BINNENSTAD BIJNA EEN MODDERPOEL

Het is een beeld dat nu nadrukkelijk opduikt in de binnenstad: bermen en stoepen die nog maar net zijn gerestaureerd, worden opnieuw opengebroken. Gewoon liggen looppaden weer bezaaid met zandhopen en losse tegels. Wie dagelijks door het centrum gaat, ziet het met lede ogen aan. Wat moet doorgaan voor ontwikkeling, voelt in de praktijk pure wanorde. Laat één ding duidelijk zijn, niemand is tegen vooruitgang. Integendeel, het is juist bemoedigend, dat particuliere bedrijven bereid zijn duizenden SRD te investeren in het verfraaien van hun directe omgeving. Ook het ministerie van Openbare Werken verdient erkenning, wanneer het met beperkte middelen toch probeert straten te herstellen of onderhoud te plegen. Maar waar het misgaat, is de afstemming. Of beter gezegd, het schrijnende gebrek aan coördinatie. Te vaak krijgen wij de indruk dat de ene hand niet weet wat de andere doet. Zodra een straat eindelijk klaar is, duiken er plots kleine graafmachines op. Kabels moeten worden gelegd, leidingen vervangen, systemen vernieuwd. Op zich begrijpelijk, technologische vooruitgang vraagt nu eenmaal om betere infrastructuur. Maar waarom gebeurt dit pas nadat alles netjes is aangelegd?
Waarom ontbreekt de coördinatie om dit soort werkzaamheden, vooraf op elkaar af te stemmen? Het resultaat is een binnenstad die op sommige plekken meer weg heeft van een goudmijn dan van een historisch en economisch hart van de samenleving. Overal opengebroken stukken, slecht dichtgemaakte gaten en losliggende straatstenen.
Voor voetgangers is het een obstakelparcours geworden. Een misstap is zo gemaakt, een val, een verstuikte enkel of erger nog ligt constant op de loer. En dan hebben we het nog niet eens over wat er gebeurt als het zwaar regent. De buien van de afgelopen dagen hebben de situatie alleen maar verergerd. Zand verandert in modder, kuilen vullen zich met water en de stad krijgt zeker het aanzien van een modderpoel. Voor mensen met een beperking, een groep waarvoor de binnenstad al jaren ontoegankelijk is, wordt de stad simpelweg onbegaanbaar. De vraag die zich hierdoor opdringt, is wie neemt verantwoordelijkheid? Het kan niet zo zijn, dat bedrijven straten openbreken en vervolgens half werk afleveren. Er moet een systeem komen, waarin partijen die graafwerkzaamheden uitvoeren, ook verplicht worden gesteld de omgeving degelijk en duurzaam te herstellen. Niet provisorisch, maar professioneel. Ontwikkeling zonder regie is geen vooruitgang. Het is een achteruitgang vermomd als modernisering. Als we echt vooruit willen, begint dat met samenwerking, planning en verantwoordelijkheid. Anders blijft de binnenstad niet meer dan wat ze nu presenteert, een ‘goudmijn’ waarin niemand een overzicht heeft, maar iedereen graaft.
The post BINNENSTAD BIJNA EEN MODDERPOEL ..

...