Chaos binnen de Raad van Commissarissen bij SLM

door

PARAMARIBO – Er heerst grote onzekerheid en chaos in de Raad van Commissarissen (RvC) van de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM). Marlon Telting, de president-commissaris van de onderneming, heeft via de raad zijn ontslag ingediend bij president Jennifer Simons. Hij veronderstelde dat hij benoemd zou worden tot directeur van de staatsonderneming, maar dat bleek een misvatting. De RvC heeft zijn ontslag aanvaard en dit besluit in een brief voorgelegd aan Simons, die nu de knoop moet doorhakken.

Telting legde begin juni tijdens een raadsvergadering zijn functie van president-commissaris neer. Als reden gaf hij op dat hij directeur wilde worden en daarover naar eigen zeggen al afspraken had gemaakt met Simons. Die overstap was gebaseerd op de tijdelijke ziekte van de huidige statutaire directeur, John Sandie, die enkele maanden geleden tijdens een bezoek met de presidentiële delegatie aan Brazilië werd uitgeschakeld door gezondheidsperikelen. Hij wilde naast Sandie de tweede directeur worden, maar omdat Sandie weer herstelde en zijn werkzaamheden oppakte, bleek een tweede directeur overbodig. Zijn benoeming in de beoogde topfunctie bleef dus uit, maar de RvC accepteerde Teltings ontslag wel. Halverwege juni maakte de raad hiervan melding in een officiële brief aan de president, ondertekend door de vier overige leden. Alleen Teltings handtekening ontbreekt vanwege zijn conflicterende belangen.

Telting is alles behalve blij met de gang van zaken, maar staat juridisch gezien zwak om zijn zelf ingediende ontslag ongedaan te maken. Bovendien heeft hij dit ontslag formeel bekendgemaakt in een officiële, vastgelegde vergadering van de RvC, waardoor het niet meer terug te draaien is en de overige leden daar niet aan mee willen werken. President-commissaris Telting ligt naar verluidt binnen de SLM immers niet goed als gevolg van zijn vermeende eigenzinnige en autoritaire handelen.

Geen tweede directeur

In het schrijven aan het staatshoofd acht de raad het op dit moment niet opportuun om een tweede directeur te benoemen, onder meer vanwege de loonkosten en de financiële situatie van de SLM. Bovendien rechtvaardigt tijdelijke ziekte juridisch gezien geen bestuurlijke organisatiewijziging. Mocht Simons wel van mening zijn dat er een tweede directeur moet komen, dan zou die over de specifieke deskundigheid moeten beschikken om de SLM financieel en commercieel gezond te maken. Uit alles blijkt dat men Telting niet capabel acht.

Telting zegt nog steeds een stap terug te willen doen als president-commissaris omdat hij de operationele leiding binnen de SLM wil versterken, niet beseffend dat zijn dagen bij het bedrijf reeds zijn geteld. Zijn deskundigheid zou volgens hem nodig zijn om het bedrijf weer gezond te maken. De overige RvC-leden hebben daar, naar de Ware Tijd heeft vernomen, echter de nodige bezwaren tegen en achten hem ongeschikt voor een dergelijke functie.

Telting werd op 6 oktober vorig jaar met hooggespannen verwachtingen door de regering als enige aandeelhouder binnengehaald. Hij had de uitdrukkelijke opdracht om samen met de later aangetrokken directeur Johan Sandie, die op 4 december aantrad, de maatschappij eindelijk weer in rustiger vaarwater te brengen en uit de donkerrode cijfers te halen. Ondanks zijn toegedichte ervaring bij grote bedrijven zoals VSH en Rudisa, gebeurde er echter bitter weinig bij de SLM.

Weinig vorderingen

Dat was ook assembleelid Mahinder Jogi (VHP) opgevallen. Hij wilde ruim een week geleden van de regering weten hoeveel subsidie de SLM in het eerste regeringsjaar heeft ontvangen en welke resultaten daarmee zijn bereikt, en stelde hierover vragen in De Nationale Assemblee. Dat hij openheid eist is niet vreemd, aangezien de president vóór haar aantreden had aangegeven dat de SLM prioriteit zou krijgen.

Uit onderzoek van de Ware Tijd en gesprekken met tal van medewerkers blijkt dat er nauwelijks vorderingen zijn geboekt, veel bij het oude is gebleven en dit vooral Telting wordt verweten. De in opdracht van de regering door een Nederlands consultancybedrijf uitgevoerde audit om voor zo’n vijftigduizend Amerikaanse dollar de huidige situatie en de toekomst van de nationale carrier in kaart te brengen, werd door het duo Telting en Sandie terzijde gelegd. Nochtans bevatte dit rapport alle elementen om van de SLM weer een gezond bedrijf te maken.

Daarentegen gaf Telting opdracht voor een nieuw onderzoek aan het Surinaamse accountantskantoor Lutchman, dat hiervoor meer dan honderdduizend Amerikaanse dollar in rekening bracht. Als president-commissaris had Telting deze bevoegdheid niet; directeur Sandie had dat wel gekund. Bovendien was een groot deel van de RvC niet op de hoogte van de afgesloten contracten, wat eveneens in strijd is met de bestaande regels.

Verbazing

Los van het feit dat Lutchman werd ingehuurd voor werk dat al was verricht via de eerdere audit, werd het bedrijf in het eindverslag van het eerste consultancybureau genoemd omdat het als huisaccountant van de SLM geld zou hebben ontvangen voor drie jaarrekeningen die nooit zijn goedgekeurd of afgeleverd. Dat het accountantsbureau desondanks de opdracht kreeg om de SLM door te lichten terwijl er al een kant-en-klaar onafhankelijk onderzoeksrapport lag, heeft bij menigeen binnen de organisatie verbazing gewekt.

Binnen de muren van het hoofdkantoor aan de Jagernath Lachmonstraat klinkt het dat als men een paar maanden geleden direct was begonnen met de uitvoering van de aanbevelingen van de eerste audit, het bedrijf al stukken verder zou zijn geweest. Wat dat betreft worden de zorgen van Jogi over het gebrek aan vooruitgang gedeeld. Veel medewerkers van de luchtvaartmaatschappij hebben het gehad met Telting, die zich vooral gedraagt als directeur en zich overal mee bemoeit, terwijl hij als president-commissaris primair een controlerende taak heeft.

Tegenvaller

De onzekerheid over de toekomst van de SLM en de eigen positie blijft onder het personeel bestaan. Naar verluidt overwegen tal van ervaren krachten de luchtvaartmaatschappij te verlaten als Simons tegen alle verwachtingen in het ontslag van Telting niet honoreert. Haar besluit wordt op korte termijn verwacht.

De crisis binnen de RvC is een fikse tegenvaller voor Simons, die bij haar aantreden aangaf dat zij de al decennia worstelende nationale carrier wilde behouden en vrijwel de gehele top van het bedrijf verving. Na een jaar is zij echter terug bij af en zit zij opgescheept met een maatschappij die als een zware last op de schouders van haar regering rust en de belastingbetaler iedere maand miljoenen Amerikaanse dollars kost.