EEN DOEKJE VOOR HET BLOEDEN

door

De discussie over koopkrachtmaatregelen laat opnieuw zien, hoe kwetsbaar veel huishoudens zijn. Terwijl de prijzen van basisproducten blijven stijgen, probeert de overheid de druk te verlichten met tijdelijke sociale maatregelen. Maar lossen deze maatregelen, het probleem radicaal op? De voorzitter van Stichting Wan Okasi, Aniel Koendjbiharie, zei het al, het is vrijwel onmogelijk, om met het huidige bedrag rond te komen. Voor veel gezinnen komt het over alsof ze voortdurend achter de feiten aanlopen. Salarissen blijven achter, terwijl de kosten van levensonderhoud stijgen. Boodschappen, transport en nutsvoorzieningen nemen een steeds groter deel van het gezinsbudget in beslag.
Sociale maatregelen zoals subsidies of toelagen, kunnen op korte termijn verlichting bieden. Ze zijn soms zelfs noodzakelijk, om de zwaarste klappen op te vangen. Maar ze vormen geen structurele oplossing. Het gevaar is dat het beleid blijft steken in tijdelijke pleisters, terwijl de onderliggende sociaal economische problemen blijven bestaan. Als koopkracht alleen wordt beschermd, via incidentele maatregelen, blijven de onzekerheid en armoede groot. Voor burgers gaat het uiteindelijk niet alleen om tijdelijke steun, maar om stabiliteit. Mensen willen weten of hun inkomen voldoende zal zijn om hun gezin te onderhouden zonder voortdurend afhankelijk te zijn van nieuwe onvoldoende tegemoetkomingen. Daarom moet de discussie over koopkracht breder worden gevoerd. Het gaat niet alleen over subsidies of toeslagen, maar ook over duurzame economische groei, werkgelegenheid en een goed inkomensbeleid. Suriname bevindt zich op een belangrijk moment in zijn economische ontwikkeling. De verwachting van toekomstige inkomsten uit natuurlijke hulpbronnen, schept hoop. Maar die hoop zal weinig betekenen voor de gemiddelde burger, als de dagelijkse realiteit van stijgende prijzen en beperkte koopkracht niet wordt weggemaakt. Echte vooruitgang betekent, dat economische groei ook voelbaar wordt in de portemonnee van de ‘kleine man‘’. Tot die tijd blijven sociale maatregelen vooral wat ze nu zijn: het creëren van een tijdelijke ademruimte in een economie, die nog steeds worstelt met structurele problemen.
The post EEN DOEKJE VOOR HET BLOEDEN ..