ER ZIJN GEEN GEHEIME ARCHIEVEN

De ‘den no ferteri unu ala’ bagage, die men hangt aan afgeschermde informatie uit Nederland is ongezond. Het feit dat Nederlandse Adviescollege Openbaarheid en Informatiehuishouding (ACOI) inmiddels geadviseerd heeft volledige openheid van zaken te geven, is juist gezond. Bob de Graaff en Anouk Nuyens hebben al lang voorspeld wat voor anti-climax eraan zit te komen, voor wat betreft de informatie. Het gaat inmiddels niet meer om ‘archieven’ of zelfs om ‘dossiers’, maar nog simpelweg om enkele bijlagen bij rapportage, waaronder wat correspondentie. Uit de mozaïek aan publieke informatie, waaronder interviews met kolonel Hans Valk en kolonel Bas Van Tussenbroek, is de Nederlandse betrokkenheid bij Surinaamse gewelddadigheden, meer dan duidelijk. Verschillende privéarchieven en getuigenverklaringen die onderdeel zijn van de openbare parlementaire geschiedenis en van procesdossiers, dragen bij aan die mozaïek van publieke informatie. Hoewel de obsessie met die laatste paar pagina’s, die vrij eenvoudig in te zien, ongezond is, kan er zout op die slakken gelegd worden, door gewoon tot de openbaarmaking over te gaan.
Op eigen bodem, hebben we veel meer aan behoud van informatie te doen, nu er nog levende deelnemers zijn aan de gesprekken, die geleid hebben tot het Leonsberg Akkoord, het Kourou overleg en het Lelydorp Akkoord. De partijen die tot voor kort nog in een positie waren om een bedreiging te vormen, geweld toe te passen, zijn geen factor meer. En wie nog vreest, is oud genoeg om de informatie in besloten kring te doen optekenen en toestemming te geven voor publicatie na overlijden.
Het belang van ons volk om de gebeurtenissen te begrijpen, die ons littekens en trauma’s bezorgd hebben, die hele families ontworteld en beschadigd hebben, is groot. En met dezelfde mate van doortastendheid, waarmee wij naar buitenlandse instituten kijken, moeten wij ook intern druk plaatsen op degenen die met de geheimen uit die periode rondlopen, om te doen aan vastlegging, overlevering en uiteindelijk, openbaarmaking.
Daarnaast is de ‘den no ferteri un ala’ mentaliteit een politiek excuus om wangedrag en misdaden van de hoogste orde, te excuseren, in ruil voor persoonlijk politiek gewin. Dat moet ophouden. Het is tijd voor zonlicht, zodat wij verder kunnen groeien als natie, zonder duisternis en onnodige geheimen.
The post ER ZIJN GEEN GEHEIME ARCHIEVEN ..

...