Clean sweep: SCVU na tien jaar weer mannenhoofdklasse basketbalkampioen

door

“Ik voel me heerlijk. Het kampioenschap is eindelijk binnen!” verzucht coach Lesly Dhanradj met een smile van oor tot oor na afloop van game 3 van de mannenhoofdklasse basketbalfinale in gesprek met de Ware Tijd. Na tien jaar is het de Sociaal Culturele Vereniging Uitvlugt (SCVU) eindelijk weer gelukt om de kampioenstroon te bestijgen. Aartsrivaal en verdedigend kampioen Koi Carper werd dinsdagavond met een clean sweep onttroond: 80-74.

Tekst en beeld Terence Oosterwolde

Nog voordat de hoorn voor het laatst gaat, stormen aanhangers van SCVU de speelvloer op. Ook worden – om de clean sweep extra te benadrukken – bezems tevoorschijn gehaald, waarmee speciaal ingehuurde cheerleaders de tegenstander figuurlijk van het veld bezemen. Later werd – zoals Dhanradj na game 2 had beloofd – een feestje gebouwd voor de Ismay van Wilgen Sporthal.

Na de eerste finalewedstrijd met 79-58 te hebben gewonnen en de tweede partij met 82-60, heeft SCVU dinsdagavond alle zeilen bij moeten zetten om een overwinning uit het vuur te maken. “We hebben heel hard moeten werken”, beaamt Dhanradj. “Maar ik had dat sowieso verwacht. Ik wist dat die mannen (Koi Carper, … red.) zich niet zomaar zouden overgeven. Ik wist dat ze alles, 200 procent, zouden geven.”

In een sfeervolle Ismay van Wilgen Sporthal kreeg SCVU los van de vechtlust van de tegenstander ook met andere factoren te maken, meent Dhanradj. “Het publiek (de hal was voor het eerst deze play-off uitverkocht, … red.), een brassband … maar mijn jongens hebben toch doorgezet. Mi aksi den man laten we door blijven zetten, door blijven verdedigen. No matter what, laten we door blijven verdedigen.”

En dat gebeurde ook met als resultaat een overwinning en het eerste kampioenschap sinds in 2016 de titel voor het laatst werd veroverd. Gevraagd wat hem het meest trots maakt, antwoordt Dhanradj: “Het samenzijn van mijn jongens. Het samenzijn, hun karakter. Jongens die eigenlijk meestal uit de maat gaan, hebben zich beheerst.” Over de kracht van dit kampioensteam hoeft de SCVU-coach niet lang na te denken. “De eenheid!”

(lees verder onder de )

De SCVU-cheerleaders haalden de bezems erbij om de clean sweep van Koi Carper te benadrukken.

Back-to-back

Dhanradj is helder over de intenties van volgend seizoen. “We gaan er zeker weer voor. Now mi tesi a switi toch!” reageert hij met een brede lach.

Onder zijn spelers blijkt hetzelfde te leven. “Dit kampioenschap is een boost voor SCVU op weg naar meer”, stelt captain Kofi Vreden. “Volgend jaar komen we onze titel verdedigen. We gaan voor de back-to-back.”

Dat benadrukt ook Ronaldinho Esajas. “We hebben drie jaar lang gestreden voor het kampioenschap. En uiteindelijk hebben we het vandaag gehaald. Volgend jaar komen we sowieso terug voor meer.”

Volgens Joshua Soesman zat er voor SCVU niets anders op dan met de hoofdprijs vandoor te gaan. “We moesten dit jaar het kampioenschap behalen. En we gaan er volgend jaar weer voor; back-to-back.” Dat vindt ook sub-captain Xavier Elburg. “In de volgende competitie komen we onze titel verdedigen.”

(lees verder onder de )

Joshua Soesman (4) vervulde een sleutelrol voor SCVU in zowel de finale als halve finale.

Droom

Van het kampioensteam zijn Vreden, Soesman en Jeremy Hek de enigen uit de eigen kweek. Ze hebben de verschillende klassen doorlopen bij de ploeg uit Uitvlugt. Voor Vreden gaat met dit kampioenschap een langgekoesterde wens in vervulling. “Vanaf ik mijn oom (Zenko Schillevoort, … red.) heb zien spelen voor SCVU, vanaf hij kampioen is geworden met SCVU, was het ook mijn droom om kampioen te worden met SCVU. En vandaag, 19 mei 2026, is mijn droom uitgekomen. Ik heb er zeer lang op moeten wachten en ik heb echt hard moeten werken hiervoor. Ik ben mijn coach, mijn teammates en de sponsoren echt dankbaar”, aldus Vreden.

Soesman, die de hele play-off heel cruciaal is geweest voor SCVU, kan zijn gevoel niet makkelijk beschrijven. “Boi … ik voel me heel geweldig. Na tien jaar behalen we het kampioenschap. Ik heb geen woorden ervoor”, laat hij zich ontvallen met een fles champagne in de hand. “We hebben gekeken naar wat er fout is gegaan vorig jaar en hebben daaraan gewerkt. We hebben natuurlijk ook aanwinsten gehad; Jeremy was terug en we hadden die jeugdjongens erbij.”

Voor Soesman bracht uiteindelijk het collectief de doorslag. “Iedereen is de MVP. Iedereen kon tien punten zetten per wedstrijd en iedereen heeft zijn taak vervuld”, vindt hij.

(lees verder onder de )

SCVU-captain Kofi Vreden knipt het net, een handeling die traditie is bij het behalen van het kampioenschap.

Doorzettingsvermogen

Voor Esajas werd 2026 een succesvol jaar met twee kampioenschappen. Vijf weken terug, op 12 april, veroverde hij op Trinidad en Tobago de titel als speler van Leads Lead Maloney Pacers. Hij keerde terug naar Suriname en schoof direct aan bij SCVU. “Ik voel me heel lekker”, reageert hij uitgelaten.

Wel geeft Esajas toe dat hij het kampioenschap niet direct had verwacht, zeker niet bij zijn terugkeer uit Trinidad en Tobago. “Maar mijn teamgenoten hebben gezegd dat we ervoor zouden gaan en het is gelukt.”

Elburg is binnen het huidige team van SCVU één van de meest ervaren spelers. Zijn benadering voor game 3 was simpel: “Het was een must win voor ons, omdat het ook een revanche voor ons was. We zaten vorig jaar met veel blessures, maar hebben er geen excuus van gemaakt. We hebben gewoon gezegd: ‘we moeten de competitie gezond afsluiten’. Want wanneer we gezond zijn, is SCVU moeilijk te stoppen.”

Gevraagd over de kracht van het kampioensteam, antwoordt Elburg: “Het doorzettingsvermogen en de wil om hard te verdedigen”. Los van het gaan voor prolongatie voor de titel, doet de sub-captain een opmerkelijke belofte: “Ons voornemen volgend jaar is om minder te klagen met de arbiters. Dat beloven we”.

Trots

Na het pak rammel in de eerste twee partijen, speelde Koi Carper dinsdagavond zijn beste wedstrijd. Echter, ook dat was niet voldoende om te winnen van SCVU. Dit seizoen won de rivaal alle zeven confrontaties: vier in de reguliere competitie en drie in de finale. “Maar ik ben trots op mijn jongens. Die mannen hebben echt hard gewerkt. We hebben het gedaan, we hebben het echt goed gedaan”, meent Koi Carper-coach Ludwig Belgrave.

Hij vervolgt: “Hadden we de twee voorgaande wedstrijden zo gespeeld dan was die uitslag misschien anders geweest, dan was het een andere serie geworden. Mijn jongens zijn pas wakker geworden na al dat gebluf (van SCVU, … red.).”

De vreugde uitingen compleet met bezems om de clean sweep te benadrukken, zijn niet voorbijgegaan aan Belgrave, maar laten hem koud. “Kijk, als je van de kleuterschool naar de eerste klas gaat, is het nog niet geweldig hoor, want ik ben veel verder. Ik heb vijf finales gespeeld; twee kampioenschappen in de hoofdklasse, twee met de jeugd, twee met de eerste klasse. Dus als ik een finale verlies, is het geen ramp voor mij.”

Hij trekt de ‘school vergelijking’ vervolgens door: “Wanneer je te lang op de lagere school hebt gezeten, dan ga je wegens leeftijd over. Verkorte competitie wordt je kampioen, eerste keer … dan mag je met honderd bezems lopen, maar ik zou zeggen loop liever met een hooivork, want we zijn te zwaar voor een bezem”, aldus Belgrave.

Over 2027 is hij duidelijk: “Jullie kennen me toch? Ik heb vandaag een finale verloren, dus volgende keer kom ik terug en staan we weer in de finale. Dan zullen we zien wie wie is”, besluit de Koi Carper-coach veelbetekenend.

Beurtelings op voorsprong

Met het gegeven dat een verlies einde van zijn seizoen zou betekenen, startte Koi Carper sterk. Met 5:29 had de ploeg haar grootste voorsprong – 13-5 – en dwong ze Dhanradj tot het nemen van een time-out. De voorsprong werd tot het einde van de quarter behouden, maar met een three-pointer zorgde Hek er met drie seconden voor dat SCVU tot op één punt naderde: 20-21.

Na 58 seconden spelen in de tweede periode bezorgde Vreden zijn team diens eerste voorsprong uit een driepunter: 25-23. Met 7:35 schoot Gylan Watamaleo van dezelfde afstand raak, waardoor Koi Carper weer de leiding nam: 26-25. Met eerst een three-pointer en daarna een three-pointplay bracht Wartes de ploeg met 4:42 op 34-30.

Het bleef om en om gaan, want na een basket van Jahmit Jambo en een driepunter van Elburg kwam SCVU met 3:12 op 35-34. Weer zou Wartes een three-pointer maken, waardoor Koi Carper opnieuw de leiding nam: 37-35.

Na een at-the-buzzer basket van Wartes bij het afgaan van de shot clock leek Koi Carper met 36 seconden verder afstand te nemen (43-39), maar met 21 seconden counterde Hek met een three-pointer: 43-42. Met een vrije worp bepaalde Davierro Dompig de ruststand op 44-42.

Controversiële goaltending

SCVU scoorde de eerste vijf punten van de derde quarter en nam een 47-44 voorsprong. Deze hield niet lang stand, want met twee vrije worpen van Wartes en een basket van Archinio Prado kwam Koi Carper op 48-47.

Met 5:06 volgde een controversieel moment in de wedstrijd, die voor een momentum swing zorgde. Tijdens een drive van Hek werd er een overtreding op hem gemaakt. Zijn inzet werd geblokt door Kelvin Monkau, maar door het arbitrale trio werd voor goaltending gefloten. Ondanks protesten van Koi Carper bleef de call staan. De guard completeerde de three-pointplay en gaf de aanzet tot een 9-2 run, waarbij hij zeven van de punten voor SCVU maakte: 56-50.

Deze voorsprong werd voor de rest van de wedstrijd niet meer uit handen gegeven, hoewel Koi Carper bleef aandringen. Met 1:55 bracht Wartes het verschil terug tot één punt – 55-56 – maar Soesman had zijn antwoord klaar. Zijn three-pointplay zorgde voor meer ademruimte: 59-55. De quarter werd afgesloten met een 61-57 stand.

(lees verder onder de )

Jeremy Hek van SCVU scoorde zeven van zijn negentien punten in de derde quarter toen SCVU definitief afstand nam van Koi Carper.

Tegenstoten gepareerd

SCVU maakte de eerste zeven punten van de laatste periode en liep uit naar 68-57. Koi Carper had pas na 2,5 minuut spelen zijn eerste punt; een vrije worp van Prado: 58-68. Met 5:20 raakte de winst verder uit zicht voor Koi Carper toen Soesman een three-pointer lanceerde: 73-62.

Teamgenoot Lordenzio Weibolt werd kort daarna bestraft met een onsportieve fout. Prado benutte beide vrije worpen (64-73). Door een basket van Watamaleo en twee vrije worpen van Wartes kwam de spanning enigszins terug – 68-73 – met iets meer dan drie minuten te gaan.

Een klein opstootje met 2:58 resulteerde in een ‘dubbele fout’ voor Archell Promes van Koi Carper en Safiero Fraser van SCVU. Hoewel het de vijfde fout betekende voor Fraser kwam de voorsprong van SCVU niet in gevaar.

Toch nam Dhanradj na back-to-back baskets van Promes en Wielingen (72-77) een time-out om zijn spelers aan te spreken de rust te bewaren. Uiteindelijk werd met 80-74 gezegevierd en het kampioenschap veiliggesteld.

Hek (twee three-pointers) leidde SCVU met negentien punten. Byorn Ewyk en Soesman, die beiden één three-pointer scoorden, eindigden met dertien om elf punten. Bij Koi Carper scoorde Wartes (twee three-pointers) een game-high 21 punten. Prado en Monkau (één three-pointer) droegen zeventien om elf punten bij.

Vreden nam de symbolische winnaarscheque van SRD 15.000 en de kampioenstrofee in ontvangst. De prijzen van semikampioen Koi Carper werden overhandigd aan Wielingen. Ewyk van SCVU werd uitgeroepen tot Most Valuable Player, terwijl Emile la Rose van De Arend topscorer werd van de competitie.