Ballonnen dragen hun namen: Tamansarie herdenkt vijf kinderen

door

door Gilliamo Orban

TAMANSARIE — Kleurrijke ballonnen stegen zondagavond precies om vijf over zes langzaam op boven Tamansarie in Commewijne, terwijl de zon achter de huizen wegzakte. Zo’n twintig kinderen keken zwijgend omhoog, sommigen met een droevig gezicht, anderen wuivend in stilte. Het gezamenlijke oplaten van de ballonnen vormde het emotionele hoogtepunt van een herdenking voor vijf kinderen, met bijzondere aandacht voor Jayvian Schattevoo (7).

De kinderen kwamen om tijdens een tragische gebeurtenis in de nacht van 27 op 28 december, waarbij in totaal negen mensen het leven lieten.

Samen in verbondenheidDe herdenking werd georganiseerd door Gemeente Handelingen Tamansarie in samenwerking met Stichting Wijd Mijn Lammeren. Familieleden, buurtbewoners en gemeenteleden kwamen samen om in verbondenheid stil te staan bij de levens die de gemeenschap diep hebben geraakt.

“Wij werken al sinds 1997 met kwetsbare kinderen en zijn nauw verbonden met deze kinderclub. Juist in zo’n periode voelen wij het als onze verantwoordelijkheid om aanwezig te zijn, om kinderen te helpen hun verdriet te begrijpen en om hen te laten weten dat hun tranen er mogen zijn. Als samenleving moeten we weer leren om naar elkaar om te zien. Dat kan helpen om leed te verzachten en schade in de toekomst te voorkomen,” zei Gloria Lie Kwie Sjoe, oprichter en directeur van Stichting Wijd Mijn Lammeren, tegen de Ware Tijd.

Ruimte voor verdrietKinderen kregen tijdens de bijeenkomst de gelegenheid om te tekenen en hun gevoelens te uiten. Er was begeleiding aanwezig van onderwijs- en ontwikkelingspsycholoog Vanessa Burgos-Lieveld, waardoor ook de jongste aanwezigen zich veilig en gehoord konden voelen. Zij benadrukte dat begeleiding in deze fase essentieel is vanwege de kwetsbaarheid van kinderen en de ingrijpende aard van de gebeurtenis. “Deze is traumatisch, ook voor volwassenen, maar kinderen kunnen hun gevoelens vaak nog niet onder woorden brengen. Juist daarom is het belangrijk dat zij begeleiding krijgen, zodat hun verdriet wordt gezien en zij op een veilige manier leren omgaan met wat zij hebben meegemaakt.”

‘Hij hoorde bij ons’Jayvian werd tijdens de bijeenkomst herdacht als een geliefd en betrokken lid van de kinderclub van de gemeente. Kinderleidster Janice Koanting gaf aan dat de herdenking werd georganiseerd omdat Jayvian zeer trouw was aan de kinderclub. “Jayvian was er elke vrijdag; hij hoorde bij ons. Met deze herdenking wilden we hem niet zomaar laten gaan, maar hem samen met de kinderen op een waardige manier herdenken en loslaten, zodat ook hun vragen en verdriet ruimte krijgen.”

TroostReinier van Leuvenum, de vader van Jayvian, sprak zijn dankbaarheid uit voor het initiatief van de kinderclub en de steun vanuit de gemeenschap. Het geeft hem troost te weten dat zijn zoon omringd was door mensen die oprecht van hem hielden en het beste met hem voorhadden.

“Het voelt heel goed dat Jayvian mensen om zich heen had die het met hem meenden en hem liefhadden. Hij was een lieve, gehoorzame jongen, een beetje verwend door zijn oma en opa, maar altijd behulpzaam. Wat ik de kinderen wil meegeven, is dat zij God moeten blijven aanbidden.”