ernstige verdenkingen van fraude of wanbeheer, is de aanpak in de corporate wereld helder en breed geaccepteerd. Bij de Melkcentrale werd de top op non-actief gesteld om een onderzoek ongestoord te laten plaatsvinden. Bij FAI gebeurde exact hetzelfde: de leiding maakte tijdelijk plaats, zodat onderzoekers hun werk onafhankelijk konden doen. Ook bij de SLM zijn directieleden ontslagen om ruimte te creëren voor onderzoek en om orde op zaken te stellen. Afgelopen week werd bij Surpost zelfs de directeur per direct uit zijn functie ontheven. Niemand sprak daarbij van rancune, politieke afrekening of machtsmisbruik.
Het werd herkend voor wat het was: een noodzakelijke en verstandige maatregel om de waarheid boven tafel te krijgen. Waarom geldt deze logica niet bij de EBS? Het enkele feit dat de bond bij de EBS de president verzoekt om de leiding tijdelijk ruimte te laten maken voor onderzoek, leidt tot politieke ophef. Alsof het vragen om non-activiteit bij zware beschuldigingen, iets ongehoords of onoorbaars is. Alsof het hier niet gaat om een staatsbedrijf dat eigendom is van het volk van Suriname, maar om privébezit van een politieke partij of een familie.
Nog zorgwekkender is het dat uitgerekend een parlementariër, een volksvertegenwoordiger die geacht wordt op te komen voor het algemeen belang, de vakbeweging waarschuwt en probeert af te remmen. Niet omdat de beschuldigingen lichtvaardig zouden zijn, integendeel, ze zijn juist zwaarwichtig en goed onderbouwd gepresenteerd. Dat is geen verdediging van de rechtsstaat. Dat is het blokkeren van transparantie.
Het tijdelijk op non-actief stellen van een CEO is geen veroordeling en geen ontslag. Het is een voorzorgsmaatregel om belangenverstrengeling te voorkomen en om een onafhankelijk onderzoek mogelijk te maken. In elke professionele organisatie is dit normaal. Wie niets te verbergen heeft, heeft ook niets te vrezen.
Staatsbedrijven zijn eigendom van het volk. Allemaal. Zonder uitzondering. Ook de EBS. Juist daarom mag van volksvertegenwoordigers worden verwacht dat zij een onderzoek toejuichen en bijdragen aan een proces dat zorgvuldig, rustig en geloofwaardig verloopt.
Zeker wanneer het gaat om een bedrijf dat essentieel is voor de samenleving en het dagelijks leven van burgers rechtstreeks raakt. Toch blijft de EBS, ondanks alles wat naar buiten is gekomen, vasthouden aan dezelfde directeur.
Terwijl bij andere staatsbedrijven zonder aarzeling is ingegrepen, lijkt hier een onverklaarbare terughoudendheid te bestaan. Dat roept onvermijdelijk vragen op. Wordt hier het partijbelang boven het algemeen belang geplaatst? Boven de belangen van de mensen die haar hebben gekozen? Boven die van de rechtmatige eigenaren van de EBS: de Surinaamse samenleving?
Het is bij de Melkcentrale gebeurd. Het is bij FAI gebeurd. Het is bij de SLM gebeurd. Het gebeurde afgelopen week nog bij Surpost. De vraag blijft daarom onvermijdelijk: waarom mag wat elders vanzelfsprekend is, niet gelden bij de EBS?
The post GELIJKE MAAT VOOR STAATSBEDRIJVEN STOPT BIJ EBS ..

...