DE KRANT IS NIET TER ZIELE, DE LEZER IS VERHUISD

door

De tijd dat er uitsluitend fysieke kranten gelezen werden, ligt (ver) achter ons. Dat betekent niet dat de krant verdwijnt. Integendeel: nieuwsorganisaties die zich aanpassen aan het veranderende mediagedrag, kunnen juist een veel groter publiek bereiken. Het recente Landelijk Perceptieonderzoek Suriname 3.0 bevestigt wat in de praktijk al langer zichtbaar is. Volgens het onderzoek noemt 69 procent van de Surinamers sociale media als het medium dat men het meest gebruikt. Onder jongeren tussen 18 en 39 jaar loopt dat percentage zelfs op tot 88 procent. Televisie volgt met 17 procent, radio met 10 procent en de krant met slechts 4 procent.
Die cijfers moeten de traditionele media niet ontmoedigen, maar juist wakker schudden. De fysieke krant is allang niet meer de enige manier waarop journalistieke content bij de lezer terechtkomt. Kranten publiceren hun artikelen inmiddels ook op nieuwswebsites en via Facebook, Instagram, YouTube en andere digitale platforms. Radiostations doen hetzelfde. Een interview dat op de radio wordt uitgezonden, kan vervolgens online worden bekeken en dagen of weken later nog steeds worden teruggevonden. Dat is naar onze mening geen bedreiging voor de journalistiek. Het is een uitbreiding van het bereik. Ook voor Surinaamse media is dat duidelijk zichtbaar. Nieuws dat vroeger vooral de lezer in Paramaribo bereikte, kan tegenwoordig binnen enkele minuten worden gelezen door Surinamers in Nederland, de Verenigde Staten, Frans-Guyana, het Caribisch gebied en andere delen van de wereld.
Voor een nieuwsorganisatie als Dagblad ., biedt die ontwikkeling mogelijkheden om Surinaams nieuws internationaal toegankelijk te maken. De website is niet alleen in het Nederlands beschikbaar, maar biedt content ook in onder meer het Engels, Frans, Spaans en Portugees. Dat is belangrijk, want de Surinaamse gemeenschap houdt niet op bij de landsgrenzen. De moderne lezer bepaalt zelf waar, wanneer en op welk apparaat, hij nieuws consumeert.
De één leest ’s morgens een fysieke krant, een ander ziet hetzelfde bericht via Facebook en weer een ander leest het artikel vanuit Nederland via de website. Het gaat uiteindelijk om dezelfde journalistieke inhoud, maar via verschillende kanalen.
Daarom is het ook te eenvoudig om uit de 4 procent voor kranten te concluderen, dat de krant geen toekomst meer heeft. Het onderzoek vroeg, welk medium men het meest gebruikt. Dat slechts 4 procent van de bevolking ooit een krant leest of dat 69 procent uitsluitend sociale media gebruikt voor nieuws, wil niet zeggen, dat de krant zijn beste tijd gehad heeft. De werkelijkheid is veel genuanceerder, want de toekomst van de krant ligt waarschijnlijk juist in een combinatie van platforms. De fysieke krant blijft waardevol voor verdieping, analyse en achtergrond. De website zorgt voor snelheid en een groter geografisch bereik. Sociale media brengen het nieuws rechtstreeks naar de lezer. Video en podcasts bieden weer andere mogelijkheden. De journalistiek verandert daarmee van vorm, maar haar kern blijft hetzelfde: betrouwbare informatie verzamelen, controleren en publiceren. De uitdaging is dan ook niet om te kiezen tussen papier en digitaal. De uitdaging is om daar te zijn waar de lezer is. En wie kijkt naar de cijfers én naar de praktijk, kan maar één conclusie trekken: de Surinaamse nieuwsconsument is vaker online. Media die dat begrijpen, kunnen hun bereik niet alleen behouden, maar aanzienlijk vergroten. De krant is dus niet dood. De krant is verhuisd naar meerdere kanalen.
The post DE KRANT IS NIET TER ZIELE, DE LEZER IS VERHUISD ..