Exit WK-droom Natio

door

TEGEN VELER VERWACHTING in heeft Suriname het in de play-off tegen Bolivia voor een WK-ticket niet gehaald, en is de WK-droom die maanden bij voetbalminnend Suriname heeft geleefd uiteengespat. Ondanks dit teleurstellende einde mag Suriname als land tevreden zijn over wat Natio in de voor ons allesbeslissende wedstrijd donderdag heeft gepresteerd. Bij dit laatste moeten zeker tegenslagen waarmee bondscoach Henk ten Cate te maken heeft gehad in ogenschouw worden genomen.

Was verwacht dat maandag zijn team volledig zou zijn, achteraf blijkt dat zelfs dinsdag- twee dagen vóór de wedstrijd – nog spelers arriveerden. Een ander probleem zijn schorsingen van spelers. Ten Cate was hiervan op de hoogte maar hem was gezegd dat alle straffen (niet alleen van Suriname) door Concacaf zouden worden kwijtgescholden. Niet dus. Het was dus op het laatste moment passen en meten. Zelf spreekt hij van ‘een lastige aanloop naar de wedstrijd’. In ons vorige sportcommentaar wezen wij al op de niet optimale voorbereiding.

“Wat de financiën betreft is in de samenleving weinig bekend, maar uit wat mondjesmaat naar buiten komt moet geconcludeerd worden dat de diaspora aanpak een dure zaak is”

Ondanks de tegenslagen heeft de selectie, vooral in de eerste helft, goed gepresteerd en kwam zelfs op voorsprong na rust. Maar Natio heeft uiteindelijk de wedstrijd weggegeven beaamt Ten Cate, omdat de jongens veel ’grote kansen om te scoren hebben laten liggen.’ Erkende voetbalkenners zijn het met hem eens dat Natio had moeten winnen.

Ondanks de verprutste kansen maakt de bondscoach zijn spelers geen verwijt, maar steekt de hand manmoedig in eigen boezem. “Ik ben heel erg teleurgesteld, niet in het team, maar wel in het resultaat. Als je mensen kwalijk wil nemen, moet je mij kwalijk nemen. Ik ben verantwoordelijk en ik neem die verantwoordelijkheid volledig op mij.”

Een van de belangrijke redenen voor de SVB om met het diaspora avontuur te beginnen was eens te mogen deelnemen aan het Wereldkampioenschap. In 2019 paste de bond de regels aan via een sportpaspoort constructie en het jaar daarop stond het eerste diaspora elftal op de grasmat, namelijk het toernooi voor de Concacaf Gold Cup 2021. Natio heeft vanaf toen afwisselend mooie en minder mooie resultaten neergezet, zowel in Concacafverband als in de WK-kwalificatie. Regelmatige spelers wisselingen hebben daarbij ook een rol gespeeld. Er lijkt nu enige consistentie in het team te zijn.

We zouden kunnen zeggen dat met de wedstrijd van afgelopen donderdag een eind is gekomen aan de eerste belangrijke cyclus van diaspora. Het ligt nu aan het SVB-bestuur om samen met de technische staf een diepgaande evaluatie te maken vanaf 2020. Daarbij moet zeker aan bod komen welke impact het aanstellen van vijf bondcoaches in ruim vijf jaar tijd – Dean Gorré, Stanley Menzo, Aron Winter, Stanley Menzo en Henk ten Cate – op het team heeft gehad.

Het diaspora project moet zeker worden vervolgd, maar belangrijk is dat men uit de fouten leert. Daarbij moet ook serieus worden nagegaan hoe lokale spelers en trainers/coaches actief kunnen worden betrokken.

Een van de ongetwijfeld dringende zaken waar men niet omheen zal kunnen bij de evaluatie is de bondscoach. Ten Cate (74) zou gezien kunnen worden als tussen paus om het gat te vullen sinds het gedwongen vertrek van Menzo.

De SVB moet (misschien eindelijk) gaan beseffen dat het geen kwestie meer is van pappen en nat houden. Wat de financiën betreft is in de samenleving weinig bekend, maar uit wat mondjesmaat naar buiten komt moet geconcludeerd worden dat de diaspora aanpak een dure zaak is.

Sponsors zullen van hun kant ook evalueren om te besluiten of ze ermee doorgaan of niet. Ten Cate wijst erop dat door niet bij het WK te zijn de SVB/Suriname veel geld misloopt. “Ik hoop van ganser harte dat de sponsoren, door willen gaan, want Natio is op de goede weg.” Hopelijk is deze oproep niet aan dovemans oren gezegd.