Bereikbaarheid Suriname

door

EEN VAN DE meest gehoorde klachten van toeristen en zakelijke bezoekers wanneer zij naar Suriname reizen, is de bereikbaarheid van het land. Wie niet via Amsterdam-Schiphol wilde komen, kon lange tijd Suriname maar heel moeilijk bereiken. In 2021 werden we allemaal vrolijk toen American Airlines naar Suriname zou gaan vliegen. Die heeft er na korte tijd echter de brui aan gegeven. Onvoldoende vraag en zeer waarschijnlijk de naweeën van de Covid-19-pandemie waren daarvan de oorzaak. Wie vanuit Suriname naar Amerika wil, kan behalve rechtstreeks naar Miami ook via tussenstops in Trinidad en Tobago of Guyana en Panama reizen.

SLM heeft de afgelopen dagen bekendgemaakt dat zij haar lijnvlucht naar Barbados staakt. Op die route bleek onvoldoende vraag te zijn en de bezetting was altijd laag, ondanks een aantrekkelijk tarief. De luchtvaartmaatschappij zit zelf ook in een diep dal, omdat in Suriname geregistreerde vliegtuigen geblacklist zijn om op Europa te vliegen vanwege vragen over de vliegveiligheid. Als klap op de vuurpijl heeft SLM ook nog te maken met zaken die buiten haar schuld om haar concurrentiepositie ondermijnen.

Zo zijn er onvoldoende luchtverkeersleiders beschikbaar, waardoor het bedrijf zijn vliegrooster moest aanpassen en er een brandstoftoeslag op de ticketprijzen kwam. Dat is een wereldwijde maatregel, omdat de olieprijzen stijgen door de oorlog in het Midden-Oosten.

De belangrijkste route die SLM uitvoert – weliswaar met ingehuurde vliegtuigen – is de mid-Atlantische route naar Amsterdam. SLM heeft daar een enorm prijsvoordeel ten opzichte van KLM, die de ticketprijzen de afgelopen tijd aanzienlijk heeft verhoogd. Maar door de slechte betrouwbaarheid van SLM kiezen veel reizigers toch voor KLM en betalen zij de hogere prijzen voor vliegtickets.

En terwijl er hotels bijkomen, er energieconferenties worden gehouden en we nog op schema liggen voor de olieboom vanaf 2028, lijken de bovengenoemde feiten geen enkele bezorgdheid te wekken. Iedereen die het heeft over olie en gas, roept ook steeds dat andere sectoren, zoals het toerisme, ontwikkeld moeten worden. Recent noemde de leiding van NV Luchthavenbeheer nog het streven om 1.000.000 passagiers per jaar af te handelen. Mooie wensen werden geuit bij de dertigste verjaardag van deze entiteit, die al meer dan tien jaar aangeeft dat er ‘slurven’ moeten en zullen komen.

Niet alleen de internationale luchthaven te Zanderij heeft problemen als officiële aankomstplek. Ook South-Drain heeft een bootverbinding die als onbetrouwbaar wordt bestempeld, en in Albina geldt hetzelfde: slechte faciliteiten en een vaak defecte veerboot die maar niet duurzaam opgelost wordt. Zowel met Guyana als Frans-Guyana bestaat de mogelijkheid om met kleinere boten de oversteek te maken, maar ook daar spelen veiligheidsvraagstukken.

Met een SLM die al heel lang een noodlijdend bestaan leidt en met een overheid die er maar niet in slaagt de grenzen optimaal in te richten en de vliegveiligheid te garanderen, zal het toerisme helaas onvoldoende groeien. Zelfs de high-end toerist die bereid is te betalen voor een natuurlijke omgeving zoals Suriname biedt, moet het land eerst zien te bereiken en binnen te komen.