DE POLITIEKE DRIEHOEKEN VAN MONORATH

door

De minister van Justitie en Politie heeft zich in felle bewoordingen uitgelaten over de politie en over bewakers. Met scherpe oordelen als corruptie en moreel verval sprak hij zijn afkeuring uit op een manier die meer past bij een oppositieleider dan bij de bewindspersoon die de politieke verantwoordelijkheid en bevoegdheden behoort te dragen. Dat is ook exact de reactie van de bonden van het personeel van die korpsen: zij nemen afstand van het generaliseren en stellen, dat hun werk moeilijker gemaakt wordt. Wie de politiek internationaal volgt, herkent het spelletje van Monorath vrij snel.  Hij vormt een politieke driehoek. Of beter gezegd: twee politieke driehoeken. Naar het voorbeeld van Bill Clinton, plaatst de minister zich tussen het apparaat waar hij leiding aan moet geven en een volk dat daar kritisch op is.
Hij neemt een deel van de kritiek over en schuift dicht tegen de critici aan, maar laat daarmee de gewone agent en de gewone bewaker achter als doelwit van de kritiek, zonder verantwoordelijkheid te nemen voor het feit dat hij onderdeel uitmaakte van de politieke elite tijdens minstens drie kabinetten in de afgelopen twintig jaar. Enerzijds somt hij zijn ruime en diverse ervaring op als relevante voorgeschiedenis voor zijn huidige functie, anderzijds wil hij geen verantwoordelijkheid dragen voor vijftien jaar als coalitiepoliticus. In de partijpolitiek zet Monorath een andere driehoek op. Zijn nabijheid tot Brunswijk is jarenlang het levensbloed van zijn carrière geweest en heeft hem geen financieel nadeel opgeleverd. Anderzijds is de ABOP voor de NDP niet langer een noodzaak. Is de minister loyaal aan zijn president of aan zijn partijleider, nu en in de nabije toekomst? De ontruiming rond de Royal Hill-mijn is een prachtige toets daarvan. Schaart hij zich aan de zijde van de ABOP, die de meeste verantwoordelijkheid draagt voor het gedoogbeleid rondom de porknokkercultuur? De partij die legitimerend taalgebruik als ‘kleinmijnbouw’ bezigt, om roofbouw op de natuur en onbevoegde aanwezigheid in het concessiegebied van anderen te relativeren? Of aan de ‘befehl ist befehl’-cultuur van de militante NDP? De stap om zelf wel een verklaring van vermogen en inkomen in te dienen, terwijl de partijleider van de ABOP dat nog niet heeft gedaan, is een teken aan de wand. Net als het optreden in het programma ‘KAAK’, waarin het ministerie van NH erbij gesleept werd, als het om verantwoordelijkheid voor Royal Hill en Nieuw Koffiekamp gaat.
De verklaring van Monorath of de regering nu wel of niet staat achter de initiatiefwetten waarmee Ebu Jones de rechtsstaat ingrijpend wil veranderen, was vlees noch vis. De echo van woorden van iemand die gewend is op meerdere paarden te wedden. Het beste en snelste vehikel vooruit in de Surinaamse politiek van vandaag.
The post DE POLITIEKE DRIEHOEKEN VAN MONORATH ..