BESCHOUWING — De ‘duivel’ probeert Suriname te paaien

door

De nieuwe tijdelijk zaakgelastigde van de Verenigde Staten (VS) in Suriname, Paul Watzlavick, heeft op 20 februari een kennismakingsbezoek gebracht aan president Jennifer Geerlings-Simons. Het staatshoofd kaartte het twijfelachtige beleid van Watzlavicks baas – de Amerikaanse president Donald Trump – niet aan waardoor de sfeer gemoedelijk bleef. Daardoor kon de afgezant onbevangen en op een rustige wijze zijn opwachting in zijn nieuwe standplaats maken. Hij probeerde met algemeenheden verpakt in zoete woorden de regering te paaien. Maar is dat wel gemeend?

Tekst Armand Snijders

Beeld CDS

In zijn afscheidsspeech op 21 januari zei de toen scheidende Amerikaanse ambassadeur Robert Faucher dat “de beste hoofdstukken van de relatie tussen de Verenigde Staten en Suriname nog voor ons liggen”. Of hij die woorden ook zelf oprecht geloofde, mag worden betwijfeld. Immers, hij was met zo’n dertig andere ambassadeurs voortijdig door Trump naar Washington teruggeroepen in het kader van “een herstructurering van het Amerikaanse diplomatieke apparaat”.

Dit betekende dat iedereen die niet achter Trumps ‘America First’-prioriteiten staat, door hem wordt vervangen. Overigens, dat doet hij ook binnen het complete overheidsapparaat in eigen land en zelfs met buitenlandse regimes die hem niet bevallen. Dus dat gold ook voor Faucher. Daarmee kwam een einde aan de diplomatieke missie in zijn geliefde Suriname, het land waarmee de verhoudingen van de VS behoorlijk onder druk staan sinds Trump weer zijn intrek in het Witte Huis heeft genomen.

Fauchers gedwongen vertrek kwam te midden van de enorme onrust in de Latijns-Amerikaanse en Caribische regio met de Amerikaanse inval in Venezuela en ongefundeerde beschuldigingen en dreigementen. Dat deze dreigementen – als ze uit de mond van Trump komen – wel af en toe heel serieus moeten worden genomen, bleek vorige week weer eens toen onder meer een meisjesschool in Iran werd platgebombardeerd en meer dan honderd kinderen omkwamen en ook een deel van het regime in Teheran en passant werd weggevaagd. Hoewel voor dat laatste misschien iets te zeggen valt, is het volstrekt in strijd met het internationale strafrecht.

Maar dat zijn we helaas inmiddels gewend van het regime in Washington, waar Trump het kennelijk alleen voor het zeggen heeft. Dat hij als gevolg daarvan samenspant met – niet zulke fijne – bondgenoten zoals Israël en daarmee hand-in-hand de mensenrechtenschendingen aaneen rijgt, is het trieste resultaat waarmee de wereld nu moet leven.

Wig drijven binnen Caricom

Maar laten we ons beperken tot de regio en Suriname in het bijzonder. In het noorden van Zuid-Amerika en het Caribisch Gebied doen heel veel burgers ’s nachts een oogje minder dicht vanwege de spanningen die dankzij Trump tot ongekende hoogten zijn gestegen. Hij is er zelfs in geslaagd een wig te drijven binnen de doorgaans zo brave Caricom door premier Kamla Persad-Bissessar van Trinidad en Tobago onder druk te zetten om zijn kant te kiezen. Ze betuigde openlijk steun aan de Amerikaanse en Israëlische militaire actie in Iran, terwijl veel andere Caricom-lidstaten – waaronder Suriname – juist hebben opgeroepen tot terughoudendheid en diplomatieke de-escalatie.

Binnen de Caricom kijken leiders elkaar nu met argusogen aan. Ook de Surinaamse ‘buurman’, Irfaan Ali van Guyana, lijkt eveneens gevoelig voor het charmeoffensief van de baas van Amerika, die alleen maar kijkt naar de economische belangen van zíjn land. Trump is eigenlijk alleen maar geïnteresseerd in de natuurlijke hulpbronnen van anderen, zoals de olie en zijn eigen ego natuurlijk. Vandaar dat zijn focus ook op Guyana ligt.

Onbetrouwbaar regime

Hij gebruikt andere argumenten (zoals de aanpak van de drugshandel en nucleaire installaties die een bedreiging voor de wereld zouden vormen) voor het opkrikken van de Amerikaanse invloed. Dat zijn acties daarnaast als bliksemafleider fungeren voor zijn daadwerkelijke rol in het misbruikschandaal rond de inmiddels overleden zedendelinquent Jeffrey Epstein, is voor Trump een mooi pluspunt.

Gerust kan worden gesteld dat het regime in Washington uiterst onbetrouwbaar is en dat het grillige beleid van Trump voor heel veel onrust zorgt en vooral geen vrede brengt. Tegen dat licht was de verzoenende toon van Paul Watzlavick bij zijn recente ontmoeting met president Geerlings-Simons en minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Samenwerking een beetje ongeloofwaardig en misschien zelfs misplaatst. Er is daarbij “een hernieuwde aanzet gegeven tot een nauwe (zakelijke) relatie tussen beide landen”.

Volgens de Communicatiedienst Suriname – de vrije pers was niet uitgenodigd voor deze ontmoeting – werd het bezoek uiteraard door beide partijen als “100 procent positief” ervaren. De focus zal niet alleen op veiligheid worden gelegd, maar ook op een brede sociaaleconomische samenwerking. Een nadere toelichting waarin dit werd verhelderd, bleef achterwege, waardoor de samenleving zich afvraagt of het land wel blij moet zijn met Watzlavick, die overduidelijk als een afgevaardigde van de ‘duivel’ zijn opwachting op het kabinet van de president maakte.

Aartsvijand China

En bekend is hoe Trump over Suriname denkt; ruim een jaar geleden stuurde hij zijn trouwe afgezant en minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio naar Suriname voor een flitsbezoek op Zanderij. Daar werd de regering ingefluisterd dat de VS dol is op de olie die nog moet worden gewonnen en dat ze Chinezen vooral moest weren.

Veel effect had dat niet, vooral omdat Suriname China – de andere aartsvijand van Trump – veel harder nodig heeft dan Amerika. Want de Chinezen investeren hun geld vooral in armere landen en niet in een oorlogsmachine om andere regeringen de duimschroeven aan te draaien.

Dit standpunt deelt de Surinaamse regering gelukkig ook, al zal ze dat nooit hardop durven uitspreken om vooral niet de toorn van Trump over Suriname af te roepen. Daarom zweeg de president tegenover Paul Watzlavick.

Maar eigenlijk is het ook heel jammer. Het zou goed zijn als een land – hoe klein dan ook – tegen het machtige Amerika zou durven opstaan en zeggen dat het zich niet laat dicteren omwille van een autocratische leider. Nu moet de gemeenschap lijdzaam afwachten welke toekomst Suriname, de regio en de wereld tegemoet gaan en hopen dat de spanningen niet nog verder zullen oplopen.-.

Streamers:

‘Trump is eigenlijk alleen maar geïnteresseerd in de natuurlijke hulpbronnen van anderen, zoals de olie en zijn eigen ego natuurlijk.’

‘De gemeenschap moet lijdzaam afwachten welke toekomst Suriname, de regio en de wereld tegemoet gaan en hopen dat de spanningen niet nog verder zullen oplopen.’

/ CDS

Bij de kennismaking tussen president Jennifer Geerlings-Simons en Paul Wtzlavick, de tijdelijk zaakgelastigde van de VS (r), waren ook minister Melvin Bouva en chefstaf Sergio Akiemboto (l) aanwezig.-.