Amerikaanse oliebedrijven niet enthousiast over Trumps Venezuela-plan

President Donald Trump biedt Amerikaanse energiebedrijven de kans om de verwaarloosde Venezolaanse olie-industrie nieuw leven in te blazen. Het is een aanbod dat op papier aantrekkelijk lijkt, maar in de praktijk gepaard gaat met grote financiële en politieke risico’s.
Na de afzetting van Nicolás Maduro door het Amerikaanse leger afgelopen weekend, wil de regering-Trump later deze week in gesprek met topbestuurders uit de olie-industrie over het opvoeren van de olieproductie in Venezuela. Dat meldde persbureau Reuters. Met bewezen reserves van meer dan 300 miljard vaten beschikt Venezuela over de grootste oliereserves ter wereld, goed voor ongeveer een vijfde van de mondiale voorraad. Voor bedrijven als ExxonMobil, Chevron en ConocoPhillips, lijkt dat op het eerste gezicht aantrekkelijk.
De potentiële groei is aanzienlijk. Venezuela produceerde in de jaren zeventig meer dan 3,5 miljoen vaten olie per dag, goed voor circa 8 procent van de wereldwijde productie. Door jaren van wanbeheer en Amerikaanse sancties is dat niveau inmiddels gedaald tot minder dan één miljoen vaten per dag, minder dan 1 procent van het huidige wereldwijde aanbod.
Toch is het plan van Trumps allesbehalve een vanzelfsprekend succes. Het grootste deel van de Venezolaanse olie bevindt zich in de Orinoco-gordel en bestaat uit zware en extra zware olie.
Deze olie is duur en technisch complex om te winnen, omdat die moet worden verdund en opgewaardeerd, voordat transport en raffinage mogelijk zijn. Dat drijft de productiekosten op en vergroot bovendien de CO₂-voetafdruk, wat extra financiële druk kan opleveren nu steeds meer landen emissies belasten.
Volgens consultancy Wood Mackenzie liggen de break-evenkosten voor belangrijke Orinoco-olie boven de 80 dollar per vat. Dat is aanzienlijk hoger dan vergelijkbare zware olie in Canada, waar de kosten rond de 55 dollar per vat liggen. Ter vergelijking: ExxonMobil streeft ernaar om tegen 2030, wereldwijd olie te produceren met een break-evenprijs van circa 30 dollar per vat, mede dankzij goedkope velden in Guyana en het Permian Basin in de Verenigde Staten. Chevron en ConocoPhillips hanteren vergelijkbare strategieën, terwijl de olieprijs momenteel rond de 60 dollar schommelt.
Naast de hoge kosten, spelen ook politieke risico’s een grote rol. Analisten wijzen erop dat Venezuela zich in een uiterst onzekere overgangsfase bevindt. Zolang er geen stabiele, investeringsvriendelijke regering in Caracas zit die het vertrouwen van internationale banken en investeerders weet te winnen, zullen grote oliebedrijven terughoudend blijven. Contractzekerheid en consistente regelgeving zijn cruciaal voor investeringen van miljarden dollars.
Daar komt bij dat Amerikaanse olieconcerns zich de afgelopen decennia juist nadrukkelijk hebben gedistantieerd van het Amerikaanse buitenlandse beleid, om investeerders ervan te overtuigen dat zij onafhankelijk opereren en uitsluitend aandeelhouderswaarde nastreven. Openlijke samenwerking met politieke plannen van het Witte Huis ligt daarom gevoelig. Trump verklaarde onlangs dat hij vóór en na de arrestatie van Maduro met alle grote energiebedrijven had gesproken, maar die bewering werd door bedrijfstoppen weersproken. Hoewel het waarschijnlijk is dat Amerikaanse oliebedrijven zich publiekelijk bereid tonen om de mogelijkheden in Venezuela te verkennen, blijft de kernvraag of zij daadwerkelijk bereid zijn miljarden te investeren in een land dat al jarenlang symbool staat voor corruptie, economische mismanagement en politieke instabiliteit. Voorlopig lijkt Trumps aanbod daarmee eerder een geopolitieke gok dan een overtuigende zakelijke kans.
The post Amerikaanse oliebedrijven niet enthousiast over Trumps Venezuela-plan ..

...