Etniciteit kern van het ontwikkelingsprobleem van Suriname

Dat ons land te vroeg onafhankelijk werd, moet nu wel duidelijk zijn. Natievorming is sinds de onafhankelijkheid uitgebleven, of laten wij het positief stellen: “we zijn op weg naar natievorming”. Dagelijks zijn er voorvallen met een etnisch tintje. Beschuldigingen van racisme vliegen heen en weer over tafel. De Afro-Surinamers hebben het moeilijk.
Zij botsen nu op concurrenten, terwijl zij sinds 1947 en eerder het monopolie hadden op functies bij de overheid. Het aantal Hindoestanen en Javanen bij de overheid groeide langzaam maar zeker. Daarbij had men het racistisch kiesstelsel niet mee.
Ondertussen strooiden alle politici met de kreet “de juiste mensen op de juiste plaatsen”. Dit betekent het matchen van talent, persoonlijkheid en vaardigheden met de juiste functie voor optimaal succes. Dat wordt bereikt door selectief te zijn, groei te stimuleren, flexibiliteit te bieden en te focussen op zowel diploma’s als ervaring. Dit zorgt voor gemotiveerde werknemers, betere prestaties en een gezonde organisatiecultuur. In de praktijk bleef het echter bij woorden.
Onmiskenbaar groeide het aantal Hindoestanen en Javanen in gekwalificeerde posities bij de overheid. Ik heb meegemaakt, toen ik actief was binnen het Nieuw Front, dat Afro-politici gekwalificeerde posities etnisch wilden verdelen, omdat zij de bui al zagen hangen. Concreet stelde men voor: procureur-generaal Creools en advocaat-generaal Hindoestaans. Immers, het aantal Hindoestanen met professionele kwalificaties steeg het snelst in vergelijking met andere etnische groepen.
Een andere kreet waar politici zich graag van bedienen is het streven naar “ontwikkeling en vooruitgang”. De lezer begrijpt echter dat van ontwikkeling en vooruitgang weinig terechtkomt als het bestuur niet wordt bemand door competente personen. Is “ontwikkeling en vooruitgang” gebaat bij een toename van ongekwalificeerden in het landsbestuur? We hebben het verlagen van toelatingsnormen bij de politie gezien om een etnische groep te begunstigen. Bij cruciale bedrijven merken we dat ingenieurs plaatsmaken voor subalterne en niet adequaat opgeleide lieden. Ontwikkeling en vooruitgang? Nooit, never, nunca, jamás.
Zonder een grondige sanering bij de overheid gaat dit land in geen miljoen jaar een goede toekomst tegemoet. Gegeven de huidige politieke constellatie zal die sanering er niet komen. De toekomst van Suriname is pikzwart.
Het vervangen van (Creoolse) ambtenaren door de regering-Santokhi
Het getuigt van goed beleid wanneer personeel dat slechte prestaties levert, wordt gemuteerd. Onderdeel van goed beleid zijn onder meer functieclassificatie, prestatiebeoordeling, functiebeschrijvingen en het matchen van functie-eisen met de kwalificaties van het (zittend) personeel. Recentelijk zijn op het ministerie van Onderwijs door minister Ori benoemde ambtenaren vervangen door NPS’ers. Een vergelijking van de kwalificaties van beide groepen zou aantonen dat de VHP’ers beter gekwalificeerd zijn.
Hetzelfde geldt voor de personen die door de regering-Santokhi zijn gemuteerd. Mensen met betere kwalificaties hebben jarenlang tevergeefs uitgekeken naar een functie bij de overheid. Afro-partijen hebben echter het ambtenarenapparaat gevuld met hun achterban, waarvan circa 40.000 ongekwalificeerd en expendable zijn.
Conclusie: de patronagepolitiek regeert. Men kent geen “de juiste mensen op de juiste plaatsen” en ook geen “ontwikkeling en vooruitgang”. Daarmee wordt Suriname gestaag maar zeker vernietigd. Wilt u de toekomst kennen? Lees “Van crisis tot crisis”, verschijnt in januari.
Richard B. Kalloe
The post Etniciteit kern van het ontwikkelingsprobleem van Suriname appeared first on Suriname suriname.

...