BRANDWEER RAAKT UITGEPUT, MAAR BRANDSTICHTERS SCHIJNEN NIET TE STOPPEN

Er zijn grenzen aan wat een brandweer met beperkte middelen kan blijven verrichten. Terwijl brandweerlieden zich inspannen om woningen, bedrijven, natuurgebieden en mensenlevens te beschermen en of redden, dreigt de opeenstapeling van branden, een probleem te worden, dat veel groter is dan de capaciteit van de hulpdiensten. De zorgen over de beschikbare blusvoertuigen en de toegenomen druk op het personeel, zijn niet nieuw.
Eerder deze maand werd gemeld, dat de brandweer door een sterke toename van grasbranden en defect materieel, prioriteiten moet stellen. Wanneer meerdere branden tegelijkertijd uitbreken, moeten woningbranden en situaties waarin mensenlevens gevaar lopen, prioriteit genieten. Dat is een begrijpelijke keuze, maar het maakt de situatie niet minder zorgwekkend. Iedere brand die niet tijdig kan worden geblust, kan zich uitbreiden en grotere schade veroorzaken. Bij de meeste branden is het duidelijk dat ze bewust zijn aangestoken. Onachtzaamheid speelt ook een rol, denk aan rokers die een niet uitgedoofde sigarettenpeuk in de berm gooien. Er moet een degelijk onderzoek en vervolging komen van bewezen opzettelijke berandstichters. Haast elke dag moet de brandweer uitrukken voor twee tot vier grasbranden. En wanneer voertuigen defect zijn, beschermingsmiddelen tekort schieten of personeel overbelast raakt, wordt de ruimte om adequaat op te treden, steeds kleiner. Het lijkt er vaak op alsof de brandweer strijd levert tegen een ´kunu´, die maar niet wil wijken. Nog voordat de ene brand volledig onder controle is, dient zich alweer een volgende aan. Maar achter die vergelijking, gaat een harde werkelijkheid schuil, brandweerlieden zijn ook mensen. Ook zij raken vermoeid en kunnen niet eindeloos blijven presteren zonder voldoende materieel, bescherming en rust. De samenleving mag niet verwachten, dat deze medewerkers met hun blote handen een probleem oplossen, dat ook om preventie, handhaving en overheidsbeleid vraagt. Wie bewust brand veroorzaakt, brengt niet alleen natuur en eigendommen in gevaar, maar belast ook mensen die hun leven riskeren, om de gevolgen te beperken. De regering moet daarom investeren in inzetbaar materieel, voldoende personeel en bescherming, terwijl politie en justitie brandstichting serieus onderzoeken. Ook burgers moeten stoppen met het achteloos in de fik steken van afval en gras. De brandweer kan branden blussen, maar zij kan niet in haar eentje een samenleving redden, die onvoldoende meewerkt om ervoor te zorgen dat er geen nieuwe branden ontstaan.
The post BRANDWEER RAAKT UITGEPUT, MAAR BRANDSTICHTERS SCHIJNEN NIET TE STOPPEN ..