De Surinaamse betalingsmoraal

door

DE VERENIGING SURINAAMS Bedrijfsleven (VSB) heeft onlangs haar beklag weer eens gedaan over het feit dat ondernemingen steeds langer moeten wachten op betalingen van de overheid. Het is geen nieuw fenomeen, want voor iedereen die zakendoet met ministeries of aanverwante organisaties, is het altijd al een lijdensweg om het geld te krijgen waar je recht op hebt.

De vertragingen bij betalingen voor geleverde goederen en diensten zetten de liquiditeitspositie van bedrijven onder druk, aldus de organisatie. Dat is een zorgelijke ontwikkeling waardoor ondernemingen zelfs over de kop kunnen gaan. De huidige problemen zouden samenhangen met de bredere macro-economische ontwikkelingen en beleidskeuzes van de afgelopen jaren.

“En er is wél altijd geld beschikbaar voor omvangrijke delegaties van ministers of assembleeleden om allerlei dienstreizen te maken waarvan niet zelden het nut wordt betwijfeld“

In het kader van internationale afspraken, waaronder programma’s met het Internationaal Monetair Fonds (IMF), lag de nadruk volgens de VSB op het terugdringen van de staatsschuld en het handhaven van begrotingsdiscipline. Tegelijkertijd hebben kasstroomproblemen ertoe geleid dat binnenlandse betalingsverplichtingen in sommige gevallen zijn blijven liggen.

Vooral voor midden- en kleinbedrijven zijn voorspelbare en betrouwbare betalingsstromen van groot belang. De slechte betalingsmoraal van de overheid brengt onzekerheid met zich mee die funest is voor deze ondernemingen, die vaak onvoldoende buffers hebben om dit op te kunnen vangen. Het heeft directe gevolgen voor de dagelijkse bedrijfsvoering, investeringen en ook de werkgelegenheid. De VSB hekelt vooral het gebrek aan openheid en communicatie vanuit de overheid, waardoor er continue onzekerheid is wanneer facturen worden voldaan.

Nogmaals, het is geen probleem van gisteren of vandaag. De overheid staat al decennia bekend om haar slechte betaalgedrag. Er zijn legio verhalen van ondernemers die – al dan niet met reçu’s – van het kastje naar de muur worden gestuurd en vaak als antwoord krijgen dat er ‘binnenkort’ zal worden betaald. Maar uiteindelijk duurt dat nog vele maanden.

Ook particulieren of stichtingen die van de overheid afhankelijk zijn, maken dat helaas maar al te vaak mee. Aan de andere kant verwacht de overheid wel dat burgers en bedrijven bijtijds aan hun belastingverplichtingen voldoen. En er is wél altijd geld beschikbaar voor omvangrijke delegaties van ministers of assembleeleden om allerlei dienstreizen te maken waarvan niet zelden het nut wordt betwijfeld.

Deze regering zou het allemaal anders doen, zo beloofde ze bij haar aantreden. Dat geldt dus ook voor het nakomen van haar verplichtingen aan burgers en bedrijven. Daar is echter nog helemaal niets van terechtgekomen. Als excuus kan worden aangedragen dat de staatskas nagenoeg leeg is, maar dan moet daar eerlijk over worden gecommuniceerd, zodat iedereen weet waar hij of zij aan toe is. Of zoals de VSB stelt: ‘Meer transparantie in betalingsprocessen en een voorspelbaar financieel beleid zijn daarbij essentieel voor een stabiel ondernem