DE HAMER VAN ADHIN

Na de verkiezingen mocht president Simons haar debuut met confetti inluiden: van een verrassend internationaal onthaal bij de Verenigde Naties en in Time Magazine en andere internationale media, tot het succesvol ophalen van anderhalf miljard USD op de internationale obligatiemarkt en uiteindelijk het ontvangen van het koningspaar. Veel is te danken aan het voorwerk van Santokhi, Raghoebarsingh en Ramdin. Maar aangezien Santokhi zoveel vertrouwen stelde in laatstgenoemde en diens eigen verkiezing tot OAS-secretaris-generaal een succesvollere operatie werd dan zijn herverkiezing, is het Simons gegund te pronken met veren die vijf jaar voor een ander gekweekt werden. Simons nam in 2020 de ongebruikelijke stap om De Nationale Assemblee niet als arena te verkiezen, maar tijd voor zichzelf te nemen. Terwijl het boutisme en de NDP in ongenade waren geraakt bij het volk, ontsnapte zij, doordat zij lange tijd aan de zijlijn stond, aan veel van de kritiek en rancune over de wetgevingsagenda, de begrotingen en het beleid waaraan zij als voorzitter van De Nationale Assemblee een aanzienlijke bijdrage had geleverd. Iemand die de dans niet op die wijze ontsprong, was Bouterses vicepresident en etnisch wunderkind. Met Badrissein Sital, Kenneth Moenne, Rachid Doekhie en Rabin Parmessar, waagde Bouterse het om als een politiek-etnische Frankenstein jarenlang zijn eigen monster te creëren. Maar geen van de prototypes sloeg nationaal aan onder de Hindostaanse kiezer op een manier die Lachmon, Sardjoe of Santokhi kon overtreffen. Uiteraard zal het niemand met een beetje realisme en pragmatisme voor wat betreft de werking en doorwerking van onderhuidse vooroordelen en onbesproken tribalisme zijn ontgaan, dat bij overwinning van de ‘nieuwe, open en multi-etnische’ VHP, Adhin als zogenaamde dissident een zwaardere straf ten deel gevallen is dan anderen. De nauwe verwevenheid van het Openbaar Ministerie met de regering-Santokhi, en meer in het bijzonder president Santokhi, die noch de procureur-generaal noch de oud-president met al te veel verve ontkend hebben, droeg bij aan de perceptie dat een onterecht traject van strafvordering als semipolitiek wapen tegen Adhin ingezet werd. Een conclusie die dicht genoeg lag bij meerdere rechterlijke overwegingen en oordelen in zijn lange en slepende rechtsproces.
Het is dan ook niet vreemd dat nu Adhin de voorzittershamer in handen heeft en hij de wetgevende macht vanuit de frontlinie kan aansturen, hij geen gras heeft laten groeien over wat hij de gehele verkiezingscampagne bespreekbaar gemaakt heeft. Het Openbaar Ministerie en de procureur-generaal zijn het doelwit van een ambitieuze wetgevingsagenda met meer dan vier wetsvoorstellen, strakke behandel- en verschijningstermijnen en de voor hen ongebruikelijke positie om door meerdere leden van het college de les te worden gelezen over etiquette binnen de trias politica. Het was knarsetanden en incasseren voor de PG tijdens haar onthaal in het constitutionele huis van de man met de hamer, die nog enkele jaren geleden het doelwit was van haar vervolgingsagenda. Na Simons is het nu de beurt aan Adhin om zijn debuut te maken. En zijn debuut zal zich niet laten kenmerken door het verwelkomen en zoeken van nieuwe samenwerkingen met de traditionele tegenpolen van de NDP. Zijn debuut richt zich op korte termijn op persoonlijke genoegdoening voor alles wat hij als misstanden en misbruik van bevoegdheden ervaren heeft, op middenlange termijn op het drastisch herschikken van het institutionele gezicht en processuele gezag van het vervolgingsapparaat, en op lange termijn op een voortzetting van de traditionele Boutistische agenda van het opbreken van justitie als machtscentrum.
De hamer van Adhin valt het eerst en het hardst op Garcia Paragsingh. Maar zij en het instituut waar zij – voor nu nog – leiding aan geeft, zijn slechts een startpunt. Adhin heeft tijdens de verkiezingscampagne laten merken zichzelf als het voltooid monster van Frankenstein van Herr Doktor Bouterse te ontpoppen, door meer stemmen te trekken dan zijn voorgangers uit het laboratorium ooit konden. Hij heeft Simons als presidentskandidaat bij wege van realpolitik aanvaard, maar vindt zichzelf de betere kandidaat om zowel de NDP als het land Suriname te leiden. En hij past bij De Nationale Assemblee nu al de lessen toe, die hij geleerd heeft van een decennium in het kraaiennest van de bureaucratie. De begrotingsbehandelingen, de gemillimeterde spreektijd, het hoge gehalte aan quorum, de vernieuwde website, vorderingen bij de nieuwbouw, de commissie-indelingen en de wetgevingsagenda, zetten de periode van Marinus Bee ruimschoots te schande. De ambitie sluimert niet. Adhin kan niet wachten de droom in vervulling te brengen en de korte oversteek te maken van de voorzitterskamer van De Nationale Assemblee naar het kabinet en Paleis van de President.
The post DE HAMER VAN ADHIN ..

...