ALS ER NIETS VERANDERT

door

De twee grootste coalitiepartijen hebben een campagne van verandering gevoerd. Zowel NDP-lijsttrekker Simons, met meer dan dertig jaar in publieke functies, als NPS-lijsttrekker Rusland, met meer dan twintig jaar in publieke functies achter de rug, beiden ruimschoots pensioengerechtigd, herhaalden slogans over verandering. Het zou allemaal heel anders gedaan worden dan daarvoor. De helft van de kiezers geloofde daar geen snars van en bleef thuis. Ja, het moest anders, maar verandering zou niet komen van oudgedienden of van nieuwe namen boordevol oude gezichten. Van de andere helft geloofde iets meer dan de helft, een kwart van het kiezersvolk, voldoende in de belofte van verandering om een gokje te wagen. Een jaar later is de toon veranderd van ‘volledig anders’ naar ‘langzaamaan anders’. Het koor is van zangers veranderd, maar niet van refrein: ‘vorige regering’, ‘we wisten niet wat we kwamen aantreffen’, ‘beperkte middelen’, ‘meer zetels nodig”, ‘moeilijke coalitie’, ‘wantrouwende pers’, ‘fake news’, ‘pakket aan maatregelen’ en ‘team van deskundigen’, klinken nu niet meer in een Lelydorp-accent, maar in een monotoon luister-naar-de-dokter-stem. Wie had gehoopt op verandering, mag zich aansluiten bij de 49 procent aan thuisblijvers of over vier jaar, weer een dobbelsteen werpen.
De meest profetische voorspelling komt vanuit de meest betrouwbare hoek: wanneer een minister met zowel ‘Financiën’ als ‘Planning’ in de portefeuille, luidop zegt dat onze economie en samenleving niet klaar zijn voor olie, dan weten we dat de koortsdroom van Pengel in 1968, die ook Bouterse in 2019 en Santokhi in 2024 liet fantaseren, niet de redding zal zijn die men denkt en niet de verandering zal brengen die niet uit meer grondstoffen kan voortkomen. Misschien is het voor ons als volk, voor u als lezer van een krant die leiders heeft zien komen, leiders heeft zien gaan en leiders mondjesmaat wakker probeert te houden aan het stuur, tijd om hard te gaan nadenken, hoe wij verder moeten met deze natie, deze economie en deze samenleving als er niets verandert..
Het is moeilijk om verbeteringen aan te reiken die helemaal geen veranderingen zijn, omdat de hyperrealist zal zeggen: ‘’maar wat je daar noemt, is een verandering’’, en meteen zal vragen of wij denken dat “deze mensen”, doelend op de vastgeroeste, twintig jaar plus dienende mirafroiti’s in de hoofdbesturen, de adviesraden en de donorbasis van politieke partijen, zelfs die ene aanpassing zouden toestaan. Maar wat wij bedoelen, is dat er geen grondwet of andere wetten op de schop hoeven, geen nieuwe partijen hoeven te worden opgericht, geen statutenwijzigingen nodig zijn en geen consolidaties of privatiseringen van staatsbedrijven vereist zijn om wat kleine aanpassingen te doen die zelfs het krakende, rottende huis van de overheid nog een paar jaar wat frisser, luchtiger en productiever kunnen houden.
Oppositie consensus
Als er niets verandert, is het van belang dat ieder kwartaal minstens één vergadering van De Nationale Assemblee in comité-generaal plaatsheeft, waarin de regering en de oppositie elk één onderdeel van de wetgeving, de begroting en het benoemingenbeleid kunnen agenderen en overeenkomen dit gezamenlijk aan te nemen, met publiek debat en afspraken over quorum en stemming.
Dit geeft een voedingsbodem voor nationale eenheid en voor draagvlak voor minstens één serie aan regelgeving, één beleidsgebied en één technocraat of deskundige die met breed en relatief apolitiek draagvlak bijdraagt aan de agenda. Als wij het voorbeeld zouden kunnen noemen van e-bikes, acute kinderzorg en een AML-functionaris voor kwartaal 2 van het bestuursjaar 2026, dan konden we levens redden en een blacklisting voorkomen.
Het beperkte aantal zilveren kogels voorkomt dat een oppositie overal een monster ziet, of dat een coalitie alles doordrukt. En al is het met babystapjes, we gaan richting een nationaal beleid.
Grondstop
Als de consensus bereikt wordt dat de politiek zich sedert 1948 te veel verrijkt heeft aan domeingrond, hoeft er geen letter aan regelgeving veranderd te worden, indien bij verlenging van erfpacht en grondhuur op een paar punten wordt getoetst. Is de grond op naam van een oud-minister of oud-parlementslid of hebben zij zitting in het bestuur van de rechtspersoon?
Dit vereist geen diepgaand onderzoek, maar twee documentjes uit twee registers. Is de grond meer dan twee hectaren? Dit wil zeggen dat zelfs bij de meest ruime conversiegrens die besproken is, dit objectief als ‘groot’ beschouwd kan worden. Is de grond niet gebruikt conform de bestemming waarvoor het is uitgegeven? Dit vereist één drone-opname. Dan komt dit stuk domeingrond niet voor verlenging in aanmerking.
De Dienst der Domeinen kan onbetwiste aanvragen voor woningbouw en tuinbouw tot vierhonderd vierkante meter, op basis van de oudste aanvraag, behandelen en beginnen met het zetten van een stap in de richting van het oplossen van het startersprobleem in dat district.
Nogmaals, door beleidsinzicht, apolitieke discipline en zonder een letter aan wetgeving te veranderen.
Zo zijn er tal van mogelijkheden als onze politieke top het vergif van partijpolitiek en zelfverrijking voor een momentje opzij weet te zetten en niet grijpt naar het onmogelijke, maar de kunst van het mogelijke voor ogen houdt. Zodat er iets verandert, ook als er niets verandert.
The post ALS ER NIETS VERANDERT ..