BESCHOUWING — Olie en Gas-ministerie bungelt er een beetje bij

door

Suriname is sinds het aantreden van deze regering een ministerie rijker, dat van Olie, Gas en Milieu (OGM). De oprichting was in 2020 al een wens van de Nationale Partij Suriname (NPS), maar toenmalig president Chandrikapersad Santokhi zag daar destijds vreemd genoeg geen heil in, terwijl olie en gas een heel belangrijke rol gaan spelen in de Surinaamse economie. Maar het nieuwe ministerie dat wordt geleid door Patrick Brunings van de NPS, kan vooralsnog geen potten breken en lijkt vooral een lege huls.

Tekst Armand Snijders

Beeld OGM

Vooropgesteld moet worden dat vriend en vijand het erover eens waren dat Brunings, die een berg ervaring heeft opgedaan bij Staatsolie, op papier uiterst geschikt is om het ministerie te leiden. Ook dat een ministerie zou komen dat zich moet buigen over de toekomstige olie- en gaswinning, stond voor iedereen buiten kijf. Maar nu het er is, vraagt ook vrijwel iedereen zich af wat het departement eigenlijk moet gaan doen, inclusief Brunings lijkt het wel.

“Er zal een behoorlijke inhaalslag gemaakt moeten worden om te voorkomen dat dit het land minder geld oplevert dan waar vooral politici al jaren van dromen”

Binnen de regering had kennelijk niemand echt nagedacht over het beleid van de drie onderdelen die het ministerie zou moeten beheren. Ook bij coalitiepartner NPS hadden ze geen passend plan klaar liggen. Dat is toch vreemd van een partij die vijf jaar lang heeft geroepen dat er een ministerie moest komen dat zich met energiezaken zou gaan bezig houden.

Gesprek met president Irfaan Ali

Dat Brunings onlangs de koppen in de media haalde na zijn ontmoeting in Georgetown met de Guyanese president Irfaan Ali over mogelijke samenwerking op het gebied van gas-naar-energieontwikkeling, was niet de verdienste van de communicatiekanalen van Surinaamse zijde. Getuige de ’s die zijn ministerie verspreid had, waren zij daar wel bij, maar hadden vooraf niet de moeite genomen om melding van het gesprek te maken. Ook niet dat hij de Guyana Energy Conference & Supply Chain Expo 2026 had bezocht, die van groot belang voor Surinaamse bedrijven was met het oog op de toekomstige oliewinning.

Verwacht zou toch mogen worden dat een bewindsman van een nieuw ministerie dat een heel belangrijke rol in de olie- en gassector kan en moet gaan spelen, iedere gelegenheid aan zal grijpen om zichzelf en zijn departement in de kijker te spelen en vertrouwen op te bouwen bij het publiek. Zelfs tijdens een uitgebreid vraaggesprek op televisie met de Communicatiedienst Suriname (CDS) liet Brunings niet het achterste van zijn tong zien en bleef vooral steken bij de algemeenheden over olie en gas die iedereen al vele malen heeft gehoord; dat Suriname daar een hoop voordelen van gaat krijgen en dat vooral local content moet worden ingezet. Maar hoe dat gaat worden gerealiseerd en welk beleid zal worden gevoerd om dat ook te bereiken, werd niet uit de doeken gedaan.

Vreemde eend in de bijt

Onder het ministerie vallen behalve olie en gas ook milieu. Vooral dat laatste wekt bevreemding, omdat het milieu een schril contrast vormt met de vervuilende fossiele brandstoffen. Het is in feite een vreemde eend in de bijt; ook Brunings voelt zich daar kennelijk ongemakkelijk bij, getuige het feit dat hij het zelden over milieuaangelegenheden heeft als hij over zijn ministerie praat.

Naar verluidt wilden vrijwel alle partijen bij de coalitievorming liever een ministerie van Energie, maar dan zouden onderdelen van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen moeten worden overgeheveld. En dat lucratieve departement werd geclaimd door Abop van Ronnie Brunswijk en die hield zijn poot stijf, vooral nadat hem door president Jennifer Geerlings-Simons een tweede termijn als vicepresident door de neus was geboord en aan de NPS was gegeven.

Dus uiteindelijk werd het een ministerie van Olie en Gas, dat noodgedwongen Milieu onder de paraplu kreeg. De nieuwe regering wist niet wat men dáár mee moest. Het zat voorheen uitstekend bij Ruimtelijke Ordening, bij VHP-minister Marciano Dasai, maar dat werd in al het ge-reshuffle bij de coalitievorming opgedoekt en toegevoegd aan Openbare Werken. Milieu moest toen maar naar het nieuwe NPS-ministerie, dat vanaf de grond moest worden opgetuigd.

Na acht maanden zouden nu toch wel de eerste contouren van waar het departement voor staat, zichtbaar moeten zijn. In werkelijkheid lijkt er heel weinig te zijn gebeurd, waardoor veel Surinamers niet eens weten dat er een ministerie van Olie, Gas en Milieu is en waar het is gevestigd. En bovenal wat het doet.

Gemiste kans

Niet dat daar helemáál niets gebeurt, maar het vindt vooral in de luwte plaats. De tweedaagse trainingsworkshop over het beheer van gevaarlijk afval, die eind februari werd gehouden, was daar een zeldzame uitzondering op. Daarbij stonden de internationale afspraken uit de Basel Convention centraal.

Echter, van deze bijeenkomst werd pas na bijna drie weken melding door OGM gemaakt, waarbij vreemd genoeg werd nagelaten uitleg te geven over wat deze Basel Convention inhoudt. Dat is een gemiste kans om het volk bij de activiteiten proberen te betrekken.

Dat er dus weinig lijkt te gebeuren en dat ook de voorlichters tekort schieten, is iets waarvoor Brunings verantwoordelijk is en waar hij snel verbetering in moet brengen. De focus binnen de regering zou vooral op zijn ministerie moeten zijn gericht nu Suriname op de drempel staat van een mogelijk glansrijke olietoekomst. Immers, de leiders hebben zes jaar vrijwel niets gedaan om het land daarop voor te bereiden. Er zal een behoorlijke inhaalslag moeten worden gemaakt om te voorkomen dat dit het land minder geld oplevert dan waar vooral politici al jaren van dromen.