Afzet productie binnenland

door

DE MINISTERIES VAN Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) en Regionale Ontwikkeling (RO) gaan met boeren in het binnenland samenwerken voor uitbreiding van de productie en regelmatige verkoop van landbouwprojecten. Dit streven is niet nieuw, maar tot een gewenste integrale strategie is het tot nu toe niet gekomen.

LVV-minister Mike Noersalim heeft zaterdag de draad opgepakt tijdens de aftrap van het hooglandrijstproject in Pokigron, waarmee de basis is gelegd voor wat in de toekomst moet uitgroeien tot grootschalige rijstproductie in het binnenland. Zijn RO-collega Miquella Huur wees er nadrukkelijk op dat, ondanks de snelle groei van de olie- en gasindustrie, de agrarische sector een prioriteit moet blijven voor een gezonde economische balans.

Het is de bedoeling dat voor landbouwers mogelijkheden worden geopend om hun oogst regelmatig te verkopen en met steun van de ministeries coöperaties op te richten en beheersstructuren in te stellen. Noersalim stelt dat alleen produceren onvoldoende is voor structurele groei. Hij vindt dat toegang tot de markt de cruciale factor is voor succes van de sector. Daarom wordt niet alleen gebouwd aan productie, maar ook aan verwerking en zo breed mogelijke distributie.

De overheid heeft er belang bij zich niet alleen te richten op stimulering van het verbouwen van (hoogland)rijst, maar ook op die van groente- en veeteelt. Daarmee kan de afhankelijkheid van importproducten worden verkleind.

De bedoeling is dat wordt ingespeeld op de stijgende kosten voor transport en import. Daarnaast wordt ingezet op duurzame technieken, zoals verbetering van de bodem en wisselteelt om stabiele opbrengsten te garanderen zonder de natuur uit te putten. Het project heeft een looptijd van drie jaar, waarna de lokale gemeenschap zelf het beheer overneemt.

Overigens, LVV en RO richten zich niet alleen op Pokigron, maar op het hele binnenland. Dat is een lofwaardig streven. Wedden op één paard – hoogland rijst – moet niet het doel zijn. Er zijn voldoende andere mogelijkheden zoals cassave- en ananasteelt. Daarbij is voor LVV een sturende rol weggelegd, met ondersteuning van andere ministeries. Dit kan leiden tot grotere voedselvoorziening voor het binnenland en andere gebieden, maar brengt ook de realisatie van Suriname als voedselschuur voor de regio dichterbij.

Het is bekend dat LVV – al dan niet ondersteund door particuliere initiatieven (en soms omgekeerd) – boeren in het binnenland voorlicht over hoe landbouw kan worden bedreven om een zo groot mogelijke oogst ter bereiken. Deze initiatieven moeten doorgaan en zelfs worden uitgebreid. De ervaring leert dat de mensen er voor open staan, omdat zij er de voordelen van inzien.-.