BESCHOUWING — Luchtvaartsector terminaal ziek

door

Dat vliegtuigen zaterdag niet konden landen op de Johan Adolf Pengel-luchthaven door het gebrek aan luchtverkeersleiders, moest er ooit van komen. Opeenvolgende regeringen hebben jarenlang de problemen niet serieus genomen en vooral met loze beloftes getracht deze op te lossen. Internationaal slaat Suriname weer een enorme flater, terwijl de lokale luchtvaartsector toch al terminaal is.

Tekst Armand Snijders

Beeld CDS

Jarenlang hebben opeenvolgende verantwoordelijke bewindslieden hun neus opgehaald voor alle noodkreten van de luchtverkeersleiders. Het was de laatste jaren een voortdurende klaagzang over vooral het tekort aan personeel.

“Het lijkt wel of ze er in Suriname alles aan doen om het voor reizigers onmogelijk te maken om te komen”Passagier Mildred

De realiteit op de werkvloer is onthutsend: waar internationale standaarden tachtig operationele luchtverkeersleiders voorschrijven, opereert Suriname momenteel met slechts twintig professionals. Dus de klachten zijn zeker niet onterecht. Dat had allang moeten zijn opgelost, ook al om de veiligheid op de Surinaamse vliegvelden en in het luchtruim te kunnen waarborgen.

Internationaal modderfiguur

Maar het interesseert Surinaamse bestuurders en beleidmakers kennelijk gewoon geen snars hoe het met die veiligheid is en dat ons land zaterdag internationaal weer eens een modderfiguur sloeg. Vooral het noodgedwongen uitwijken van de KLM-vlucht uit Amsterdam naar Port of Spain op Trinidad en Tobago haalde internationaal – vooral in Nederland – de krantenkoppen. Maar ook het schrappen van andere, regionale vluchten of het omgooien van complete vliegschema’s had ernstige gevolgen voor luchtvaartmaatschappijen en hun passagiers.

De KLM valt in deze weinig te verwijten. De actie van de luchtverkeersleiders was aangekondigd maar in de loop van de middag zou de verkeerstoren weer bezet zijn. Om die reden vertrok vlucht KL713 zaterdagochtend (Nederlandse tijd) van Schiphol. Halverwege het traject werd bekend dat de luchtverkeersleiders tot in de avonduren ‘ziek’ zouden blijven, waarop de bemanning besloot naar Trinidad en Tobago te vliegen.

Slapende honden

Verantwoordelijk minister Raymond Landveld van Transport, Communicatie en Toerisme zei vorige week nog dat er tot dan toe geen claims waren binnengekomen naar aanleiding van de vele keren dat Suriname onbereikbaar was. Immers, vliegtuigen moesten toen ook al uitwijken naar andere landen vanwege ziekmeldingen van de luchtverkeersleiders. Hij hield er wel een beetje rekening mee dat de claims nog zouden kunnen komen, maar wilde “geen slapende honden wakker maken”.

Na het weekend zijn alle slapende honden in ieder geval flink wakker geschud en kan Landveld gepeperde rekeningen verwachten. KLM zal de vele extra kosten die moesten worden gemaakt door het Surinaamse geschutter ongetwijfeld op de luchtvaartautoriteiten verhalen.

De bemanning zou het toegestane aantal vlieguren overschrijden, waardoor de kist op Trinidad en Tobago een nacht aan de grond moest blijven staan. Daardoor moesten alle passagiers in hotels in Port of Spain worden ondergebracht en konden zij pas de volgende dag naar Suriname vliegen. De voor zaterdagmiddag geplande retourvlucht naar Amsterdam liep daardoor ook een dag vertraging op en kon pas de volgende dag vertrekken.

Chagrijn bij passagiers

Dat leidde tot veel chagrijn bij de passagiers. “Heel vervelend”, zei Mildred, die na tien jaar weer in Suriname kwam om haar familie te bezoeken. “Ik had bewust geen SLM geboekt vanwege de problemen die je daar kan verwachten, dus ik heb behoorlijk extra in mijn portemonnee moeten tasten voor deze KLM-ticket. En dan krijg je dit!” zegt ze verontwaardigd tegen de Ware Tijd. “Het lijkt wel of ze er in Suriname alles aan doen om het voor reizigers onmogelijk te maken om te komen. Geluk bij een ongeluk is dat we met KLM vlogen en daardoor op Trinidad goed zijn opgevangen. Dat zou bij de SLM absoluut anders zijn geweest”, sneert ze.

Dreigende claims zal Suriname waarschijnlijk niet eens kunnen betalen, wat uiteindelijk gaat leiden tot rechtszaken en nog meer schade aan het al geschonden imago. De vraag die president Jennifer Geerlings-Simons zichzelf moet stellen is of Landveld wel de juiste persoon is om alle problemen binnen de luchtvaartsector aan te pakken. Vooralsnog is gebleken dat hij het werk kennelijk niet aan kan.

Veiligheid in geding

Door het falen van opeenvolgende regeringen kan de veiligheid niet alleen op het vliegveld niet worden gewaarborgd, maar in het gehele Surinaamse luchtruim leidt dat tot risico’s. Sinds een jaar mogen Surinaamse luchtvaartmaatschappijen toch al niet meer naar de Europese Unie vliegen omdat het land op de zwarte lijst is geplaatst vanwege andere veiligheidsissues.

Dankzij Geerlings-Simons zijn de luchtverkeersleiders wel weer aan het werk gegaan. Maar zolang de problemen niet structureel worden aangepakt, is het wachten op het volgende incident, zo is de verwachting. Niet voor niets wordt gesteld dat de recente problemen slechts een symptoom zijn van een chronische ziekte binnen de Surinaamse luchtvaartsector, die inmiddels het terminale stadium heeft bereikt.