De minister die zijn handen wast

INGEZONDEN

Minister Raymond Landveld van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) heeft een bijzondere kijk op verantwoordelijkheid. Hij zegt in een recent media artikel dat hij niet verantwoordelijk is voor de benoeming van ondeskundige leden in raden van commissarissen (rvc’s) bij staatsbedrijven onder zijn ministerie. Nee, dat ligt “boven zijn pay grade” beweert de bewindsman. Een minister die zichzelf neerzet als stagiair in zijn eigen ministerie – dat is pas bestuurlijke innovatie.

Zijn logica is verbluffend eenvoudig: hij erkent dat competenties belangrijk zijn, maar zodra de coalitie besluit om partijgenoten zonder relevante kennis te benoemen, gooit hij zijn handen in de lucht. Zijn oplossing? Trainingen en bijeenkomsten. Want waarom zou je deskundigen benoemen, als je ook een spoedcursus ‘Commissaris voor beginners’ kunt aanbieden?

“Zijn standpunt is niet alleen onaanvaardbaar, het is ook onzinnig”

Het doet denken aan een voetbalcoach die zegt: “Ik ben verantwoordelijk voor de tactiek, maar niet voor de spelers. Dat beslist de partij. Ik kan hooguit uitleggen wat buitenspel is”. Het resultaat: een elftal dat nog nooit een bal heeft aangeraakt, maar wel een partijkaart bezit.

Of een toneelregisseur die toegeeft: “Ik bepaal de voorstelling, maar de cast wordt door de coalitie gekozen. Ik kan hooguit een workshop geven: ‘Acteren voor dummies’”. Ondertussen verwacht hij dat het publiek applaudisseert voor een voorstelling waarin de hoofdrolspeler niet weet waar het podium eindigt.

Zijn excuus – “het zijn politieke besluiten” – is de bestuurlijke variant van ‘de hond heeft mijn huiswerk opgegeten’. Een excuus dat zo doorzichtig is dat het bijna aandoenlijk wordt. Maar aandoenlijkheid is geen beleid.

Kortom: minister Landveld reduceert zijn rol “wellicht onbewust” tot die van een ceremoniemeester die achteraf de stoelen rechtzet. Terwijl hij in werkelijkheid de eindverantwoordelijke is voor het beleid én voor de kwaliteit van de mensen die toezicht moeten houden.

Zijn standpunt is niet alleen onaanvaardbaar, het is ook onzinnig. Een minister die zegt dat hij geen invloed heeft op de deskundigheid van toezichthouders binnen zijn eigen ministerie, laat in feite zijn eigen stoel leeg – en misschien is dat wel de enige plek waar hij écht gelijk in heeft.

Ir. Dharmvir K. Mungra (Voorzitter De Nieuwe Leeuw)

De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.

...