Death by a thousand paper cuts

door

GANGA / Sharda Ganga

Ik weet weer eens niet waar te beginnen. Er is zoveel gebeurd, maar het zijn allemaal van die kleine dingen die geen van alle op zich rampzalig zijn. Het is meer een kwestie van “death by a thousand paper cuts”, realiseerde ik me. Dat is een uitdrukking die beschrijft hoe een heleboel kleine incidenten die allemaal apart niet eens zo heel veel uitmaken, bij elkaar opgeteld fataal kunnen zijn. In dit geval is het slachtoffer de geloofwaardigheid van de regering. Overigens, het gezegde is gebaseerd op een eeuwenoude martelpraktijk.

Ik noem maar wat: chikungunya raast door het land en heeft een enorme impact op mensen, maar ook op de productiviteit. Echter, de bestrijdingsmiddelen doen er al twee maanden over om Suriname te bereiken. Misschien hadden we ze via Temu moeten bestellen of Amazon of Kirpalani Express, ik roep maar iets. Tegen de tijd dat de middelen arriveren, hebben we ze niet meer nodig. Hopelijk onthouden we waar ze zullen worden opgeslagen, zodat we er sneller bij kunnen bij de volgende dengue, chikungunya of zika-invasie.

“De oorlog kan enorm snel gaan escaleren, kan maanden of zelfs jaren duren, en als de prijzen elke week omhoog zullen schieten met 20, 30, 50 procent, zal de regering dan steeds inspringen?”

Dan was er de belofte van koopkrachtversterking en ondersteuning aan kwetsbare groepen en ambtenaren in de lagere salarisschalen. De uitbetaling van de toegezegde SRD 1.000 zou eigenlijk later in het jaar beginnen, maar gezien de mondiale crisis en de prijsstijgingen besloot men dat te vervroegen – per eind maart zou er worden gestort. Drie weken na die mededeling blijkt dat er veel te optimistisch is gepland. Er kan niet worden betaald in maart en wanneer dan wel is niet helemaal duidelijk. Ik formuleer dit heel diplomatisch en feliciteer mezelf met die krachttoer.

Wie begint al een week na de start van een oorlog tussen de VS/Israël en Iran geld te verdelen, vroeg ik me af nadat de president met gezwinde spoed de boel bij elkaar riep en maatregelen trof. De oorlog kan enorm snel gaan escaleren, kan maanden of zelfs jaren duren, en als de prijzen elke week omhoog zullen schieten met 20, 30, 50 procent, zal de regering dan steeds inspringen? Ik gun het de onderbetaalde ambtenaren en de kwetsbare groepen driedubbel, maar de haalbaarheid van het nobele idee lijkt me niet geheel doordacht.

Wat nog meer? Ach, de paper cuts van de nieuwe commissies en werkgroepen, elke dag weer opnieuw. Maak de krant open en zie daar; ik waan me weer helemaal terug in het tijdperk-Bouterse en het tijdperk-Santokhi. Ligt het aan mij of zijn er werkelijk mensen die in drie commissies of meer lijken te zitten?

Ik vroeg me af waarom zoveel aandacht wordt besteed aan elke commissie. Waarom niet gewoon mensen in stilte bij elkaar zetten, ze een opdracht geven, ze laten werken en ons verrassen met hun resultaten? Het zou echt nieuwswaardige zijn als  die rapporten worden gepubliceerd zodat wij kunnen checken of de commissie zinvol werk heeft verricht en of de aanbevelingen worden uitgevoerd.

De vorige week veranderde de grootste bank als een dief in de nacht haar voorwaarden en klanten hebben het nakijken. Van de staat, één van de grootste aandeelhouders, maar ook het instituut dat ons, burgers zou moeten beschermen is er nog geen ene piep gehoord om de bank op de vingers te tikken om haar nalatigheid.

Nog meer paper cuts? De benoeming van Pakittow tot lid van de rvc van de MAS is al enige tijd geleden, maar was het moment dat ik besefte: deze wedstrijd gaan we waarschijnlijk weer niet winnen als dit zo doorgaat. ‘A deeply unserious person’, zou een Caribische schrijver-vriend hem noemen – de beste diskwalificatie ooit. Nu wordt Damaru de directeur van het NIS en de persoon die dit heeft bedacht is ook ‘a deeply unserious person’.

Nog een leuke: het onderwijscongres dat de regering organiseert met steun van de IDB. Gauw gauw naar de website. Dat had ik liever niet gedaan. Er is slechts één Surinaamse spreker, namelijk de president. Er zijn 24 niet-Surinaamse sprekers. De minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en de collega van Jeugdontwikkeling en Sport mogen elk een panel moderaten. Dit lijkt geen paper cut meer, dit is een guillotine.

gangadwt@gmail.com