De Arend-coach nog hoopvol: ‘Liever nu fouten maken dan straks’

door

De vierde nederlaag in vijf wedstrijden doet de alarmbellen nog niet rinkelen bij De Arend. Er is geen reden tot paniek benadrukt hoofdcoach Humphrey Eendragt donderdagavond tegenover de Ware Tijd, nadat zijn mannenhoofdklasseteam met 59-69 ten onderging tegen titelverdediger Koi Carper.

Tekst en beeld Terence Oosterwolde

Een ‘geluk’ voor zijn team, maar ook de twee andere rivalen, is dat ongeacht hoe de algemene ronde verder verloopt, alle drie teams play-off spelen. De eerste plek levert wel een incentive, want die positie biedt rechtstreeks toegang tot de finale. De nummers twee en drie zullen in een best-of-5 strijd moeten leveren om de andere finaleplek.

Vandaar ook dat Eendragt niet met de handen in het haar zit. “We zijn ons aan het voorbereiden op de play-off. Ik ben bezig spelers in te passen. Een paar spelers zijn pas vandaag komen opdraven. Die moeten worden ingewerkt.”

Dat is te merken aan het spelbeeld. Er is geen sprake van een goed geoliede trein momenteel. “We hebben ons verdedigingspatroon een beetje aangepast. We gaan van een man-to-man naar een zone en weer terug, maar de omschakeling werkt niet goed en in de zone ‘lekken’ we nog. Dus we hebben verbeterpunten. Maar eigenlijk gebruiken we deze periode om te finetunen.”

Competitiesysteem

Gevraagd of hij er spijt van heeft dat hij voor dit systeem heeft gekozen – aan de Ware Tijd is voorgehouden dat De Arend en Koi Carper voorstander waren van het spelen van de competitie met slechts drie hoofdklasseteams, omdat de mix met de mannen eerste klasse, zoals de afgelopen twee seizoenen het geval was, in hun ogen niet werkte – stelt Eendragt dat dat niet klopt.

Hij legt uit: “Ik heb voorgesteld dat er één ronde met drie teams werd gespeeld en dat in de tweede ronde er drie teams van de eerste klasse naar de hoofdklasse kwamen, maar de drie gevestigde teams – SCVU, Koi Carper en De Arend – hebben dat geweigerd en de teams, die in de eerste klasse waren, wilden dit jaar gewoon doorspelen in de eerste klasse. Dus mijn voorstel was juist om met zes teams te spelen, niet met drie. Dat wilde ik nooit! Nee! Want dat werkt niet.”

Net als zijn tegenhangers Ludwig Belgrave (Koi Carper) en Lesly Dhanradj (SCVU) ervaart Eendragt namelijk dat door de kleine en korte competitie de motivatie wat minder is. Toch ziet hij voor zichzelf ook iets positief. “Het is wel efficiënt. Ik kan me nu al gericht voorbereiden op het naseizoen.” Om er wel direct aan toe te voegen: “Maar dat is niet de bedoeling, want drie teams is eigenlijk een beetje een schande. Daarom wilde ik dus zes ploegen: de drie beste van de eerste klasse moesten komen of ten minste één van de eerste klasse, dan hadden we een tweede ronde met vier teams gespeeld.”

Verbeterpunten

Met nog drie wedstrijden voor de boeg – tweemaal SCVU en één keer Koi Carper – weet Eendragt waar hij aan moet sleutelen. “Defense!” klinkt het zonder aarzelen. “En teamcohesie. Mijn spelers moeten voor elkaar willen vechten. De eenheid is er nog niet en dat is eigenlijk onze nekslag. Het is een interne aangelegenheid, maar ik zie dat ze nog niet voor elkaar werken. Als spelers worden gewisseld, zie ik dat ze nog ontevreden zijn. We zijn eigenlijk nog teveel bezig met individueel spel.”

Een ander manco is dat zijn team rebounds weggeeft. “Er wordt te makkelijk ge-rebound door onze tegenstanders. We hebben eigenlijk één van de grootste teams en toch komt men gewoon rebounds pakken in onze bucket. Het zijn fundamentele fouten die we nog maken.”

Hij hoopt dat er verandering komt binnen de spelersgroep. “Ze moeten wat meer komen trainen ook. De trainingsopkomst is op sommige dagen heel slecht en dat merk je ook in ons spel.”

Toch twijfelt Eendragt er niet aan dat hij het tij kan keren. “Als voormalig kampioen gaat De Arend altijd voor het maximaal haalbare. Alleen is het one step at a time, one game at a time. Maar ik zeg ook: ‘liever nu wat fouten maken dan straks’.”

Wars van situatie

Ook voor Ludwig Belgrave is het wat passen en meten wat de spelersgroep betreft. Tegen De Arend maakten Gylan Watamaleo en Cliff Forster donderdagavond hun seizoendebuut. “Het is belangrijk dat ze erbij zijn, want het zijn jongens waarmee we kampioenschappen hebben gewonnen. Ze hebben de ervaring”, reageert de Koi Carper-coach.

De terugkeer van de routiniers binnen de wedstrijdselectie helpt hem ook de jeugdspelers enigszins te ‘ontlasten’. “De jeugd gebruiken we eigenlijk in twee klassen. Het is dus goed dat de senioren zijn gekomen, want anders zitten de jeugd jongens dan ‘vast’ in de hoofdklasse, terwijl ze in de eerste klasse ook ervaring kunnen opdoen. De eerste klasse beschouwen we eigenlijk als onze kweekvijver; ze maken minuten daar, zodat ze ervaring hebben om verder te komen in de hoofklasse.”

Belgrave prijst zich in elk geval gelukkig dat hij de jeugdspelers heeft. “Want we hadden een ‘gebrek’ aan senioren; werk, mannen waren geblesseerd. We zien ‘Bamie’ (Earvin de Randamie, … red.) nog niet, maar we proberen en doen ons best. Maar het is een korte competitie. Dat is het probleem. Mannen willen hun dingen niet laten om te komen trainen voor een competitie van anderhalve maand.”

Belgrave heeft begrip daarvoor. Echter, voor spelers die dit seizoen nog niet hebben gespeeld, begint de tijd te dringen. Om aan de play-off mee te kunnen doen, moeten hoofdklasse basketballers minimaal 30 procent van de algemene ronde hebben gespeeld. Wie dat niet haalt, zal vanaf de tribune moeten toekijken.

De Koi Carper-coach maakt er geen geheim van met de situatie van de competitie in zijn maag te zitten. “Mi e taigi yu eerlijk … voor mij is dit geen competitie, maar een toernooi. Dit is echt niets. Daarom ben ik ook cool hoor. Het gaat mij nu niet om het kampioenschap. Het gaat bij mij erom dat we kunnen blijven basketballen.”

Hij toont zich wel tevreden met de progressie binnen zijn team. “Ik zie meer samenspel. De spelers begrijpen elkaar beter, de systemen worden ook beter gelopen.” De inbreng van de routiniers is daarbij cruciaal. “Het zijn mannen met ervaring; ze hebben veel wedstrijden in de benen. Het gaat iets beter en ze begeleiden de jongere jongens ook.”

Met de wedstrijd van donderdagavond tussen Koi Carper en De Arend werd de derde ronde ingeluid, wat betekent dat de competitie al over de helft zit, aangezien het seizoen over vier ronden is uitgegooid. De Sociaal Culturele Vereniging (SCVU) zit voorlopig in de driver’s seat. De ploeg won haar eerste vier wedstrijden. Koi Carper staat op twee zeges en drie nederlagen. De Arend staat op één winst en vier verliespartijen. Op 9 april nemen De Arend en SCVU het tegen elkaar op. Drie dagen daarna wordt de derde ronde afgesloten met een herhaling van de finale van 2025 tussen SCVU en Koi Carper.

Omringd door spelers van Koi Carper, onder wie Chaïef Wielingen en Gylan Watamaleo (7), gaat Lagwyn Brondenstein van De Arend op voor een doelpoging.