Bureau Slachtofferzorg luidt noodklok: hulpvraag stijgt, maar opvang en middelen ontbreken

door

Hoewel steeds meer slachtoffers van geweld de weg naar hulp weten te vinden, wordt Bureau Slachtofferzorg geconfronteerd met een harde realiteit. Een nijpend tekort aan opvangfaciliteiten, moeizame samenwerking tussen instanties en het hardnekkige stigma rond mentale hulp vormen grote obstakels op de weg van trauma naar herstel. Waarnemend hoofd Grasella Enny trekt aan de bel: “De nood is groot, maar we missen de essentiële fundamenten om iedereen veiligheid te bieden.”
De roep om ondersteuning na huiselijk geweld, zedendelicten en zware ongevallen klinkt luider dan ooit. Dankzij intensieve voorlichtingscampagnes in de districten is het aantal aanmeldingen bij het Bureau Slachtofferzorg en Mentale Ondersteuning – onderdeel van het ministerie van Justitie en Politie – fors toegenomen. Volgens Enny is dit een positieve ontwikkeling die wijst op groeiende bewustwording, maar tegelijkertijd legt zij de structurele tekortkomingen van het huidige systeem bloot.
Risico op hertraumatisering
Een van de grootste knelpunten is de versnipperde aanpak tussen ministeries en hulpverlenende instanties. Slachtoffers moeten vaak lange trajecten doorlopen en hun traumatische ervaringen telkens opnieuw vertellen bij verschillende loketten. “Dit vergroot het risico op hertraumatisering aanzienlijk,” waarschuwt Enny. Zij pleit voor kortere communicatielijnen, betere onderlinge afstemming en vaste contactpersonen om de toegang tot zorg en justitie minder belastend te maken.
De meest urgente nood betreft veilige huisvesting. Dagelijks kloppen vrouwen en kinderen aan die hun thuissituatie acuut moeten ontvluchten. Suriname beschikt echter niet over een door de overheid gerund opvanghuis voor slachtoffers van huiselijk geweld.
Door een chronisch tekort aan financiële middelen is het ministerie niet in staat een dergelijke voorziening op te zetten. Hierdoor blijven slachtoffers vaak noodgedwongen in onveilige situaties of zijn zij afhankelijk van de beperkte capaciteit van ngo’s.
Angst voor het stigma
Naast logistieke problemen vormt de culturele perceptie van mentale gezondheid een grote drempel. Veel cliënten kampen met suïcidale gedachten, angststoornissen en ernstige trauma’s, maar mijden hulp van psychiaters of psychologen.
“Mensen zijn bang om als ‘gek’ te worden bestempeld,” legt Enny uit. Dit stigma leidt ertoe dat behandeltrajecten voortijdig worden afgebroken en voorgeschreven medicatie niet wordt ingenomen.
Ondanks de vele uitdagingen blijft het Bureau Slachtofferzorg zich onverminderd inzetten. De toekomstvisie is duidelijk: meer preventie via voorlichting op scholen en een structurele vorm van nazorg die verder gaat dan alleen eerste opvang.
Het Bureau Slachtofferzorg is 24 uur per dag bereikbaar via WhatsApp op nummer 8413003. Enny roept de samenleving op niet weg te kijken: “Wij zijn er om te luisteren en samen naar oplossingen te zoeken.”
The post Bureau Slachtofferzorg luidt noodklok: hulpvraag stijgt, maar opvang en middelen ontbreken appeared first on Suriname suriname.