Bezoek president Pikin Saron

door

NADAT OP 25 juni bekend werd dat er zich een fenomeen voordeed in de rivier dat onbekend was, en dat vissterfte tot gevolg had, bezocht de president op 30 juli het getroffen gebied. Intussen hebben de bewoners dus al bijna een maand de waarschuwing gehad om het water niet te drinken en niet van de vis te eten. Een maand later komt eindelijk hulp van het Kabinet van de President op gang. Het is droevig om daaruit conclusies te moeten trekken.

Want terwijl president Jennifer Geerlings-Simons zegt dat de situatie ernstig is, was er echter geen enkele sense of urgency om het gebied te bezoeken. Anders was de president een week na het gebeuren al in het gebied. Dit is zuiver een voorbeeld van hoe mensen een ding beweren, maar hun daden laten wat anders zien. De president zegt een ding, maar handelt daar dus niet naar.

Met de mooie beelden van de CDS op zak is weer even aandacht besteed aan dit vraagstuk om vervolgens lekker comfortabel in Paramaribo te verpozen

De president haalde bij het bezoek ook allerlei vragen aan over de mijnbouw. Over veiligere manieren om naar goud te zoeken en nog meer. Maar wat doet het kabinet er structureel aan om deze vragen te beantwoorden? Ingewijden zeggen namelijk dat het concept van de nieuwe mijnbouwwet op het Kabinet van de President ligt. Of dat zo is, is niet duidelijk. Maar het staat als een paal boven water dat ook deze regering kennelijk geen haast maakt om de nieuwe conceptwet erdoorheen te krijgen.

Het is toch ook bijzonder dat de president blijft wijzen naar de Nationale Milieu Autoriteit (NMA) die er pas twee jaar is en voor nu slechts reactionair kan optreden, terwijl er een Geologisch Mijnbouwkundige Dienst is waar mijninspecteurs de dienst uitmaken. Controleren zij wel of wat in de concessievoorwaarden staat wel ook in het veld gebeurt? Dat is een concrete taak van GMD die niet op het bord van een andere instantie geschoven kan worden.

Toch is het in deze zaak muisstil vanuit het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen. Dat ministerie komt met van alles weg en niemand die er kritisch over is. Concessionarissen die anderen op hun concessie laten werken en lekker hun percentage opstrijken zonder verantwoordelijkheid te dragen voor het gebeurde in het veld: het is sodom en gomorra. ‘

Nu is de president na bijna bedreigingen van de gebundelde inheemsen naar het getroffen gebied afgereisd, handjes zijn geschud, maar concrete oplossingen om zo een gebeurtenis in de toekomst te voorkomen is er op dit moment niet. Met de mooie beelden van de CDS op zak is weer even aandacht besteed aan dit vraagstuk om vervolgens lekker comfortabel in Paramaribo te verpozen. De grote vraag die onbeantwoord blijft is: hoe lang is dit nog vol te houden voordat we een ecologsische ramp krijgen in Suriname.-.