Benoeming Steve Meye tot ambassadeur voor Israël zorgt voor debat in DNA

PARAMARIBO – De benoeming van bisschop Steve Meye tot niet-residerend ambassadeur van Suriname voor Israël heeft tijdens de begrotingsbehandeling in De Nationale Assemblee geleid tot enige discussie. Parlementariërs van de NDP, NPS en Pertjajah Luhur wilden van de regering weten hoe deze benoeming zich verhoudt tot Surinames steun aan Palestina en de toenemende internationale bezorgdheid over de humanitaire situatie in Gaza.

De discussie krijgt extra lading doordat Meye niet voor het eerst aan Israël wordt gekoppeld als diplomatiek vertegenwoordiger van Suriname. In 2018 werd hij onder het presidentschap van Desi Bouterse -nu wijlen- al benoemd tot niet-residerend ambassadeur voor Israël. Die benoeming kwam echter onder druk te staan nadat een vrouw uit België hem beschuldigde van seksueel misbruik. De vermeende feiten zouden zich hebben voorgedaan in een hotel in Amsterdam, waarna in Nederland onderzoek werd ingesteld naar de aantijgingen. Als gevolg van de ontstane controverse werd het aanbieden van zijn geloofsbrieven aan Israël op last van president Bouterse voorlopig aangehouden. Bouterse verklaarde destijds dat de regering eerst de ontwikkelingen rond de zaak wilde afwachten.

Volgens berichten uit die periode hield de regering-Meye uiteindelijk tegen om af te reizen naar Israël voor de formele afronding van zijn ambassadeurschap. Ook legde hij tijdelijk zijn kerkelijke functies neer terwijl de beschuldigingen werden onderzocht.

Vragen vanuit parlement

NDP-parlementariër Ann Sadi stelde dat de hernieuwde benoeming op een gevoelig moment komt, gezien de oorlog in Gaza en de internationale verdeeldheid over het optreden van Israël. “Waarom is ervoor gekozen deze benoeming juist nu door te zetten?” vroeg zij. Volgens Sadi leeft de kwestie breed binnen de Surinaamse samenleving en dient de regering hierover duidelijkheid te geven.

Ook NPS-fractieleider Jerrel Pawiroredjo plaatste vraagtekens bij de beslissing. Hij verwees naar mensenrechtenkwesties en stelde dat Suriname als multiculturele samenleving zorgvuldig moet omgaan met internationale dossiers waarin rechtvaardigheid en mensenrechten centraal staan.

PL-fractieleider Bronto Somohardjo herinnerde eraan dat Suriname Palestina in 2011 officieel heeft erkend als onafhankelijke staat. Hij wilde van de regering de garantie dat de benoeming van een ambassadeur voor Israël geen afzwakking betekent van dat standpunt. Diplomatieke relaties onderhouden, betekent volgens hem niet dat de indruk moet ontstaan dat Suriname zich afzijdig houdt wanneer burgerslachtoffers vallen of wanneer ernstige beschuldigingen van schendingen van het internationaal recht worden geuit.

Jones wijst op diplomatieke praktijk

NDP-parlementariër Ebu Jones nam een meer gematigde positie in. Hij wees erop dat verschillende Caricom-landen diplomatieke betrekkingen onderhouden met Israël, terwijl zij tegelijkertijd het recht van Palestina op een eigen staat blijven ondersteunen en VN-resoluties steunen die oproepen tot een staakt-het-vuren.

Volgens Jones hoeft de benoeming van een niet-residerend ambassadeur daarom niet in strijd te zijn met het Surinaamse buitenlandbeleid. Hij meent dat juist vanuit een diplomatieke relatie standpunten over mensenrechten en internationale rechtsorde kenbaar gemaakt kunen worden.

Bouva: geen wijziging van beleid

Minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking benadrukte dat de benoeming van Meye geen beleidswijziging inhoudt. Volgens de minister onderhoudt Suriname al jarenlang diplomatieke betrekkingen met Israël en bestaan er samenwerkingsprojecten op onder meer het gebied van landbouw, onderwijs en gezondheidszorg. Aan de diplomatieke relatie met Israël is niks veranderd, verklaarde hij.

Tegelijkertijd onderstreepte hij dat Surinames erkenning van Palestina nog recht overeind staat. Bouva wees er verder op dat het gaat om een niet-residerend ambassadeurschap, een constructie die volgens hem steeds vaker wordt gebruikt om internationale relaties te onderhouden zonder de hoge kosten van een permanente diplomatieke vertegenwoordiging.