Blufpoker binnen de SLM

door

DE SNIJD / Armand Snijders

Het is weer een rommeltje binnen de Structureel Laat Maatschappij (SLM). Vliegtuigen in de regio en op de route naar het beloofde paradijs aan de overzijde van de Atlantische Oceaan staan met regelmaat aan de grond vanwege technische problemen. Het zijn ingehuurde toestellen, dus daar kan de maatschappij niet zoveel aan doen. Al lijken er bij het indienen van het papierwerk voor de tijdelijke vervanging van het ingehuurde aan Surinaamse zijde wel wat steken te zijn gevallen, waardoor het vliegschema langer in de war lag dan nodig was.

Deze perikelen zijn kenmerkend voor het bedrijf en die roept men ook over zichzelf af. Terwijl de vliegtuigen nauwelijks de lucht in kunnen, heeft president-commissaris Marlon moeite om met beide benen op de grond te blijven staan, met als gevolg dat de SLM weer terug bij af lijkt te zijn.

“De krant heeft nooit wat anders beweerd en heeft alleen gesteld dat Marlon zijn ontslag heeft ingediend, dat dit door de overige rvc-leden is aanvaard en dat tante Jenny nu de knoop moet doorhakken”

Na haar aantreden had tante Jenny de indruk gewekt dat alle partijen de neuzen in dezelfde richting hadden om de maatschappij weer in rustiger vaarwater te brengen. Met president-commissaris Marlon aan het hoofd van de nieuwe raad van commissarissen en John als directeur zou – aldus tante Jenny – alles in het werk worden gesteld om het noodlijdende bedrijf van de ondergang te redden.

Helaas, gered werd er heel erg weinig en de ondergang zette door. Vooral dankzij het eigenzinnige gedrag van Marlon, die toch niet zo bedreven blijkt te zijn. Gedreven was hij wel, vooral om zijn eigen belangen te behartigen, niet van de SLM. Dat hij zijn functie onlangs ter beschikking stelde – zoals door deze krant werd onthuld – was een fraai staaltje van blufpoker.

Eigenlijk is het gewoon hilarisch dat dit voor hem volledig verkeerd uitpakte en dat hij gewoon de deksel op zijn neus krijgt: de door hem gewenste nieuwe directeursbaan krijgt hij niet, terwijl zijn oude functie onder het mom van ‘opgestaan is plaats vergaan, we moeten je niet meer’ in rook is opgegaan. Als tante Jenny verstandig is, denkt ze daar ook zo over en bedankt ze hem voor bewezen diensten, ook al weet niemand welke dat zijn geweest. In de wandelgangen van de SLM zal hij met gejuich naar de uitgang worden begeleid, geloof mij.

De SLM-leiding heeft vervolgens – waarschijnlijk met het mes op de keel – zondag na crisisberaad een verklaring uitgegeven die vooral moet uitstralen dat alles nog pais en vree is. Maar dat is absoluut niet zo en dat straalde die hele verklaring ook uit. Het was ook een zielige vorm van blufpoker, in de hoop dat het ‘domme’ volk daarin zal trappen. Dat krijg je als ook op je communicatieafdeling mensen zitten die werkelijk geen snars verstand van zaken hebben.

In de verklaring werd nauwelijks ingegaan op de feiten in de berichtgeving waardoor je als neutrale lezer niet anders kan dan concluderen dat de krant het bij het juiste eind heeft. Dat ‘de samenstelling en de functies van de raad van commissarissen ongewijzigd zijn’, zoals de SLM schrijft, klopt inderdaad.

Maar de krant heeft nooit wat anders beweerd en heeft alleen gesteld dat Marlon zijn ontslag heeft ingediend, dat dit door de overige rvc-leden is aanvaard en dat tante Jenny nu de knoop moet doorhakken. Ook voor de SLM-top is begrijpend lezen kennelijk te hoog gegrepen. En transparant zijn is ook niet aan deze top besteed, dus draait ze krampachtig om de waarheid heen, zichzelf verstikkend in een web van halve waarheden en hele leugens.

Maar dat zijn we wel gewend. Gelukkig beginnen nu ook de lawaaipapegaaien in het nationale praathuis zich te roeren, met Mahinder voorop. Er zal nog moeten blijken hoeveel waarde dat heeft, want de dames en heren aldaar hebben zich in deze kwestie al vaker het bos in laten sturen door opeenvolgende regeringen, vooral door de Chan-club van de partij van diezelfde Mahinder.

Die schreeuwt nu moord en brand, terwijl de oranje regering van de SLM een zo mogelijk nog grotere onoverzichtelijke corrupte en geldverslindende bende heeft gemaakt. Nu heeft zijn partij helemaal niets meer in de melk te brokkelen, terwijl anderen vrolijk door kunnen gaan met leegplunderen. En dat doet pijn, toch? Dat verklaart ook zijn huidige gejammer.

Terwijl Mahinder en ook coalitieleden hun vraagtekens zetten bij de toekomst van de SLM, draait Raymond van TCT achteloos om de geleverde kritiek heen. Vragen over de financiële positie, de werkelijke schulden en over hoeveel geld er nog in wordt gepompt, laat hij schaamteloos onbeantwoord omdat hij het management tijd wil geven “om de gegevens verder uit te werken”. In september kan hij meer vertellen, beloofde hij voor de zoveelste keer. Maar wat hebben ze het afgelopen jaar dan gedaan? Ik weet dat wel, ze hebben vooral niets gedaan en daarnaast intern lopen kibbelen.

Je kan wel van alles willen. Maar als het management niet in staat of bereid is dat uit te voeren – zoals bij de SLM dus – schiet je geen bal op. Hopelijk gaat tante Jenny dat eindelijk een keer begrijpen en maakt ze schoon schip binnen de ‘nationale trots’ – of wat daar nog van over is. Ik kan voor haar en het nationale praathuis inmiddels wel een tipje van de sluier oplichten van de financiële positie van het bedrijf: de huidige schuld bedraagt zo’n 62 miljoen US dollar.

En daar is de ruim veertig miljoen US dollar die Grassalco de afgelopen jaren heeft gesponsord niet bij inbegrepen. Want die zijn door onze beleidmakers in het verleden en heden op een kunstige manier creatief in de boekhouding verwerkt, zodat het geen lening lijkt. Dat past bij de wijze waarop men blufpoker met de staatsonderneming drijft: iedereen wordt voor de gek gehouden. Maar uiteindelijk draaien u en ik – de belastingbetalers – voor alle kosten op.armand.snijders@gmail.com