Caricom-agenda

door

ROZENGEUR / Gerold Rozenblad

Tante Jenny is gisteren naar St.Kitts & Nevis vertrokken om met haar collega’s regionale staatshoofden voor de vijftigste keer bijeen te komen om regionale problemen te bespreken. “Belangrijk” zegt een persbericht, omdat Suriname in 2027 het roulerende stokje over zal nemen als voorzitter. Eerder maakte zij reeds bekend dat ze met een kleine, maar capabele delegatie zou afreizen.

Los van de genoemde ‘belangrijkheid’ hoop ik dat nog een aantal zaken grondig besproken wordt in het regionale bondgenootschap. Sedert Suriname in 1995 lid werd heb ik een behoorlijk aantal van deze vergaderingen mogen bijwonen en heb mij altijd geërgerd aan het vele gepraat, waar maar weinig en erg traag daden van kwamen. En die zijn in deze tijd erg nodig.

“Het minste dat je zou verwachten is dat een stevig gesprek komt met Kamla over het feit dat de ‘ingrepen’ van de VS de criminaliteit in haar land niet significant minder zullen maken.”

In het persbericht van Tante Jenny wordt een agenda aangehaald die zaken omvat als een betere verbinding tussen de landen, bevorderen van onderlinge handel, het verkleinen van de kwetsbaarheid van de landen door klimaatsverandering en gezamenlijk optrekken van productie. Op het punt van klimaatsverandering na, zijn het onderwerpen die ik reeds sedert 1995 hoor. Niks veranderd. Niks?, vroeg ik mij af. Of heeft Tante Jenny bewust ons niet de gehele agenda voorgehouden? Want je zou zweren dat onze zone van vrede er vredig bij ligt!

Vredig? Terwijl Kamla van Trinidad haar collega’s de huid vol heeft gescholden en dreigde deze vergadering niet bij te wonen. Alleen omdat zij de moordpartijen van de manschappen van de Amerikaanse president Trump  afkeurden. Ondertussen zijn er meer dan honderd mensen vermoord onder het mom van oorlog tegen drugs en blijft de teller niet stilstaan. Kamla heeft als regionale Judas de VS gefaciliteerd met een radar welke de ontvoering van de Venezolaanse president Maduro mogelijk maakte en de installatie staat er nog steeds.

Het minste dat je zou verwachten is dat een stevig gesprek komt met Kamla over het feit dat de ‘ingrepen’ van de VS de criminaliteit in haar land niet significant minder zullen maken. Maar dat zal haar een worst wezen. Voor haar Judasrol kreeg zij van de VS de beloning dat de Dragon gasdeal, waarbij gas in Venezolaanse wateren zal worden gewonnen – wat door Maduro was afgeblazen – nu toch voortgang vindt nu de VS beslist over wat in Maduro’s land gebeurt.

Is het vrees dat de laatste aanval van de VS niet op de agenda van de Caricomstaatshoofden is? Eind vorig week werd precies tussen St. Lucia en een van de Grenadines een boot de grond ingeboord en kan dus niet gezegd worden dat het in open zee is. Ondertussen heeft de regering van St. Vincent & The Grenadines haar diepe verontwaardiging uitgesproken over het uitblijven van officiële berichtgeving vanuit de VS en ook dat zelfs het regionaal veiligheidslichaam in het duister tast over wat precies is gebeurd. Het minste dat je zou verwachten is dat Caricom niet zwijgt en ook niet met een half zachte verklaring uitkomt. Het lijkt mij dat de agenda wordt aangevuld met tenminste een stevig gegrom, willen we niet steeds meer worden als de ballen van een geit in het internationale machtsspel.

roziegeur@gmail.com