ALBINA NAUWELIJKS NOG RELEVANT EN VERWAARLOOSD

door

Al vele maanden wordt er aan het onderhoud van het bij de luchtvaartdienst officieel geregistreerde vliegveld van Albina, niets meer gedaan. Het gras en onkruid staan nu op heuphoogte en er kan met een vliegtuig momenteel absoluut niet geland worden. Zal wel weer te maken hebben met het niet beschikbaar hebben van voldoende middelen. Om dit allemaal weer begaanbaar te maken, zal toch zwaarder materieel ingezet moeten worden. Misschien zijn er plaatselijk ondernemers die deze klus tegen een redelijke betaling kunnen klaren. Niets doen maakt de zaak alleen maar erger, en uiteindelijk zal de overheid een hele dure rekening moeten voldoen.
Wie Albina voor juli 1986 gekend heeft, kan gelijk tot in details vertellen, wat het verschil is met het dorp van toen in de vorige eeuw en wat ervan gemaakt is na het begin van de jaren negentig. De periode die na de beëindiging van de vijandelijkheden volgde, zou een waarachtige wederopbouw moeten inluiden met de verwachting dat de vrede, gemeenschapszin en rust in de grensplaats terug zou keren. Veel van deze verwachtingen zijn een illusie gebleken. Er kwam relatieve rust, maar Albina veranderde mede door uitblijvende echte daadkrachtige investeringen en werkloosheid, in een dorp van vrijbuiters, de zogeheten hosselaars, smokkelaars en een thuis voor criminelen en drugssmokkelaars. Pogingen van opeenvolgende regeringen om snel een gedegen ruimtelijke ordening te realiseren, werden volslagen mislukkingen. Er ontstond een kris kras woningbouw en dan vooral aan de Waterkant, waar corruptelingen erin slaagden overall stalletjes op te zetten en winkels te bouwen.
Daar werd niet door de bouwpolitie, zoals dat in de hoofdstad wel geschiedt, ingegrepen. Opeenvolgende burgervaders, geplaatst in de grensplaats, keken uit politieke overwegingen, de andere kant op. En Paramaribo liet overduidelijk de zaak maar op zijn beloop. Op veel momenten werden Oost-Suriname en ook Albina en Moengo als moeilijke gebieden gezien en was er nauwelijks sprake van gezagsuitoefening. Men was al tevreden als de zaak in Beneden Marowijne maar rustig bleef. Veel middelen werden er dan ook niet voor vrijgemaakt. Tijdens de regering Venetiaan II werd de Oost-westverbinding wel hersteld, hetgeen als een pluspunt mag worden aangemerkt. Het Marwina Ziekenhuis werd gebouwd, maar is tot op heden niet goed van de grond gekomen.
Zieke of ernstig gewonde personen uit de grensplaats belendende dorpen, steken nog steeds de Marowijnerivier over voor medische hulp op de Franse oever. Wie thans Albina bezoekt, doet dat voor meer dan 80 procent voor zakelijke doeleinden of voor de doorreis naar Frans-Guyana. Albina Is al decennialang niet meer een toeristische attractie. En dat allemaal door het ontbreken van voldoende logeercapaciteit, de ongeordendheid in Albina, de zeer slecht onderhouden infrastructuur en de nog enigszins begaanbare smerige stranden. Waar men vroeger nog kon gaan zwemmen in het zogeheten Marimbo Park, krijgt de bezoeker te maken met hoog wied en overwoekering.
De bermen in en rond Albina staan al geruime tijd onder hoog wied. Vanuit het districtsbestuur wordt er duidelijk weinig of helemaal niets gedaan. Keerpunt neemt aan, dat de middelen niet ter beschikking zijn en ook niet op korte termijn zullen worden vrijgemaakt. Maar zodra er wordt gewied, komt de smurrie die direct betrekking heeft op onze landelijk bekende smijtcultuur, naar boven. Overal langs de berm en goten treft men lege petflessen, cups, eetbakjes en ander vuil aan, dat langs de weg is gesmeten. Enige tijd geleden werden de bermen langs de Luitenant Weyneweg vanuit Albina richting Moengo, van hoog wied ontdaan. Ook toen kon worden gezien dat er rijkelijk met rommel langs de weg is en wordt gesmeten. Ons volk heeft duidelijk voor wat betreft opvoeding, netheid en fatsoen, grote tekortkomingen. Er moet duidelijk hard gewerkt worden aan de verbetering van deze verwerpelijke mentaliteit, die ons land alleen maar een slechtere naam geeft en zeker niet bevorderlijk is voor het beoogde toerisme.
De bermen worden nog nauwelijks of helemaal niet meer gewied en overal liggen er lege blikjes, petflessen, eetbakjes en wat dies meer zij, in. Enige tijd geleden werden de bermen langs de Luitenant Weyneweg die richting Moengo leidt, gemaaid. Het was gewoon stuitend te zien wat daar allemaal blank kwam te liggen. Op het hele traject naar Moengo lag er weggesmeten rommel. Dat hadden de oosterlingen en bezoekers van het gebied maar eventjes in de afgelopen jaren voor elkaar gekregen. Eerlijkheidshalve moet wel gelijk gesteld worden dat deze smijtmentaliteit in alle delen van dit land heerst. Maar daar blijft het niet bij. Albina maakt gewoon een smerige indruk, waar er allang geen orde schijnt te heersen. In Albina geldt dat je alles kan doen om te kunnen overleven, al houdt dat in dat alles wat maar mogelijk en verhandelbaar is, naar de Franse oever wordt gesmokkeld.
Hoe vaak hoor je personen en dan wel vooral politici, brabbelen over de bevordering van toerisme. Maar als je het toerisme wenst te doen floreren, dan moet je het wel aantrekkelijk maken voor bezoekers van mooie plekjes die we voorheen wel hebben gehad, maar waar de laatste jaren door verwaarlozing, onverschilligheid en moedwillige vervuiling, ernstig de klad in gekomen is. Neem nou de Passieweg in Albina, waar ter hoogte van het bekende Marimbo Park en pal tegenover het inheemse Marijkedorp, een autokerkhof is ontstaan, en het districtsbestuur al zeker tien jaar, niks tegen doet. Dit is een ware schande en werkt zeker niet bevorderend voor het toerisme in de oostelijke grensplaats. Overigens is het zogeheten Marimbo Park, ook totaal verwaarloosd en smerig. Hoog wied en overwoekering kan daar worden waargenomen en niemand doet ook maar iets, om verbetering te bewerkstelligen.
En dat geldt voor gevangen vis andere voedingswaren, gascilinders, bouwmaterialen, kortom alles wat de Frans-Guyanezen in euro’s bereid zijn af te rekenen. Een Albinees klaagde tegenover een redactielid, dat de Franse politie en douane vreselijk streng zijn geworden en de smokkelwaar in beslag nemen en de smokkelaars voor zeker 24 uur vasthouden, om ze vervolgens over te dragen aan onze autoriteiten.
In bepaalde gevallen zijn Surinaamse smokkelaars daarna ook voor enige tijd in de cel beland. Het is dan ook niet vreemd dat de Albinezen die niet over werk kunnen beschikken, niet zelden in de criminaliteit belanden. Overmatig alcohol- en druggebruik nemen ook in Albina en omgeving, ernstige vormen aan. Wat velen is opgevallen, is dat de politie nauwelijks of helemaal niet zichtbaar is in de grensplaats. We twijfelen er niet aan dat ze aanwezig is, maar patrouilleren doet ze maar weinig of zeer onopvallend. Een veel gehoorde klacht vanwege de bewoners in de grensplaats en daarbuiten, is de slechte hulp van de publieke diensten, waarbij burgers slecht worden geholpen, zeker wanneer het burgerzaken betreft. Ambtenaren die reeds om elf uur het werk verlaten, en daardoor burgers die grote afstanden hebben moeten afleggen, moedwillig duperen. Voorts is het zo dat de bestuursdienst te Albina niets doet aan het onderhoud van secundaire en tertiaire wegen.
Deze zandweg die westelijk en parallel loopt aan de Passieweg te Albina, en wel in het verlengde van het vliegveld, verkeert in een vreselijk slechte staat. De weg vormt het verlengde van een geasfalteerd gedeelte dat ten westen van het vliegveld loopt. Naar wij vernemen, wonen langs deze slechte weg, die als tertiair kan worden gezien, heel wat mensen van inheemse komaf. De bewoners hebben herhaaldelijk gevraagd om aanpak c.q. verbetering van deze weg, maar bij het districtsbestuur is daar nauwelijks of niet op gereageerd. Het wordt de hoogste tijd dat de overheid Albina en omgeving niet langer een stiefmoederlijke behandeling toebedeelt. Hopelijk zal er een positieve verandering optreden over niet al te lange termijn. Gebeurt er niets, dan blijven Albina en omgeving, een niet aantrekkelijk deel van Suriname.
Die zitten vol diepe gaten en er wordt ondanks gedeponeerde klachten op het kantoor van de districtscommissaris, niets aan gedaan. Zal wel weer te maken hebben met een gebrek aan voldoende en beschikbare middelen.  Ook het vliegveld van Albina is al in geen maanden gemaaid, en dus niet langer veilig om er te kunnen landen en opstijgen. Ook dit is een punt waaruit kan worden opgemaakt, dat de overheid totaal geen belangstelling toont voor het welzijn van haar landgenoten, woonachtig in het uiterste oosten van dit land. Albina kan en mag momenteel, gezien de toestand waarin de plaats verkeert, zeker niet gezien of neergezet worden als een toeristische  bestemming. Daarvoor is de verwaarlozing, vervuiling en wanorde veel te groot. Albina is wel de plaats waar detailhandelaren hun slag op een vreselijke wijze weten te slaan. Niet voor het verhandelen van goederen aan dorpsvbewoners of mensen uit omliggende dorpen, omdat die net als alle overige Surinamers, te maken hebben met een alsmaar verslechterende koopkracht.
Veel detailhandelaren, veelal van Chinese komaf, zitten daar als luizen op een zeer hoofd voor de zoete winst in euro’s, die door derden en openlijke smokkel naar de Franse oever wordt vervoerd en binnengehaald. Albina is altijd een plaats geweest waar smokkel niet onbekend was, maar de schaal waarop dat destijds geschiedde, valt niet te vergelijken met wat zich thans voltrekt. De drugssmokkel, mensensmokkel en –handel, zijn daar al enige tijd innig deel van geworden. En dat gebeurt nartuurlijk allemaal met korjalen en andere vaartuigen. Met de  Fransen hebben we een veerverbinding die nu reeds langer dan  twee weken stilligt, een zeer aanzienlijke blamage, die Suriname zonder enige terughoudendheid kan worden aangerekend. De Fransen varen al sinds het beëindigen van de zogenaamde Binnenlandse Oorlog met de veerboot La Gabrielle tussen Saint-Laurent-du-Maroni en Albina. Dit schip moet al jaren geleden uit de vaart genomen worden. Daarvoor hebben de  Fransen in overleg met onze autoriteiten, een veel grotere veerboot naar Saint-Laurent-du-Maroni  gehaald. Dit schip kan maar niet ingezet worden, omdat de aanmeerfaciliteit aan onze zijde, totaal niet deugt.
Het betreft een roll-on roll-off boot die niet aan onze aanmeersteiger kan komen bij laag getij. Hoe men een dergelijke stommiteit heeft kunnen construeren, weet Joost. Nu is de veerverbinding met ons oostelijk gelegen buurland volkomen uitgevallen, omdat de La Gabrielle defect is. De Fransen hebben totaal geen schuld in deze kwestie. Zij hebben hun aanmeersteiger wel helemaal in orde en kunnen bij elk getij uitvaren. De lumineuze civieltechnici die aan onze zijde een onbruikbare aanmeerfaciliteit hebben vervaardigd, moeten zich diep schamen. Om dit allemaal te corrigeren, zal ons weer handen vol geld kosten. De zeer slechte en nu zelfs uitgevallen veerverbinding met Frans-Guyana, geeft Suriname geen goede naam en werkt zeker niet aan het verbeteren van onze grensplaats Albina, wiens imago maar niet tot verhoging geraakt.
The post ALBINA NAUWELIJKS NOG RELEVANT EN VERWAARLOOSD ..