AFBOUW ELEKTRICITEITSSUBSIDIE HEEFT NIET HET GEWENSTE EFFECT

door

Minister David Abiamofo van Natuurlijke Hulpbronnen heeft opnieuw duidelijk gemaakt, dat de afbouw van de elektriciteitssubsidie, nog niet het gewenste effect heeft. Jaarlijks gaat er volgens hem nog ongeveer SRD 3 miljard naar subsidie, waardoor het energiebedrijf niet op basis van volledige kostendekking, kan opereren. Het bedrijf zou zelfstandig moeten investeren en functioneren, zonder permanente afhankelijkheid van de staatskas. In theorie klinkt dat logisch en economisch verantwoord.
Maar de praktijk is weerbarstiger. De minister wijst op de financiële druk op de overheid en de verstoring die ontstaat, doordat het energiebedrijf niet zelfstandig opereert. Elke grote investering vraagt om staatssteun. Dat is volgens hem niet duurzaam. Toch is de cruciale vraag niet alleen of het systeem economisch houdbaar is, maar ook of volledige kostendekkende tarieven, sociaal houdbaar zijn.
Suriname kent een samenleving die al geruime tijd gebukt gaat onder stijgende kosten van levensonderhoud. Elektriciteit is geen luxeproduct, maar een basisvoorziening. Een verdere afbouw van subsidies, betekent onvermijdelijk hogere tarieven. De vraag dringt zich daarbij op, kan de gemiddelde burger dat nog dragen? En zo ja, tegen welke prijs voor koopkracht, kleine ondernemers en sociale stabiliteit? Dit vormt eigenlijk een eindeloze discussie. Maar het is ook een sociaal vraagstuk. Als de subsidie abrupt of zonder voldoende vangnet wordt afgebouwd, treft dat vooral lagere en middeninkomens.
Tegelijkertijd is het niet houdbaar, dat een energiebedrijf structureel afhankelijk blijft van overheidsgeld, zeker niet wanneer diezelfde overheid kampt met begrotingstekorten.
Wat ontbreekt in het debat is een heldere, transparante routekaart. Hoe ziet een realistisch afbouwpad eruit? Welke groepen worden beschermd? Wordt er gewerkt met gerichte subsidies voor kwetsbare huishoudens, in plaats van algemene ondersteuning?
En minstens zo belangrijk: hoe efficiënt opereert het energiebedrijf zelf? Cost recovery vraagt niet alleen hogere tarieven, maar ook interne efficiëntie, transparant beheer en beperking van verliezen. Zolang die vragen onbeantwoord blijven, blijft de samenleving in onzekerheid. De minister noemt de voortdurende discussie “ongezond” voor het bedrijf. Maar onzekerheid is ook ongezond voor burgers die vrezen dat elektriciteit straks onbetaalbaar wordt.
De kern van het probleem is duidelijk: de huidige situatie is financieel zwaar voor de staat, maar volledige kostendekking kan sociaal zwaar uitpakken voor de samenleving. De oplossing vraagt daarom meer dan alleen het terugdringen van subsidie. Zij vraagt om balans tussen economische realiteit en sociale draagkracht. Want een duurzaam energiesysteem is niet alleen financieel gezond, maar ook maatschappelijk verdedigbaar.
The post AFBOUW ELEKTRICITEITSSUBSIDIE HEEFT NIET HET GEWENSTE EFFECT ..