Het is een beeld dat nu nadrukkelijk opduikt in de binnenstad: bermen en stoepen die nog maar net zijn gerestaureerd, worden opnieuw opengebroken. Gewoon liggen looppaden weer bezaaid met zandhopen en losse tegels. Wie dagelijks door het centrum gaat, ziet het met lede ogen aan. Wat moet doorgaan voor ontwikkeling, voelt in de praktijk pure wanorde. Laat één ding duidelijk zijn, niemand is tegen vooruitgang. Integendeel, het is juist bemoedigend, dat particuliere bedrijven bereid zijn duizenden SRD te investeren in het verfraaien van hun directe omgeving. Ook het ministerie van Openbare Werken verdient erkenning, wanneer het met beperkte middelen toch probeert straten te herstellen of onderhoud te plegen. Maar waar het misgaat, is de afstemming. Of beter gezegd, het schrijnende gebrek aan coördinatie. Te vaak krijgen wij de indruk dat de ene hand niet weet wat de andere doet. Zodra een straat eindelijk klaar is, duiken er plots kleine graafmachines op. Kabels moeten worden gelegd, leidingen vervangen, systemen vernieuwd. Op zich begrijpelijk, technologische vooruitgang vraagt nu eenmaal om betere infrastructuur. Maar waarom gebeurt dit pas nadat alles netjes is aangelegd?
Waarom ontbreekt de coördinatie om dit soort werkzaamheden, vooraf op elkaar af te stemmen? Het resultaat is een binnenstad die op sommige plekken meer weg heeft van een goudmijn dan van een historisch en economisch hart van de samenleving. Overal opengebroken stukken, slecht dichtgemaakte gaten en losliggende straatstenen.
Voor voetgangers is het een obstakelparcours geworden. Een misstap is zo gemaakt, een val, een verstuikte enkel of erger nog ligt constant op de loer. En dan hebben we het nog niet eens over wat er gebeurt als het zwaar regent. De buien van de afgelopen dagen hebben de situatie alleen maar verergerd. Zand verandert in modder, kuilen vullen zich met water en de stad krijgt zeker het aanzien van een modderpoel. Voor mensen met een beperking, een groep waarvoor de binnenstad al jaren ontoegankelijk is, wordt de stad simpelweg onbegaanbaar. De vraag die zich hierdoor opdringt, is wie neemt verantwoordelijkheid? Het kan niet zo zijn, dat bedrijven straten openbreken en vervolgens half werk afleveren. Er moet een systeem komen, waarin partijen die graafwerkzaamheden uitvoeren, ook verplicht worden gesteld de omgeving degelijk en duurzaam te herstellen. Niet provisorisch, maar professioneel. Ontwikkeling zonder regie is geen vooruitgang. Het is een achteruitgang vermomd als modernisering. Als we echt vooruit willen, begint dat met samenwerking, planning en verantwoordelijkheid. Anders blijft de binnenstad niet meer dan wat ze nu presenteert, een ‘goudmijn’ waarin niemand een overzicht heeft, maar iedereen graaft.
The post BINNENSTAD BIJNA EEN MODDERPOEL ..
- Regering werkt aan belastingverlichtende maatregelen voor p…..
- Pokie: ‘Wie niet voldoet aan de geldende criteria, zal KKV …..
- Insecticide in strijd tegen Chikungunya al twee maanden ond…..
- Uitbetaling SRD 1000 tijdelijk vertraagd, overheid garandee…..
- Uitbetaling SRD duizend aan hulpbehoevende groepen vertraag…..
- Uitbetaling SRD 1000 vertraagd: overheid verzekert dat rege…..
- Paspoortkwestie leidt Natio-spelers niet af..
- Minister Huur steunt samenwerking met SEMIF voor duurzame o…..
- Urenne Nita Baarn..
- Francisco Robert Tjin..
- Stichting Mulokot: ‘Drinkwater Lawagebied extreem vergiftig…..
- Bromfietspaden Saronbrug tijdelijk afgesloten wegens gladhe…..
- ‘Laten we met z’n allen heel sterk denken dat Suriname naar…..
- Principes met houdbaarheidsdatum..
- Tsang verzekert aanpak wateroverlast..
- Bestuur Vereniging van Particuliere Beveiligingsbedrijven b…..
- Zoon verduistert geld van vader..
- Waarom de CCJ geen vanzelfsprekende derde instantie is voor…..
- Trumps roekeloze oorlog en lessen niet geleerd!..
- Myenty Abena: de ‘spirituele’ leider van Natio..
- Aanpak overmatige begroeiing in lozingen Verdistraat van st…..