Bisschop Choennie: ‘Wij moeten onrecht niet wegdenken, maar durven zien en aanpakken’

door

Tekst & beeld Edwien Bodjie

PARAMARIBO — Met zang en gebed begint vrijdagavond de viering in de Heilige Drie Koningen Kerk. Bij binnenkomst krijgt iedere aanwezige een liedboek aangereikt om mee te zingen. De kerk vult zich geleidelijk met familieleden, vrienden en parochianen. Voor dertien jongeren en volwassenen is het een bijzonder moment: zij ontvangen het Heilig Vormsel; de gedoopte krijgt door handoplegging de gave van de Heilige Geest. Het is een bevestiging van het geloof en tegelijk een opdracht om dat geloof uit te dragen. De zalving bezegelt de band tussen de gelovige en Christus.

Iedereen gelijkVooraan zitten de vormelingen dicht bij elkaar. In rood-witte kleding. Sommigen met een kaars in de hand, anderen stil met gevouwen handen. Achter hen kijken ouders en familieleden toe, trots en soms ontroerd. Maanden van voorbereiding komen samen in deze dienst, die staat onder leiding van bisschop Karel Choennie, geassisteerd door andere priesters. In zijn boodschap richt hij zich rechtstreeks tot de vormelingen en de aanwezigen. Hij spreekt over keuzes, verantwoordelijkheid en gelijkwaardigheid. “Het maakt niet uit welke keuzes je maakt of waar je terechtkomt in de samenleving, in Gods ogen zijn wij allemaal gelijk,” zegt hij.

‘Het maakt niet uit welke keuzes je maakt of waar je terechtkomt in de samenleving, in Gods ogen zijn wij allemaal gelijk.’

De bisschop stelt dat gelovigen een profetisch volk vormen, dat geroepen is om het goede te doen en zichtbaar te maken. Wegkijken van problemen is geen optie. Hij noemt onder meer huiselijk geweld en maatschappelijk onrecht als zaken die benoemd en aangepakt moeten worden. Geloven vraagt om daden. “Wij moeten onrecht niet wegdenken, maar durven zien en aanpakken”, zegt hij.Daarnaast spreekt hij over een tweede opdracht: die van een koninklijk volk. Niet als teken van macht, maar als oproep tot verbondenheid. Verschillen mogen er zijn, maar het gaat erom die samen te brengen en van daaruit keuzes te maken. “We moeten een voorbeeld zijn, vooral voor onze kinderen.”

Milieu en technologieChoennie staat ook stil bij ontwikkelingen in de samenleving. Hij wijst op de gevolgen van illegale mijnbouw en kwikvervuiling en benadrukt dat zorg voor natuur en biodiversiteit noodzakelijk is. Wat mensen ontvangen, moeten zij ook in goede staat doorgeven aan volgende generaties. Ook waarschuwt hij voor de invloed van nieuwe technologie. Kunstmatige Intelligentie en smartphones mogen volgens hem niet afleiden van wat wezenlijk is: verantwoordelijkheid nemen en oog hebben voor elkaar.Tijdens de dienst krijgt de boodschap een tastbare vorm. De bisschop legt de handen op en zalft elke vormeling met chrisma. Wanneer de namen één voor één worden uitgesproken, wordt het telkens even stil in de kerk.

Het zachte licht, de geur van kaarsen en de samenzang geven de viering een ingetogen karakter. Tegelijk is er ruimte voor persoonlijke beleving, zowel bij de vormelingen als bij hun familie.De groep is divers. Niet iedereen heeft dezelfde achtergrond. Sommigen groeiden op in de kerk, anderen vonden later hun weg terug. Die verschillende verhalen geven de viering extra betekenis.Na afloop verschuift de sfeer naar buiten. Er worden ’s gemaakt, handen geschud en felicitaties uitgewisseld. De spanning maakt plaats voor opluchting en blijdschap.