DE NORMALISERING VAN SLECHTE OVERHEIDSCOMMUNICATIE

door

In Suriname is slechte overheidscommunicatie geen bekend fenomeen meer, maar meer een gewoonte geworden. Persberichten die te laat komen, tegenstrijdige boodschappen vanwege de verschillende ministeries en uitblijvende cruciale informatie die burgers via geruchten moeten vernemen, het lijkt alsof niemand zich er nog echt druk over maakt. En juist dat is het grootste probleem. Wanneer belangrijke overheidsbeslissingen worden genomen, subsidies wijzigen of worden afgebouwd, hoort de burger daarover niet achteraf geïnformeerd te worden. Toch is dat in de praktijk vaak het geval.
De overheid communiceert reactief, niet proactief. Pas wanneer de onrust groeit, of de sociale media ontploffen, volgt er een verklaring. Tegen die tijd is het vertrouwen al geschaad. Een simpel voorbeeld hiervan betrof de kwestie van feest budget voor ministeries ten behoeve van de jaarafsluiting.  Goede communicatie is geen luxe, maar een basisvoorwaarde voor goed bestuur. Burgers hoeven over het beleid niet altijd eens te zijn, maar hebben wel recht op duidelijkheid. Onvoldoende communicatie voedt onzekerheid, wantrouwen en uiteindelijk apathie. Mensen haken af, omdat ze het gevoel krijgen of reeds hebben toch niet serieus genomen te worden.
Daarbij wordt vaak vergeten, dat Suriname geen homogeen medialandschap kent. Niet iedereen volgt persconferenties, leest lange verklaringen of heeft toegang tot internet of sociale media. Overheidsinformatie moet daarom eenvoudig, tijdig en via meerdere kanalen, worden verspreid. Dat gebeurt nu te weinig of helemaal niet. Het wrange is dat wanneer communicatie faalt, de gevolgen meestal bij de burger terechtkomen. Ondernemers lijden verlies, gezinnen raken in paniek en gemeenschappen voelen zich in de steek gelaten. Vervolgens wordt de burger verweten, dat hij ‘niet goed geïnformeerd’ was. Dat is de wereld op zijn kop.
Als Suriname wil groeien naar een volwassen democratie, moet communicatie niet langer worden gezien als bijzaak of propaganda-instrument, maar als een vorm van dienstverlening. Luisteren is daarbij minstens zo belangrijk als verzenden. Zolang slechte communicatie stand houdt, zal het vertrouwen in de overheid blijven afbrokkelen. En zonder vertrouwen is geen enkel beleid, hoe goed ook bedoeld, werkelijk effectief.
The post DE NORMALISERING VAN SLECHTE OVERHEIDSCOMMUNICATIE ..