Chemelda Dielingen spiegelt met song ‘Ibri yuru’ liefde, heimwee en volwassenheid

door

door Shanavon Arsomedjo

PARAMARIBO — Na tien maanden stilte is Chemelda Dielingen terug met Ibri Yuru’, een lied dat voelt als een open raam: ‘Zacht, herkenbaar en tegelijk stevig geworteld in Surinaamse muzikale traditie. De titel, ontleend aan een iconische Suripop-regel, is geen toeval. Het nummer ademt liefde, heimwee en volwassenheid — precies waar de zangeres zich nu bevindt.

Over het onstaan vertelt ze: “Ik kwam de volgende post tegen: ‘Zeg Chemelda, we willen verliefd zijn nu’,” vertelt ze lachend. “Toen dacht ik: oké, misschien is dit het moment.” Tijdens een bezoek aan Suriname ontmoette ze producer BClazic. “We zeiden: laten we ‘from scratch’ iets maken. En de mensen geven wat ze willen.” Zo werd Ibri Yuru geboren.

“Moederschap, verlies, gekwetst worden, toxiciteit zijn thema’s die ze vroeger omzeilde, maar nu niet meer“

Brug

De zin ‘Ibri yuru’ – letterlijk ‘elk uur’ – komt uit een bekende Suripop-song en heeft voor Dielingen een blijvende emotionele lading. “Het is zo’n regel die altijd iets bij me oproept, of ik nu verliefd ben of niet,” Het is diep, omdat het gaat over echt samen willen zijn. Elk uur. Dat gevoel verbindt met liefde, met iemand die je liefhebt.” Door deze zin als uitgangspunt te nemen, slaat ze een brug tussen het muzikale verleden en het heden, tussen generaties luisteraars die Suripop in hun hart dragen.

Muzikaal is de zangeres herkenbaar gebleven, maar inhoudelijk hoor je een vrouw die meer heeft meegemaakt. “Het verschil zit in de ervaringen,” zegt ze nuchter. “Ik heb altijd mijn ervaringen in muziek gedeeld. In de afgelopen tijd is dat alleen maar meer geworden.” Moederschap, verlies, gekwetst worden, toxiciteit zijn thema’s die ze vroeger omzeilde, maar nu niet meer.

Motivatie en anker

Na tien productieloze maanden was het spannend om weer naar buiten te treden. “Je weet nooit wat je kan verwachten, maar wat me altijd goed doet, is dat mijn fans me trouw blijven.” Die loyaliteit voelt ze als een warme deken, maar ook als verantwoordelijkheid. “Soms voel ik druk, omdat mensen echt wachten. Maar ik probeer die druk om te zetten in iets positiefs.”

Taal en cultuur spelen een cruciale rol in haar muziek. Door Sranan te gebruiken, eert ze haar afkomst en houdt die levend — voor zichzelf én voor haar publiek. Vooral voor jongeren in de diaspora hoopt ze een boodschap mee te geven. “Je roots kunnen je kracht zijn. Taal, kunst, wie je bent — dat kan je overal brengen.” In die zin is Ibri Yuru meer dan een liefdeslied; het is ook een cultureel statement.

Dielingen woont inmiddels in Nederland en is moeder geworden. “Ik was altijd al een doorzetter, maar het moederschap heeft me sterker gemaakt. Ik kijk anders naar dingen. In mijn muziek stel ik mezelf nu vaker de vraag: wat draag ik over? Zijn mijn boodschappen duidelijk genoeg?” Haar dochter is haar grootste motivatie en tegelijk haar anker. “Zij zorgt voor mijn discipline. Ik leer rust in mijn hoofd te brengen. Creativiteit komt dan vanzelf.”

Vallen, maar weer opstaan

Die balans tussen creativiteit en dagelijks leven vraagt flexibiliteit. Ideeën noteert ze wanneer ze bij haar opkomen. Het uitwerken volgt later. Het moederschap heeft haar relatie met muziek zowel verdiept als complexer gemaakt. Op jonge leeftijd, in een nieuw land, met een baby van een paar maanden, moest ze doorzetten. “Dat geeft je soms een duw naar achter, maar ik heb me door niets laten weerhouden. Ik geloof dat ik beter word.”

Twijfel over het einde van haar muziekcarrière heeft ze nooit echt gehad. “Muziek laat mij niet los,” zegt ze. Ze legt de focus op zichzelf, op herpositioneren. “En daarna: time to go.” Wat ze vrouwen wil meegeven die hun dromen tijdelijk hebben geparkeerd, is helder: pauze is geen einde. “Het gaat er niet om dat of hoe je struikelt of valt, maar hoe je opstaat en doorgaat.”

Wie ze vandaag de dag is? “Nog steeds dezelfde,” zegt ze. “Maar ik ben nu meer uit op bescherming. Van mijn energie, van wie ik toelaat. Ik heb een kind dat ik moet beschermen.” Die waakzaamheid maakt haar niet minder liefdevol — integendeel. Ze blijft open, loyaal, misschien zelfs gekker dan vroeger. Ibri Yuru is daarvan het bewijs: een lied dat fluistert én verbindt, en dat laat zien dat sommige stemmen, hoe stil ze ook even zijn geweest, altijd terugkeren.