BELANGEN ILLEGALE GOUDWINNING BOVEN ECOLOGIE EN GOEDE WERKBARE DEMARCATIE

door

Zijne Excellentie Nicolas de Lacoste, ambassadeur van de Republiek Frankrijk hier ter stede, heeft op donderdag 9 juli tijdens een gehouden persconferentie zijn verbazing en teleurstelling uitgesproken over het uitblijven van de ratificatie van het gesloten grensakkoord tussen Suriname en Frankrijk. De ratificatie betreft het op een juiste wijze demarqueren van de grens tussen Frans-Guyana, een departement van Frankrijk, en de Republiek Suriname. Volgens de hoogste Franse diplomaat in ons land, belemmert de vertraging van de ratificatie niet alleen de formele erkenning van de grens, maar ook de nauwe samenwerking tussen beide landen op het gebied van veiligheid milieu en de bestrijding van de illegale goudwinning in het gebied van de Marowijne- en Lawarivier. Dit grensakkoord werd op 15 maart 2021 in Parijs ondertekend door president Emanuel Macron en ons toenmalige staatshoofd Chandrikapersad Santokhi. De onderhandelingen om te komen tot dit verdrag, waren reeds in 2018 begonnen. Dit akkoord werd in 2022 daar het Franse parlement in Parijs geratificeerd. Inmiddels trad in 2025 na in Suriname gehouden algemene verkiezingen, een nieuw kabinet aan onder leiding van mevrouw Jennifer Simons aan. De Nationale Assemblée heeft dit grensakkoord reeds een keer in behandeling genomen, maar het is al geruime tijd wachten op de tweede sessie van ons parlement. Het vreemde is dat deze zaak maar niet op de agenda kan worden geplaatst, en tot grote verbazing en teleurstelling heeft geleid bij de Franse regering. En de voormelde ambassadeur heeft zijn teleurstelling daarover, niet onder stoelen of banken gestoken. Het vaststellen van de juiste demarcaties in het oostelijk grensgebied tussen Frans-Guyana en Suriname betreft geen recente kwestie c.q. probleem, maar sleept zich al decennia voort. Reeds kort na de staatkundige onafhankelijkheid en wel in 1976 vonden er gesprekken in Den Haag plaats tussen grenscommissies uit ons land en Frankrijk. Ook toen kwamen beide partijen dicht bij een akkoord. De militaire staatsgreep van 1980, gooide voor langere tijd roet in het eten. Dat de Surinaamse regering van Santokhi uiteindelijk tot een akkoord heeft weten te komen, valt toe te juichen, al zullen er nog steeds mensen van mening zijn, dat Suriname er niet voldoende uit heeft weten te slepen. De Fransen vinden de demarcatie van groot belang, vanwege het tegengegaan van de zware milieuverontreiniging, veroorzaakt door de illegale goudwinning en ook om de toenemende criminaliteit op een adequate wijze, te kunnen bestrijden. Het is bekend dat illegalen vanuit Suriname zeer frequent de Lawa- en Marowijnerivier oversteken om op Frans grondgebied illegaal goud te gaan winnen en daarbij vreselijke milieuverontreiniging teweegbrengen. Wat de Fransen nog het meest hindert, is dat Surinamers buitenlanders hand- en spandiensten verlenen, om vanuit ons gebied de oversteek te doen en op de Franse oever hun desastreuze werkzaamheden te verrichten. Wat ook de buren steekt, is dat skalians op de beide rivieren werkzaam zijn een vreselijke ecologische schade aanrichten. Het dumpen van kwik en andere zeer giftige stoffen, hebben al een vreselijke verontreiniging veroorzaakt en het is daardoor zelfs zeer onverstandig in deze goudwinningsgebieden vis te vangen en consumeren. De Fransen hebben reeds bewezen door uitgebreid laboratoriumonderzoek, dat bij Wayana inheemsen er al tal van geboorteafwijkingen zijn geconstateerd en dat juist daarom, er ordening van de goudsector dient te geschieden. Naar verluidt zijn na het aantreden van de regering Simons, de illegale goudactiviteiten in het gebied aanmerkelijk toegenomen en juist daarom dringen de Fransen aan op ratificatie van het meergenoemde verdrag. Minister Bouva van Buitenlandse Zaken heeft getracht de regering in dezen te verschonen door te stellen, dat de regering haar werk in deze kwestie heeft gedaan en dat het thans wachten is op DNA. De heer Bouva moet ons geen mietje noemen door te stellen, dat DNA thans moet beslissen. Glashard kan gesteld worden dat de belangen van de goudbaronnen uit met name zijn politieke partij, in het Lawa- en Marowijnegebied, de zaak op hun geëigende en zeer invloedrijke manier binnen ons algehele politieke gebeuren weten te manipuleren en dat hierdoor de ratificatie tot nader order niet op de agenda van DNA, zal worden geplaatst. Er wordt thans een heel gemeen en niet ondoorzichtig toneelspel tussen regering en coalitiegenoten in DNA gespeeld, om de goudbaronnen en contribuanten van de partijkas niet tegen de haren in te strijken. Wat men wél aan het doen is, is een atoommacht als Frankrijk en onze directe buur te tonen, dat wij hoogst onbetrouwbaar zijn en dat maffioso figuren en notoire witwassers uit de onderwereld, het hier achter de schermen voor het zeggen hebben en dat men zelfs bereid is de bilaterale relatie met een niet kleine, maar wel machtige buur, op het spel te zetten. De Marowijne- en Lawarivier zijn geen Corantijn, waar sprake is van een nationale waterweg. De beide voormelde rivieren zijn verdragsmatig ook deels van Frankijk en geven dat land daarom ook zeggenschap. Het is jammer dat onze dorpspolitici de Franse geschiedenis nooit goed hebben kunnen of willen begrijpen, oftewel eigen willen maken. Als men dat in meerderheid had gedaan, zou men kunnen zien, waar grote en machtige landen toe in staat zijn en uit welk vaatje kan worden getapt, wanneer zogeheten gesprekspartners, hoogst onbetrouwbaar blijken te zijn.
Als men niet in staat blijkt orde en gezag te handhaven in het binnenland en aan de grenzen, geeft dat aan, dat we niet langer in staat zijn de nationale soevereiniteit en territoriale integriteit op een fatsoenlijke wijze te beschermen en bewaken. Als het assembleelid Atompai van de NPS-fractie in DNA verklaart, dat de politie niet kan optreden in het achterland wegens de aanweigheid van zwaar bewapende bendes die goudconcessies bewaken en veelal uit goed gewapende buitenlanders bestaan, dan is het einde echt zoek. Gevoeglijk kan dan worden gesteld dat warlords in het achterland, de baas zijn en dat de regering Simons eigenlijk niet in staat is, ons in dit land op een gewenste wijze te beschermen. De hoofdtaak van het Nationaal Leger is volgens de grondwet, het beschermen en bewaken van de Nationale Soevereiniteit en de Territoriale Integriteit van de Republiek Suriname. Het voormelde lid Atompai haalde ook aan, de afgenomen slagkracht van het Nationaal Leger. Atompai geeft gelukkig aan, dat we veel meer aandacht aan deze gewapende macht moeten gaan besteden, want de militairen hun taak is ons zeker te beschermen tegen gewapende buitenlandse agressie en daar is al geruime tijd sprake van in de achterliggende goudvelden.
The post BELANGEN ILLEGALE GOUDWINNING BOVEN ECOLOGIE EN GOEDE WERKBARE DEMARCATIE ..