Controles

door

KEVINS KIJK / Kevin Headley

Handbagage. In de bak. Broekriem af. In de bak. Schoenen uit. In de bak. Zakken leeg: portemonnee, sleutels, mobiel, paspoort. Alles in de bak. Voor de scanner staan. En dan word je ook nog gefouilleerd. De handen van de marechaussee kwamen heel dichtbij mijn geslachtsdelen. Ik moest diep in- en uitademen. Ik snap het wel; het is zijn werk.

Je moet reizen als je de mogelijkheid hebt, vooral wanneer je jong bent. Los van het feit dat reizen soms best intensief is, blijft het op de dag waarop je vertrekt vaak spannend. Door alle controles heen, wachten op de vlucht en uiteindelijk uren in een vliegtuig zitten. Soms maar even, maar vaak voor lange tijd. Ik kan moeilijk slapen tijdens een vlucht, dus vaak houd ik mezelf bezig met marathonsessies van films en series.

“Zolang er respect is en mensen correct met elkaar omgaan, maakt dat de situatie beter voor iedereen”

Onlangs moest ik voor een project weer op reis. Ik keek er deels naar uit, maar het zou een lange reis worden naar de bestemming. Alles verliep vlot: ingecheckt, langs de douane en daarna wachten in de vertrekhal om te boarden.

Toen het eenmaal tijd was om aan boord te gaan, stond ik netjes in de rij. Eén van de drugshonden bleef opvallend veel aan mij ruiken. Ik dacht nog: ‘misschien heb ik mijn handen niet goed genoeg gewassen’. Ik had kort daarvóór een hotdog gegeten. Maar toen werd mij gevraagd om mee te komen. De hond reageerde blijkbaar iets te enthousiast op mij.

Daar liep ik dan, langs alle mensen die nog in de rij stonden, richting de ruimte van de douane. Ik was niet zenuwachtig, want ik had niets verkeerds bij me. Toch bekroop mij even het gevoel: ‘wat zullen mensen denken? Ze hebben weer iemand te pakken’.

Ik werd heel netjes behandeld, ondanks dat ik zelf een beetje bijdehand reageerde: “Gaat het lang duren? En jullie zetten straks alles weer terug waar jullie het vandaan hebben gehaald, toch?” Dat gevoel dat ik als verdachte werd gezien, zorgde voor die reactie.

Maar voor de mensen die hun werk doen, ben ik op dat moment ook gewoon iemand die moet worden gecontroleerd. Zij kunnen niet aan iemands gezicht zien of die wel of niet iets illegaal heeft gedaan. Wat ze wel kunnen doen, is iemand netjes en correct behandelen. En dat deden ze. Er werd rustig met mij gesproken, mijn spullen werden gecontroleerd en samen met mij werd alles weer netjes teruggezet. Daarna mocht ik snel verder.

Veel procedures zijn aangescherpt vanwege de toename van drugssmokkel, terwijl andere controles zijn bedoeld voor de veiligheid van passagiers. We kunnen ons eraan ergeren, maar we moeten beseffen dat deze maatregelen er zijn omdat er in het verleden zaken goed zijn misgegaan.

Wat altijd belangrijk blijft, is respect voor elkaar. Het werk moet worden gedaan, maar we zijn allemaal mensen. Gevoelens kunnen tijdens zulke momenten hoog oplopen, maar zolang er respect is en mensen correct met elkaar omgaan, maakt dat de situatie beter voor iedereen. Dus ja, ik het begrip voor de controles. Maar een correcte en respectvolle behandeling stel ik zeer op prijs.

kevinheadley@gmail.com