AZP 60 jaar

door

DE REGERING ZAL minimaal SRD 60 miljoen investeren in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP). Dat heeft minister André Misiekaba van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid tijdens de viering van het zestigjarige bestaan van de instelling bekendgemaakt. Het geld zal worden besteed aan voorzieningen om de dienstverlening te verbeteren, onder meer door het aantrekken van extra gespecialiseerde verpleegkundigen en voor logistieke zaken.

In de loop der jaren hebben opeenvolgende regeringen ook wel geïnvesteerd in het AZP, maar er is eigenlijk nooit echt sprake geweest van structureel en duurzaam beleid. Het was voornamelijk pappen en nat houden. Door ‘nu’ zestig miljoen Surinaamse dollar te investeren, zullen de problemen, die zich jaren hebben opgestapeld, niet van het ene op het andere moment worden opgelost. Er is daarvoor veel meer geld nodig.

Er is de afgelopen jaren door regeringen van alles beloofd, maar bijna evenzovele jaren ligt het AZP aan de beademing

Het ziekenhuis heeft door schenkingen van particulieren de afgelopen jaren wel enige modernisering kunnen doorvoeren, maar het AZP is bij lange na niet op het niveau van academische instelling. Terecht zegt directeur Claudia Marica-Redan dat de instelling nu verkeert in “een soort overlevingsmodus”. Het uiteindelijke doel is te komen tot een universitair medisch centrum, maar eerlijk is eerlijk: er zal nog heel veel water door de Surinamerivier moeten stromen voordat dat zover is.

Een groot probleem van het AZP is het wegtrekken van ervaren zorgpersoneel. Bijzondere waardering gaat dan ook uit naar zij die achterblijven en naar de leiding en medische staf die zich blijven inzetten om patiënten zo goed mogelijk de zorg te bieden die ze nodig hebben.

Minister Misiekaba heeft bij de viering van het zestigjarige bestaan beloofd dat de regering ‘haar uiterste best’ zal doen om de zorgsector te ondersteunen. Op zo’n bijzondere dag passen traditiegetrouw mooie woorden, maar de terechte vraag is hoe worden die mooie woorden omgezet in daadwerkelijke verbetering?

Er is de afgelopen jaren door regeringen van alles beloofd, maar bijna evenzovele jaren ligt het AZP aan de beademing. Een ziekenhuis zestig jaar in standhouden vereist een niet te onderbreken voortgang, waar van iedereen op de werkvloer – van de huishoudmedewerkster tot de directie – veel wordt gevraagd.

Dat er fouten zijn gemaakt, waarbij zelfs mensenlevens verloren zijn gegaan, staat buiten kijf en er moet alles aan worden gedaan dat dit niet blijft gebeuren. Dat kan door te beschikken over het juiste personeel, de juiste apparatuur en andere medische benodigdheden. De rol van de regering om dit te bereiken mag niet worden onderschat.

Tijdens een symposium dat is georganiseerd ter gelegenheid van het jubileum van het AZP is gezegd dat dit hoogtepunt – het zestigjarige bestaan – een moment is van niet alleen trots zijn, maar ook van reflectie: naar binnen kijken en ernaar handelen. En wanneer met vereende krachten, tegen een redelijke beloning, hieraan wordt gewerkt, zal de hoop van minister Misiekaba – dat de komende jaren minder moeizaam zullen verlopen – niet ijdel blijken.