DIS´ NA ECHTE TRANGA YESI

Bij het Staatsziekenfonds (SZF) loopt opnieuw een intern onderzoek. In het belang daarvan is algemeen directeur Rudrakanth Oemraw op non-actief gesteld. Het besluit hiertoe werd genomen door het stichtingsbestuur onder leiding van Marciano Djaman en op 23 februari 2026 schriftelijk meegedeeld aan de directeur, die pas in oktober 2025 was benoemd. Op zich is een schorsing hangende een onderzoek, geen veroordeling. Het is een bestuurlijke maatregel om de integriteit van het onderzoek te waarborgen. Niemand is schuldig totdat het tegendeel is bewezen. Maar wat deze kwestie extra wrang maakt, is de geschiedenis binnen dit fonds.
In 2020 werd dezelfde functionaris, toen werkzaam als medisch inspecteur bij het SZF, samen met de toenmalige medisch directeur dokter Humphrey Hasrat, ook al op non-actief gesteld. Ook toen waren het beschuldigingen van organisatorische, financiële en medische wantoestanden binnen het fonds. Er werd toen gesproken over fraude en mismanagement. Voor zover publiekelijk bekend, is er nooit een helder en transparant eindrapport geopenbaard waarin conclusies en verantwoordelijkheden ondubbelzinnig, werden vastgesteld.
Nu, bijna zes jaar later, is er opnieuw een onderzoek en opnieuw dezelfde naam in het nieuws. Dat roept geen juridische, maar wel een bestuurlijke en morele vraag op, wat zegt dit over het institutioneel geheugen van onze overheid? Keerpunt labelt niemand als crimineel, noch wijst het iemand aan als brein achter vermeende misstanden. Maar het patroon verdient wel kritische reflectie. Als iemand eerder onderwerp is geweest van een zwaar intern onderzoek binnen een instelling, waarom wordt die persoon later opnieuw in een topfunctie geplaatst, zonder dat er publieke duidelijkheid is over de eerdere bevindingen? Is er een gebrek aan gekwalificeerd kader? Of ontbreekt het ons aan consequente evaluatie en archivering van bestuurlijke lessen? Dis’ na echte tranga yesi. Het probleem lijkt groter dan slechts betrekking te hebben op één individu. Het wijst op een systeem waarin onderzoeken zelden leiden tot zichtbare, duurzame hervormingen. Regeringen wisselen, namen veranderen, maar beleid, strategie en fouten, keren terug in een andere verpakking. Dat ondermijnt het vertrouwen van burgers in staatsinstellingen. Maar misschien is het waarschijnlijk een kwestie van koppigheid en minder van een zwak systeem dat geen structureel leervermogen heeft. Zonder transparante afronding van onderzoeken, zonder publieke verantwoording en zonder duidelijke criteria voor herbenoemingen, blijft de deur open voor herhaling. Als Suriname serieus werk wil maken van goed bestuur, dan moet elk onderzoek niet alleen gericht zijn op schuldvaststelling, maar ook op institutionele hervorming. Wat ging mis? Welke controles ontbraken? Hoe voorkomen we herhaling? We moeten niet blijven in draaien cirkels. En dan is het niet alleen een kwestie van ‘tranga yesi’, maar van een systeem dat weigert volwassen te worden en of daadwerkelijke veranderingen aan te brengen.
The post DIS´ NA ECHTE TRANGA YESI ..

...