EBG Amsterdam viert 90-jarig bestaan

door

Tekst en beeld Lucien de Freitas

AMSTERDAM — “De grote uitdaging voor de Evangelische Broedergemeente Amsterdam voor de toekomst zal zijn aan de ene kant verbonden blijven met het verleden, de band behouden met ons land van herkomst – ons geliefde Suriname. Maar tegelijk moeten wij een eigen invulling geven aan het geloof. We moeten openstaan voor nieuwe wegen. Jongeren de ruimte geven die ze nodig hebben om zich thuis te voelen.” Dit is een citaat uit de preek die zondag is gehouden door de predikanten Clifton Walker van de Koningskerk en Markus Gill van Wi Eegi Kerki, de twee EBG-kerken in Amsterdam.

De preek was onderdeel van een feestelijke gezamenlijke eredienst in een overvolle Koningskerk, ter gelegenheid van het negentigjarige bestaan van de Evangelische Broedergemeente Amsterdam. Toegevoegd werd dat blijvende aandacht moet uitgaan naar de ouderen. “Als ze dingen anders willen, moeten we daarvoor openstaan en bereid zijn nieuwe wegen in te slaan en niet bang zijn voor het nieuwe.”

“De EBG is ook een plaats van ontmoeting, waar cultuur, tradities en familiebanden en maatschappelijke betrokkenheid bij elkaar komen”ambassadeur Ricardo Panka

Waardering

De dienst werd niet alleen bijgewoond door gemeenteleden, maar er waren ook gasten en felicitatieboodschappen, zoals die werd opgezonden door bisschop John Kent van Suriname. Surinames ambassadeur in Nederland, Ricado Panka, die de dienst bijwoonde, stelde in zijn boodschap dat negentig jaar meer is dan een getal. “Het is een geschiedenis van geloof, volharding, verbondenheid en dienstbaarheid. Wat in 1936 klein is begonnen, is uitgegroeid tot een  levendige gemeenschap met twee gemeenten.”

Het thema van de dienst, een uitspraak van Mozes, ‘Als U Heer, niet zelf meegaat, laat ons dan niet verder trekken’ (Exodus 33:15), past volgens de ambassadeur bij de ontwikkeling van de kerkgemeenschappen en het bescheiden begin naar de huidige twee gemeenten. Panka sprak bijzondere waardering uit voor de belangrijke plaats die de EBG inneemt in zowel de Surinaamse als de Nederlandse gemeenschap. “De EBG vormt niet alleen een plaats van geloof en bezinning, maar is ook een plaats van ontmoeting, waar cultuur, tradities en familiebanden en maatschappelijke betrokkenheid bij elkaar komen.” Hij besloot met de bede dat het jubileum een moment mag zijn om met dankbaarheid terug te kijken, maar ook om met vertrouwen te kijken naar een toekomst vol geloof, hoop en dienstbaarheid.

Stichters

De Evangelische Broedergemeente Amsterdam – deel van EBG Nederland die 290 jaar bestaat – werd niet door voorgangers opgericht, maar door twee mensen, onder wie de Surinamer Helstone, een historische naam in de EBG Suriname en Nederland, zo bleek uit de preek.

In het kader van de preektekst met Mozes als hoofdpersoon stelden de predikanten dat Mozes veel heeft gedaan, maar dat niet zou hebben gekund zonder ondersteuning. In dit verband werd de lijn  door getrokken naar de kerk vandaag de dag. “Soms wordt gezegd dat de EBG een kerk is van dominees.”

Ter verduidelijking werd in de preek aangehaald dat de EBG in de eerste plaats een kerk is van vrijwilligers, een wrokoman kerki. “Zonder vrijwilligers waren we nergens en hadden we de negentig jaar niet gehaald.” Opgeroepen werd dat “wij ons niet in onze kerk moeten terugtrekken, maar als christenen deel moeten uitmaken van de samenleving en het christelijk geluid moeten laten horen: het geluid van verdraagzaamheid en respect, omdat wij kinderen van God zijn”.

Hoogtepunten en zorgen

Tijdens de viering zondag in de Koningskerk was de liturgie afgestemd op God’s leiding van de mensen. De dienst werd opgeluisterd met solo zang van Nancy Zeefuik en de koren Gloria en Immanuël, orgelmuziek en blazers.

De Evangelische Broedergemeente Amsterdam heeft niet alleen veel mooie momenten en hoogtepunten meegemaakt – zoals nu de viering van het negentigjarige bestaan. Maar er zijn ook tegenslagen en beproevingen geweest, waarbij de gemeente soms direct, soms zijdelings bij was betrokken, zoals een kerk in de Kerkstraat die in de beginjaren van de gemeente in brand werd gestoken, het plotselinge overlijden op 21 januari 2008 van de geliefde en gepassioneerde predikant Rudy Polanen, de massale trek van Surinamers naar Nederland rond de onafhankelijkheid, de Decembermoorden en de Bijlmer-vliegramp.

Na de viering was er een ontspannen feestelijke ontmoeting met hapjes, drankjes en ontmoetingen, waarbij onder meer over de dienst werd nagepraat.