EEN VERDEELDE COALITIE VAN VERDEELDE PARTIJEN

door

Curtis Hofwijks, het geweten van de natie, verlaat de Partij voor Recht en Ontwikkeling (PRO) en daarmee de coalitie Simons-Rusland. Hij doet dat, in zijn eigen bewoordingen, vanwege de bestuurscultuur en de besluitvorming binnen de partij en het niet langer kunnen herkennen van zijn eigen idealen daarin.
Als deze partij bedoeld was om de nieuwe hoop te zijn temidden van een coalitie die wordt aangevoerd door de meest ondemocratische partij en de oudste partij van het land, dan is vernieuwing ver te zoeken. Het vertrek van Hofwijks en het zwijgzaam accepteren daarvan door een partijleiding die het publiek debat over de verwijten betreffende bestuurscultuur en besluitvorming niet aangaat, is een symptoom van de verdeeldheid van de partijen onderling. PRO is daarin niet de uitzondering, maar alleen het meest recente voorbeeld van de betonscheuren in de politieke dijk, die opgebouwd is uit gescheurde bouwstenen.
De ABOP vormt een stekelvarkenhouding rondom Leo Brunswijk, wiens obsessie met het breken van vakbondresistentie en wiens onvermogen tot samenwerken met bestuur en toezicht eerder dit jaar, voer was voor publieke belangstelling. Aan de andere kant staat de partij toe, dat Ruben Ravenberg bij de SBB keer op keer voor de wolven gegooid wordt, terwijl inmiddels juridisch en qua bestuur gebleken is, dat zijn enige zonde bestaat uit het willen loswrikken van de bedrijfsvoering uit de handen van politieke inmenging.
De NPS heeft als fractie aangegeven voor de in staat van beschuldiging stelling van de drie ministers, onder verdenking te stemmen. Desondanks heeft Atompai voor de zoveelste keer, de partijstrategie gelaten voor wat die was, en de zaal verlaten.
Prominente coalitieleden zoals Atompai en Biervliet, hebben partijdiscipline en loyaliteit aan de regering laten vallen, om steun te betuigen aan de protestacties van de onderwijsbonden. Gezien hun lange geschiedenis met het activisme, tezamen met Hofwijks die in zijn bedankbericht getelegrafeerd heeft, klaar te zijn om de strijdbijl, waar nodig, af te stoffen, belooft dit weinig goeds voor een regering, wier schatkist in ongekend tempo leegloopt.
De NDP was duidelijk geen voorstander van de in staat van beschuldigingstelling van de drie ministers onder verdenking. Zij hebben hun politieke wil niet weten op te leggen aan de NPS, de ABOP de BEP en de A20. Het getuigt niet van parlementaire eensgezindheid, politieke eenheid of van sturende raadgeving vanuit de politieke top van de regering. Ditzelfde geldt voor de ontwerpwetgeving over de rechterlijke macht. Wij hebben overduidelijk te doen met een verdeelde coalitie van verdeelde politieke partijen. Zonder de gemeenschappelijke politieke tegenstander die de reden was voor dit verstandshuwelijk, mist de coalitie een identiteit, een richting en het vermogen om op partij- en op regeringsniveau, gezamenlijk op te trekken, uit te voeren en voort te bewegen.
The post EEN VERDEELDE COALITIE VAN VERDEELDE PARTIJEN ..