FRANSE VEERMISÈRE

De veerverbinding tussen Albina en Saint-Laurent-du-Maroni, lijkt steeds meer op een infrastructurele mislukking zonder einde. Terwijl de oude La Gabrielle opnieuw wegens motorproblemen uit de vaart is genomen, zorgt de Malani, die juist als oplossing voor deze problemen moest dienen, inmiddels voor nieuwe zorgen. De situatie is ronduit beschamend voor een grensverbinding die van groot belang is voor duizenden reizigers en voor het handelsverkeer tussen Suriname en Frans-Guyana. De La Gabrielle werd dit jaar al meerdere keren stilgelegd. Juist tijdens de vakantieperiode, wanneer de vraag naar de oversteek groot is, staan reizigers opnieuw te wachten. Wie geluk heeft, kan met een korjaal de rivier oversteken, maar voor personen met voertuigen, is dat uiteraard geen alternatief. En dan is er de Malani. Die ligt al jaren in Frans-Guyana en werd ooit gepresenteerd als het moderne antwoord op de problemen met de bestaande veerdienst. Maar voordat het schip überhaupt serieus kan worden ingezet, blijft het ene probleem na het andere opduiken. Nu is zelfs een hydraulische toegangsbrug bezweken. Gelukkig vielen daarbij geen slachtoffers, maar het incident roept opnieuw fundamentele vragen op over de technische staat van een schip dat al jaren ongebruikt ligt. Hoe kan een relatief nieuw schip dat in 2018 werd gebouwd, na jaren van stilstand al met dergelijke problemen kampen?
Wij weten dat het gaat om publieke middelen en om een project dat bedoeld was om de grensverbinding structureel te verbeteren. De Malani werd gebouwd bij de Chantier Naval de l’Océan Indien op Mauritius, waarna het schip in 2022 naar Frans-Guyana werd gebracht. Sindsdien lijkt de ingebruikname vooral een verhaal van vertragingen, technische problemen en nieuwe onderzoeken.
Daarbij komen vragen over ontwerp, bouw, toezicht en verantwoordelijkheid. Wie heeft bepaald aan welke technische eisen het schip moest voldoen? Wie heeft toezicht gehouden op de bouw? Waarom werd uiteindelijk gekozen voor Mauritius, terwijl aanvankelijk andere plannen bestonden? En vooral: wie wordt verantwoordelijk gehouden wanneer een miljoenenproject uiteindelijk niet functioneert zoals bedoeld? Het is gemakkelijk om bij problemen rond de grensverbinding naar Suriname te wijzen. Maar de recente ontwikkelingen maken duidelijk dat een groot deel van de problemen zich aan Franse zijde bevindt. Dat betekent dat ook de Franse autoriteiten verantwoording moeten afleggen over de manier waarop dit project is uitgevoerd en beheerd. Ondertussen blijft Suriname met de gevolgen zitten. De veerverbinding is een belangrijke verbinding voor familiebezoek, handel, werk, transport en regionale economische samenwerking. Als de veerdienst uitvalt, worden reizigers en ondernemers rechtstreeks geraakt.
De ironie is dat de Malani juist bedoeld was, om een einde te maken aan deze onzekerheid. In plaats daarvan dreigt het schip zelf onderdeel van de misère te worden. De vraag is daarom niet langer wanneer de Malani eindelijk officieel wordt ingezet. De veel belangrijkere vraag is: is het schip technisch en organisatorisch überhaupt klaar om veilig en betrouwbaar te varen? Suriname en Frans-Guyana kunnen zich geen halfslachtige oplossing permitteren. Er is behoefte aan een betrouwbare, permanente grensverbinding. Als de La Gabrielle binnenkort opnieuw langdurig uit de vaart moet voor onderhoud, zoals eerder aangekondigd, moet er een volwaardig alternatief beschikbaar zijn. De reiziger aan de grens heeft weinig aan plannen, proefvaarten en beloften. Die wil gewoon veilig, betaalbaar en betrouwbaar de Marowijnerivier kunnen oversteken. Na jaren wachten, wordt het tijd dat de verantwoordelijke autoriteiten stoppen met uitleggen, waarom het niet lukt en eindelijk duidelijk maken, wanneer het wél goed geregeld is.
The post FRANSE VEERMISÈRE ..

...