DRUK OP PARAGSINGH

De VHP probeert al tijdens de gehele behandeling antwoord te krijgen op een simpele vraag: zijn de wetsvoorstellen zoals die nominaal door Ebu Jones per initiatiefwet zijn ingediend, regeringsvoorstellen? Tot nu toe antwoordt de regering in en buiten de volksvertegenwoordiging formeel en nominaal met nee. Deze wetsvoorstellen komen niet uit de regeringsvergadering, de raad van ministers, de vakminister of van de President en lid Jones heeft het recht, zoals ieder assembleelid, initiatief te nemen tot wetgeving. Volgens hen zijn wij op ons achterhoofd gevallen en een paar keer gestuiterd.
Geen assembleelid haalt het in zijn hoofd wetsvoorstellen te doen, die de grondwet op de schop gooien, de rechterlijke macht overhoop halen en de trias politica herverdelen, zonder te weten, minstens diens eigen partij achter zich te hebben. En geen wetsproduct redt het uit commissie tot op de plenaire vloer in schaars twee maanden tijd. Er zijn wetsvoorstellen sedert de tijd van Jagernath Lachmon nog in commissie.
Het scenario dat de denktank van de berm, op een niveau iets hoger dan de initiatiefnemer en naamgever van het voorstel, heeft voorbereid, werkt iets gecompliceerder. In schaaktermen houden de wetsvoorstellen een ‘dubbbele aanval’ in. De NDP heeft ervaring met proberen, een PG naar huis te sturen. Het is Bouterse niet gelukt met Baidjnath Panday. Het heeft ook blijvende schade achtergelaten bij internationale observatoren. De dubbele aanval vanuit de berm houdt in, dat het wetsvoorstel de deur opent voor anderen, zoals Atompai, Somohardjo en Jarbandhan om de PG te bespreken op een manier, die de persoon raakt en anderen het vuile werk laat doen voor de NDP. Tegelijkertijd opent het de deur naar de andere actoren en rechtsplegers om druk op Paragsingh te leggen, de eer aan zichzelf te houden en het instituut te beschermen door te bedanken. Geen enkel individu mag immers groter zijn dan het instiuut, zal de redenering luiden. Ook daar laat de berm het werk vooral voor zich doen, zonder de handen al te vuil te maken. De tweede mogelijkheid is, dat NPSers, A20’ers en ABOP’ers die zich niet thuis voelen bij dergelijke onconstitutionele sferen, de fractie of partij de rug toe keren en de achterblijvers veel afhankelijker worden van de NDP. En de laatste mogelijkheid is dat interne partijdiscipline de NDP het verlanglijstje van de complete grondwetshervorming bezorgt.
In alle gevallen is een doorn in het oog van de NDP verwijderd of verwaterd aan het begin van de rit. En zo blijven de figuren die rijk en machtig geworden zijn van 25 februari, 8 december, Moiwana, de ‘Kruistocht tegen Corruptie’ dicht bij het vuur, omdat de rest van politiek Suriname damt, terwijl zij schaken.
The post DRUK OP PARAGSINGH ..